Anna Niesterowicz odwołuje się do przemian warszawskiego Pola Mokotowskiego, które obserwuje od dwudziestu lat, oraz do wspomnień z dzieciństwa i rodzinnej tradycji układania barwnych bukietów z suszonych kwiatów. Punktem wyjścia dla projektu jest łuk ulicy Leszowej — fragment dawnej drogi prowadzącej do nieistniejącej już restauracji Samira, jednego z pierwszych miejsc w Warszawie serwujących libańską kuchnię. Dziś dawna droga istnieje już tylko fragmentarycznie, wpisana w parkowy krajobraz pod postacią zniszczonych betonowych płyt.
Na tej zapomnianej ścieżce artystka tworzy wzór orientalnego dywanu, wykorzystując roślinne stemple i intensywne pigmenty, przywołujące kolory bukietów przygotowywanych niegdyś przez jej babcię i mamę. Do wspólnego działania zaprosiła grono przyjaciół i osób związanych z Liceum Miodowa, a materiał do pracy pozyskała z dzikich części parku, wykorzystując między innymi inwazyjne gatunki roślin. Powstała kompozycja staje się efemerycznym śladem pamięci — o dawnym Polu Mokotowskim, restauracji Samira i rodzinnych historiach. W obliczu kolejnych zmian, które czekają tę przestrzeń, Droga do Samiry proponuje gest troski o miejsce i jego przeszłość, zanim znikną one pod nową nawierzchnią.
We współpracy z Zarządem Zieleni m.st. Warszawy