„(…) świat zamieszkiwany jest utkany z pasm ciągłego stawania się rzeczy.”
Tim Ingold, Splatać otwarty świat
Agnieszka Rożnowska to artystka multimedialna, która w swojej twórczości bada relacje pomiędzy ciałem, przestrzenią i materią, posługując się szerokim spektrum mediów: od grafiki warsztatowej, przez rysunek, fotografię i wideo, po performans. Wiodącym z nich pozostaje rysunek, traktowany jako forma zapisu ruchu i pamięci - gest łączący to, co widzialne z tym, co podskórne. Jej prace wyrastają z obserwacji codzienności i przemijania
i zarazem z refleksji nad tym, jak materia przechowuje ślady obecności człowieka.
Na nową wystawę w Galerii u Pijarów składają się cykle z lat 2019-2025: Levitas, Katowicka 9, Gorsety, Bez tytułu oraz Śpiący I i II. Artystka podejmuje w nich rozważania nad różnymi kontekstami materii i zamieszkiwania. Sięga ‘pod powierzchnię’ rzeczy, by ukazać je z jednej strony jako coś żywego, nawarstwionego, będącego w nieustannym ruchu, z drugiej, jako punkt wyjścia do refleksji o formie i abstrakcyjnym widzeniu. Materii nie traktuje jako zbioru trwałych form. Zaś zamieszkiwanie rozumie nie jako posiadanie miejsca, lecz jako współistnienie, ‘bycie w sieci’ zdarzeń, które nieustannie są tkane. Za antropologiem Timem Ingoldem zdaje się powtarzać „Zatem miejsca, nie tyle istnieją, co dzieją się - są raczej tematami niż przedmiotami, przystankami na drogach życia.”[1]
Prezentowane cykle ujawniają różne konteksty tej ‘żywej materii’. Gorsety (monotypie, rysunki, formy przestrzenne w technice intaglio) oraz Katowicka 9 (wklęsłodruki, 2023-2025) dekonstruują formę, ukazując ją zarówno jako organiczny pancerz i powłokę skóry, i jednocześnie, jako zapis czysto abstrakcyjny. Sypki, srebrzysty grafit na surowym podłożu buduje mapy napięć: ochrony i ucisku, pamięci i ruchu.
*Tim Ingold, Splatać otwarty świat, Wyd. Instytut Architektury, Kraków 2018, s. 94
Wystawę uzupełnia ingerencja artystyczna Pawła Jasiewicza zatytułowana „Sarkofagi”. To trzy rzeźbiarskie formy wykonane z opalonego drewna dębu czerwonego. „Zamyka się w nich powietrze, energia, czas. Forma staje się gęstsza, bardziej skupiona w sobie. (…) Każdy pień niesie własną historię - decyzję o wycince, czas wzrostu, miejsce, z którego pochodzi. Dla mnie to nie surowiec, lecz ślad życia. Materia, którą można jeszcze raz obudzić.”- mówi artysta.
Agnieszka Rożnowska to niezależna artystka sztuk wizualnych, graficzka, pedagog, profesor ASP, założycielka Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Mody. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu na Wydziale Malarstwa Grafiki i Rzeźby. Zrealizowała szereg wystaw indywidualnych i zbiorowych, w tym międzynarodowych. Współpracowała ze studiem Animagie w Paryżu, prowadziła liczne warsztaty artystyczne dla różnych grup wiekowych w Polsce, Francji, Hiszpanii i Japonii. Stypendystka Arist in Aso w Japoni, Emily Harvey Foundation we Włoszech. W latach 2002-2009 związana była z Instytutem Wzornictwa koszalińskiej Politechniki. Od 2010 r. prowadzi Pracownię Rysunku w Katedrze Mody na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP. Współpracuje również z Instytutem Edukacji Artystycznej APS w Warszawie.
Agnieszka Rożnowska znana jest z twórczości zamykanej w cyklach odnoszących się do przemijania i motywu ubioru jako znaku człowieka. Ubiór w jej twórczości funkcjonuje jako pamięć ciała (w odniesieniu do znaczenia i formy gorsetu, marynarki, ale też mchu) oraz relacji międzyludzkich i międzygatunkowych. Traktowany jest jako bardzo osobisty i zarazem symboliczny.
Obecny w jej pracach jest też wątek mniejszości społecznych i osób wykluczonych, wraz z próbami tworzenia sztuki im dedykowanej. Tworzy zapisy w różnych mediach, technikach i formatach – od grafiki warsztatowej (m.in. monotypia, akwaforta, akwatinta, odprysk), przez rysunek, obiekty, fotografie, film, wideo arty, po performens.
Autorka mówi: Jesteśmy w ciągłym procesie stawania się, bycia w świecie, w którym to właśnie natura pozwala poprzez dotyk i doświadczenia taktylne wznieść się ponad sprawy przyziemne…
Paweł Jasiewicz doktor sztuk, pracuje w Akademii Sztuk Pięknych i Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. Absolwent Wydziału Projektowania Mebli i Technologii na Buckingham New University w High Wycombe w Wielkiej Brytanii i Wydziału Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. Projektant mebli, artysta, stolarz, rzeźbiarz. Założyciel marki Fiku Toys produkującej drewniane figurki balansujące. Jako badacz zgłębia techniki pracy z drewnem i ich wpływ na kulturę materialną. Projektuje meble i obiekty kolekcjonerskie. Otrzymał: nagrodę Red Dot, stypendium artystyczne MKDiN, honorowy dyplom Mistrza Rzemiosł Artystycznych od ministra kultury, finalista konkursu Dobry Wzór.
Paweł Jasiewicz działa na skraju dizajnu i sztuki. Jego poszukiwaniom form, materiałów i technik towarzyszy radość z ręcznej pracy, ludyczna lekkość i ciekawość świata godna etnografa. Paweł przypomina XIX-wiecznego odkrywcę: ma głód podróży, a jednocześnie etnograficzne zacięcie, które pcha go do poznawania starych technik obróbki drewna i mało znanych typologii przedmiotów, które z owego drewna można wykonać. Jako człowiek i jako twórca wciąż szuka: rozwija interesujące go motywy i wychodzi poza własną strefę komfortu projektując i wykonując nie tylko meble czy przedmioty artystyczne, ale też obiekty w skali małej architektury.
Zdjęcie u góry: Agnieszka Rożnowska. Levitas
Paweł Jasiewicz, Sarkofag