W dniach 16–24 lipca zapraszamy do Pragalerii na wyjątkową wystawę prezentującą cykl „Strachy” autorstwa Bogusława Kopydłowskiego (1920–1992).
Powstały w latach 1980–1986 cykl siedemnastu obrazów olejnych przedstawia strachy na wróble jako metaforę ludzkiego losu. Z pozoru zwyczajne wiejskie kukły stają się bohaterami opowieści o samotności, wspólnocie, przemijaniu, lęku i nadziei. Wraz z rozwojem cyklu zmienia się nie tylko styl malarski artysty, ale także jego symbolika – od oszczędnych, pełnych niepokoju pejzaży po przejmujące wizje społeczeństwa mierzącego się z przemocą, cenzurą i politycznymi napięciami.
Choć obrazy powstały w realiach Polski lat 80., ich przesłanie pozostaje zaskakująco aktualne. „Strachy” są refleksją nad kondycją człowieka i przypominają, że każde pokolenie mierzy się z własnymi lękami, ale także posiada siłę, by je przezwyciężyć.
Bogusław Kopydłowski (1920–1992) był z wykształcenia historykiem sztuki. W czasie II wojny światowej uczył się na tajnych kompletach, studiując język polski i historię. Po zakończeniu wojny ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim i rozpoczął pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie. W latach 60. objął stanowisko dyrektora Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. W następnej dekadzie wrócił wraz z rodziną do Warszawy, gdzie piastował stanowisko dyrektora w Desie, a później pracował w dziale kultury Najwyższej Izby Kontroli. Malarstwem zajmował się z pasji, traktując je jako formę reakcji na wydarzenia w Polsce i na świecie. Posiadał wydane przez Ministerstwo Kultury i Sztuki uprawnienia do wykonywania zawodu artysty plastyka, wymagane w czasach PRL.
Zdjęcie u góry: Bogusław Kopydłowski, Eplesthesan hai hemerai – Czas się dopełnił, z cyklu Strachy XXII, 1986
Bogusław Kopydłowski, Internowanie, Tryptyk z cyklu Strachy XI, 1982
Bogusław Kopydłowski, Nadzieje, z cyklu Strachy XV, 1985
Bogusław Kopydłowski, Nocna wędrówka, z cyklu Strachy VIII, 1983
Bogusław Kopydłowski, Rezerwat przyrody, z cyklu Strachy V, 1980