Twórczość Hamelrycka wciąga nas w rytmy wizualne, które nakłada gęstą, pastowatą materią na swoje ciemne podłoża—rytm powtórzeń, który zmienia się i różnicuje wciąż na nowo. Na nieregularnej skórze jego dzieł rozwija się wizualna poezja—ich swoista srebrzysta poświata. Może właśnie dlatego tak bardzo oddany był grafitowi? To właśnie tutaj, na postrzępionych krawędziach obrazu, rodzi się wyrafinowana gra między światłem i cieniem, bielą i czernią, widzem a dziełem, materią a pustką, czasem a przestrzenią. Jego faktury i akcenty sprawiają, że powierzchnia zaczyna drgać, jakby w pozornej nieruchomości tliła się ukryta dynamika. To właśnie te błyski i refleksy nadają pracom Hamelrycka dodatkową finezję—zmysłową przyjemność, która prowadzi nas do odkrycia: czerń jest kolorem.
Dla wystawy Nothing Really Ends dokonaliśmy starannego wyboru z dorobku Ado Hamelrycka— nie z ambicją wyczerpania całości, lecz by uchwycić reprezentatywny rys jego artystycznego podpisu. Jest on pełen cierpliwości, ciszy, bezruchu i spowolnienia—rzadkiego sposobu patrzenia i tworzenia, tak często sprzecznego z gorączkowym tempem naszych czasów.
Hamelryck niewiele miał wspólnego z pośpiechem. Porównywał raczej swoją twórczą wytrwałość do równego kroku maratończyka. A może jeszcze trafniej—do żółwia z klasycznej bajki Ezopa, który pokonuje zająca dzięki wytrwałości i determinacji. Ta wystawa również o tym świadczy, nawet teraz, gdy artysty nie ma już wśród nas. Wszystko jest kwestią czasu. Sztuka, którą pozostawia nam Ado Hamelryck, pokazuje, że koniec jest jedynie horyzontem—linią wyobrażoną, która nie wyznacza granicy, lecz otwiera początek czegoś nowego.
To coś więcej niż wystawa – to doświadczenie czasu i obecności. Dla miłośników sztuki, kolekcjonerów i wszystkich ciekawych, dlaczego sztuka tego belgijskiego artysty wciąż rezonuje i trafia do ważnych kolekcji.
Kurator wystawy: Pieter Vermeulen
Ado Hamelryck (1941 Halle - 2024 Genk) był artystą wizualnym, którego praktyka koncentrowała się na spektrum ciemnych tonów. Wybór ten stanowił istotny element jego poszukiwań nieskażonego obrazu i formalnej doskonałości. Hamelryck wypracował całkowicie własny język – zarówno w wymiarze materialnym, jak i symbolicznym. Aplikacja czarnej farby, tuszu czy materii odbywała się poprzez powtarzalne, rytmiczne i kontemplacyjne gesty. Bezsensowne znaki czy litery wypełniały przestrzeń, by dzięki długotrwałemu procesowi działań wyłonił się obraz ostateczny – dzieło, w którym to, co pozornie pozbawione znaczenia, stawało się nośnikiem sensu.
Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli oraz w Wyższym Instytucie Sztuk Pięknych w Antwerpii. W roku 1967 przeniósł się do Genk, gdzie objął stanowisko wykładowcy w nowo powstałym SHIVKV (Miejskim Wyższym Instytucie Komunikacji Wizualnej i Projektowania). Do czasu przejścia na emeryturę kształcił wiele pokoleń malarzy i grafików w dziedzinie rysunku postaci.
Dorobek wystawienniczy Ado Hamelrycka obejmuje liczne prezentacje indywidualne m.in. w Brukseli (BOZAR, Atelier 340), Antwerpii (I.C.C., Galerij XXI), Gandawie (Stowarzyszenie na rzecz Muzeum Sztuki Współczesnej), Liège (Musée d’Art Moderne), Hasselt (Muzeum Prowincjalne, CIAP, ccHA), Genk (FLACC, C-mine), Lanaken, Amsterdamie (Brakke Grond), Hadze czy Maastricht, a także udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jego twórczość opisywana była w publikacjach, m.in. Art in Belgium after 1945 Karela Geirlandta oraz w monografii z 2011 roku Not one black, but twenty-seven blacks, I guarantee you.
Artysta otrzymał liczne wyróżnienia, w tym nagrody w konkursie Prix Jeune Peinture Belge w latach 1961 i 1962, wsparcie Wspólnoty Flamandzkiej w 1986 roku oraz tytuł kawalera Orderu Leopolda II w roku 1988. Pełnił także funkcję honorowego wykładowcy w LUCA School of Arts.
Jego dzieła znajdują się w kolekcjach MuZEE w Ostendzie, M HKA w Antwerpii, Uniwersytetu w Antwerpii, Prowincji Limburgia, Wspólnoty Flamandzkiej, Wspólnoty Francuskiej, Narodowego Banku Belgii, KBC oraz licznych zbiorach prywatnych.
W 2023 roku Arend Hamelryck wraz z żoną, Dianą Zaat, powołali fundację HAMELRYCK ART vzw, której celem jest stworzenie pełnego inwentarza dzieł artysty i wytyczenie ram jego kariery jako twórcy sztuk wizualnych. Dzięki tej inicjatywie spuścizna Hamelrycka ma zostać zachowana dla przyszłych pokoleń.