„Dom dla lalek” to zaproszenie do voyeurystycznej podróży w czasie i przestrzeni wraz z osobami artystycznymi, które zgodziły się podzielić swoim intymnym światem dzieciństwa i domu rodzinnego. W quasi-domowej przestrzeni wystawy podjęta zostaje próba odzyskania autonomii, poprzez stworzenie utopii idealnego dziecięcego pokoju, odzwierciedlającego skrywane w przeszłości aspekty osobowości, fantazje, realne pragnienia i bolączki. Tworząc od nowa własne dziecięce pokoje, Karolina Balcer, Iwona Demko, Adam Łucki i Małgorzata Mycek budują w przestrzeni galeryjnej dom dla lalek w skali rzeczywistej, w którym bawią się w siebie. Tutaj każda osoba może być „Grande Pandore” – naturalnej wielkości lalką, odgrywającą rolę wcześniej zakazaną przez rodzinę, szkołę, kościół czy społeczność lokalną. W ten sposób, poprzez zaopiekowanie siebie, palący przez lata wstyd powoli zamienia się w dumę. – Lalki przywołujemy nieprzypadkowo. W wielu kulturach lalka jest ściśle związana z granicznym momentem przejścia, a domy dla lalek stanowią miniaturowe odzwierciedlenie porządków społecznych. Na naszej wystawie stają się narzędziem samokreacji – mówią Agata Cukierska i Katarzyna Kalina, kuratorki wystawy.
Wystawa odbywa się w ramach cyklu „Służbówka”, długofalowego projektu artystycznego realizowanego w CSW Kronika od 2018 roku. Kluczowy dla niego jest fakt potraktowania sztuki jako narzędzia działającego w rzeczywistym świecie. Nazwa pochodzi od jednego z pomieszczeń CSW Kronika, będącego niegdyś pokojem dla służby, obecnie przestrzeni wystawienniczej. Wykorzystując je w celu prezentacji sztuki, zachowując jednocześnie pierwotną nazwę, symbolicznie odwracamy role: pomieszczenie galerii ma pełnić funkcję służebną wobec społeczności wykluczonych, być miejscem, w którym będą one mogły wyrazić siebie w twórczy sposób.
kuratorki: Agata Cukierska, Katarzyna Kalina
Fotografia u góry: Karolina Balcer, Family tresure best