"Wystawa Jawne/Ukryte jest pytaniem o tajemnice - radość i piękno odkrywania ale także lęk, gorycz i konsekwencje odkrycia. Centrum wystawy stanowi napięcie między pytaniem a odpowiedzią. W tym dialogu partnerem jest materia z jakiej powstaje rzeźba zaś proces rzeźbienia staje się negocjacją. W trakcie tego procesu forma ujawnia się tylko wtedy gdy twórca osiąga stan subtelnego dostrojenia. Każde spotkanie z czarnym dębem, marmurem czy kryształem niesie ryzyko konfrontacji z tym, co ukryte: i w materii i w człowieku. Rzeźby prezentowane na wystawie pytają zatem o naszą odwagę samopoznania. „Kto tam” przywołuje dziecięcą zabawę, lecz zarazem odsłania obraz wewnętrznego dialogu – ciemne wnętrze czarnego dębu, przechowującego pamięć tysięcy lat, i mała lśniąca istota zaglądająca w siebie. ”Nucleus” splata przeciwieństwa: światło i mrok, nadzieję i doświadczenie, intuicję i kontrolę. W „Śnie” kryształ staje się furtką do podświadomości. W pracach „Impas”, „Krople”, „Relacje” czy „Przejście” spotykają się harmonia, zranienie, bliskość, przemoc i pytanie jak daleko sięga nasza potrzeba bezpieczeństwa. Wystawa Jawne /Ukryte to zaproszenie do spotkania z tajemnicą – tą, którą materia warunkowo odsłania pod ręką rzeźbiarki i tą, którą nosimy w sobie. Jak w wierszu Robert Frosta, „ Tańczymy w kółko i zgadujemy,/ a Sekret siedzi w środku – wie, czego my nie wiemy”
Danka Jarzyńska Jawne/Ukryte
Danka Jarzyńska – rzeźbiarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pracuje głównie w klasycznych materiałach rzeźbiarskich (brąz, marmur, granit) oraz w czarnym dębie. Tworzy także ceramikę i instalacje. Wystawiała w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Paryżu, Bydgoszczy, Toruniu, Druskiennikach oraz wielu galeriach trójmiejskich.
Jest laureatką Międzynarodowego Konkursu NanoArt organizowanego przez Galerie Roi Doré w Paryżu. Wyróżniona uczestniczka konkursu YICCA w Mediolanie 2017/18. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych m.in. w Niemczech, Norwegii, Meksyku i USA. Rzeźba parkowa „Struktura czerni” znajduje się w kolekcji Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, a kamienny „Ślad” w przestrzeni publicznej Wyspy Sobieszewskiej.
Mieszka i tworzy na Wyspie Sobieszewskiej. Jest aktywną członkinią lokalnej społeczności, działając na rzecz jakości jej kultury, środowiska naturalnego i przestrzeni publicznej. Jest autorką projektu cyklu Plenerów Rzeźby w Granicie Gdańsk – Wyspa Sobieszewska i organizatorką jego I edycji pod hasłem „Wyspa w Granicie”, a także redaktorką katalogu dokumentującego i komentującego to wydarzenie. Jako kuratorka zorganizowała wystawę Przejście w Sopockim Pasażu Sztuki Sopot Centrum (2018). Członkini Związku Polskich Artystów Plastyków.