Barbara Munzer od ponad sześciu dekad udowadnia, że metal może być tworzywem pełnym lekkości i poezji. Urodzona w 1939 roku w Łodzi, ukończyła studia z projektowania ubioru i biżuterii w tamtejszej PWSSP. Zamiast złota i kamieni szlachetnych wybrała mosiądz, miedź i alpakę, tworząc awangardową biżuterię na przekór szarości PRL-u. Współpracowała z Modą Polską i Telimeną, projektowała także ozdoby i rekwizyty do filmów historycznych, w tym Pana Wołodyjowskiego i Czarnych chmur. Z czasem jej biżuteria zaczęła rosnąć w skali, aż przekształciła się w samodzielne obiekty przestrzenne – monumentalne ważki, złociste suknie, tańczące kwadraty i kosmiczne kręgi. Kulminacją tej drogi stał się cykl Teatr postaci – pełen przepychu, secesyjnych form i kobiecej siły, w którym metalowe szaty personifikują bohaterki dawnych mitów. Jej dzieła znajdują się w muzeach i kolekcjach prywatnych, a warszawska pracownia pozostaje jej królewskim atelier.
„Połączyłam biżuterię z modą (…). Zamiast jedwabiu i złota użyłam mosiądzu, białego metalu, emalii, macicy perłowej. Tak oto zaistniała suknia, która jest biżuterią.” – Barbara Munzer
S. Krasoń – „Pracownia jest moim azylem” – rozmowa z Barbarą Munzer. „Contemporary Lynx”, 30.10.2020