Komarowatość postaci charakteryzuje się wydłużonymi odnóżami, smukłymi korpusami oraz beztwarzowością. Ich zdeformowane, rozciągnięte ciała sugerują stan ciągłego napięcia i nadwyrężenia, ujawniającego się w momentach zawieszenia. Każda z figur zmaga się z własnym, niewypowiedzianym ciężarem, zapisanym w geście i postawie.
Motyw komara to również metafora pasożytniczej egzystencji, istnienia definiowanego przez wykorzystywanie innych, której samoistne bycie jest pozbawione celu, zbędne, drażniące. Twórczość polemizuje z klasycznym postrzeganiem kobiecości, przeciwstawiając jej wyrazistą strukturę i surowość materii. Choć postacie emanują smukłością i elegancją, ich powierzchnia pozostaje chropowata, organiczna. Brak rysów twarzy uniwersalizuje doświadczenie przedstawionych figur, przenosząc ciężar narracji z indywidualnej tożsamości na cielesność, gest i posturę.
Anna Nowak - studentka V roku Wydziału Rzeźby Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Absolwentka Liceum Plastycznego im. Piotra Potworowskiego w poznaniu o profilu aranżacja wnętrz. Laureatka 8. Studenckiego Biennale Małej Formy Rzeźbiarskiej w kategorii "Mała Forma Rzeźbiarska" oraz "Rzeźba cyfrowa".
W pracy artystycznej zajmuje się tematyką postrzegania sylwetki, szczególnie kobiecej, poprzez deformację, która staje się narzędziem komunikacji stanów wewnętrznych. W kręgu jej zainteresowań znajduje się również sztuka performatywna, w której poszukuje związku między bezpośrednim działaniem z obiektem, a mechanizmami władającymi ludzkim ciałem oraz psychiką.