Przekrojowa wystawa twórczości Zofii Glazer-Rudzińskiej (1950–2017) prezentuje litografie, formy przestrzenne, malarstwo, rysunek oraz materiały archiwalne.
Litografia, będąca głównym medium artystki, to przedstawienia fragmentów ciała. Prace wykonane w tej technice stały się pretekstem do ukazania różnych aspektów cielesności, w tym jej fizycznego wymiaru poznawczego. Ciało stanowiło dla Glazer podmiot ontologiczny; ujawniała ona jego silne związki z naturą oraz wrażliwą perspektywę własnej podmiotowości. Takie ujęcie tematu sytuuje twórczość Zofii Glazer w kontekście polskiej sztuki feministycznej.
Tytuł wystawy nawiązuje do sposobu przedstawiania ludzkiej postaci, która w pracach artystki zawsze pozostaje fragmentaryczna – jakby determinowana ciągłym procesem stawania się. Ekspozycja jest także zaproszeniem do poznania samej techniki litografii, wymagającej precyzji, siły fizycznej i otwartości na przypadek. Zofia Glazer uczyła tej techniki w warszawskiej ASP oraz w Cali w Kolumbii.
Wybrane prace Glazer pozwalają spojrzeć na dorobek artystki w szerokiej perspektywie biograficznej. Wszystkie prezentowane obiekty pochodzą z jej rodzinnego archiwum. Wystawa jest wynikiem dwóch semestrów pracy grupy kuratorskiej nad archiwum artystki oraz przeprowadzenia rozmów z opiekunem zasobu Krzysztofem Rudzińskim, mężem Zofii Glazer.
Zofia Glazer-Rudzińska (1950–2017)
Malarka, graficzka, rysowniczka, autorka form przestrzennych i bibliofilskich wydań poezji. Absolwentka Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom z wyróżnieniem w pracowni litografii obroniła w 1974 roku. Od 1975 roku związana z macierzystą uczelnią, gdzie przeszła wszystkie stopnie kariery akademickiej – od asystentki prof. Jerzego Tchórzewskiego po tytuł profesora zwyczajnego (1997). W latach 1996–1999 pełniła funkcję prodziekanki Wydziału Rzeźby, od 1995 do 2017 roku prowadziła Pracownię Rysunku na tym samym wydziale. Prowadziła również zajęcia z rysunku w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (1990–1992). Autorka licznych cykli litografii, takich jak „Kraby”, „Katedra”, „Nauka latania”, „Portrety”, „Salon” czy „Pejzaż”. Jej czarno-białe litografie z motywem dłoni wyróżniały się intuicyjną siłą formy. Zrealizowała szereg wydawnictw bibliofilskich – ilustrowała poezję Dylana Thomasa, Paula Éluarda, T.S. Eliota, Józefa Barana i Anny Kamieńskiej. Aktywna uczestniczka życia artystycznego i pedagogicznego, wieloletnia jurorka Ogólnopolskiego Konkursu Szkół Plastycznych. Cieszyła się wielkim uznaniem studentów i środowiska akademickiego.
Organizatorzy:
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Wydział Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich
Fundacja Arton
Zespół kuratorski: Maja Beczek, Laura Byśkiniewicz, Gabriela Cholewińska, Aneta Dmochowska, Julia Kaptacz, Urszula Kordasiewicz, Gabriela Kowalczyk, Martyna Krawcewicz, Bartłomiej Kulmatycki, Maja Lizak, Marta Łuszcz, Marta Milewska, Ewa Mirończuk, Milana Pepenina, Maja Romanowska, Janka Stelmaszyk, Natalia Stępniak, Wiktoria Szlagowska, Angelika Woźniak, Ruta Zielińska, Anna Ziółek
Wystawa przygotowana w ramach zajęć „Warsztat kuratorski” pod opieką dr Mariki Kuźmicz
Współpraca: Adam Parol