„Przyroda prezentując kształty, zmusza do wykrywania w nich stosunków liczbowych. Na nich bo-wiem oparty jest nie tylko świat wizualny, ale również konstruowany przeze mnie. Geometria - to język szczególnie przydatny do opisu rozważania i wyobrażania rzeczy prawdziwie skomplikowa-nych. To rzeczywistość pełna niewidocznych możliwości. Poszerza granice mego rozumienia zjawisk dalece złożonych, jak dusza Wszechświata. Powstała wcześniej od pisma, jak i od mowy. Np. okrąg i linia, które według Platona wyrażały idealne, wieczne formy. Rozwój tej odmiany matematyki dokonał się prawdopodobnie za sprawą ludzi rysujących na piasku. Z rysowania na piasku rozwinę-ło się pismo i dopiero później zaczęto ryć znaki w kamieniu. Z tego wniosek, że gdy chodzi o rozu-mienie świata czy ziemskiej biosfery, geometria przedstawia więcej magii niż zwykły opis” - Dorota Grynczel (2001).
„To haft pracowicie dziergany miniaturowymi ściegami na delikatnych, czarnych siatkach tiulu. Jest niewyobrażalnie czasochłonny, a przy tym wymaga zdumiewającej wyobraźni, która umożliwia przy przeciąganiu nitki prawie niewidocznego ściegu dostrzegać u kresu tej syzyfowej pracy jej ostatecz-ny efekt” - Bożena Kowalska (2002).
kuratorka: Natalia Pichłacz
Dorota Grynczel (1950-2018) ukończyła studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem otrzymała w 1977 roku w Pracowni prof. Jana Tarasina oraz Pracowni Tkaniny Eks-perymentalnej prof. Wojciecha Sadleya. Zajmowała się tkaniną unikatową i malarstwem sztalugo-wym. Stypendystka The Pollock-Krasner Foundation w Nowym Jorku (1992) oraz Fundacji im. Ste-fana Batorego w Warszawie (1993). Była pierwszą w historii kobietą, która została dziekanem Wy-działu Malarstwa na ASP w Warszawie w latach 2012-2016.
