3 marca o godz. 18:00 odb臋dzie si臋 wernisa偶 wystawy indywidualnej Mateusza Gromadzkiego, laureata Grand Prix OP_YOUNG #5. Prezentowana ekspozycja stanowi jedn膮 z nagród przyznanych arty艣cie.
饾憙饾憸饾憫饾憪饾懅饾憥饾憼 饾憸饾憽饾懁饾憥饾憻饾憪饾憱饾憥 饾憸饾憫饾憦饾憭台饾憫饾懅饾憱饾憭 饾憼饾憱饾憭台 饾憸饾憹饾憻饾憸饾懁饾憥饾憫饾懅饾憥饾憶饾憱饾憭 饾憥饾憿饾憽饾憸饾憻饾憼饾憳饾憸-饾憳饾憿饾憻饾憥饾憽饾憸饾憻饾憼饾憳饾憱饾憭.
Wystawa „Inkantacje” wyrasta z osobistej biografii artysty, która staje si臋 narz臋dziem do opisu szerszej kondycji wspó艂czesnego podmiotu, funkcjonuj膮cego w 艣wiecie permanentnego napi臋cia. Artysta si臋ga do praktyk magicznych i ludowych jako do 偶ywego zasobu strategii przetrwania. Jego sztuka przyjmuje funkcj臋 intymnego obrz臋du g艂臋boko zakorzenionego w artystycznej praktyce.
Przestrze艅 wystawy dzia艂a jak inkantacja rozumiana jako powtarzalny gest, materialna praktyka, próba wp艂ywu na rzeczywisto艣膰, nawet je艣li jej skuteczno艣膰 nie jest natychmiastowa ani mierzalna. To w艂a艣nie w tej 艣wiadomo艣ci bezsilno艣ci i jednoczesnej potrzeby dzia艂ania rodzi si臋 nastrój ekspozycji sk艂adaj膮cej si臋 z obiektów wykonanych w autorskiej technologii. Obiekty powstaj膮ce w tym procesie staj膮 si臋 autonomicznymi bytami sk艂adaj膮cymi si臋 zarówno z 偶ywych fragmentów, jak i szcz膮tków. Sztuka otwiera w ten sposób bezpieczn膮 przestrze艅 konfrontacji z tym, co wyparte. Jak podkre艣la artysta, jest zej艣ciem do mentalnej krypty, w której kumuluj膮 si臋 l臋k, zm臋czenie i bezradno艣膰, ale gdzie wci膮偶 istnieje mo偶liwo艣膰 wzniecenia 偶ycia.
Tytu艂owa inkantacja jest jednocze艣nie zaklinaniem i odczarowywaniem rzeczywisto艣ci. Istotnym w膮tkiem wystawy jest pytanie o sposoby odzyskiwania równowagi. Artysta eksploruje obszary pomi臋dzy cia艂em/umys艂em a przeci膮偶on膮 wspóln膮 codzienno艣ci膮. Inkantacje proponuj膮 poszerzone rozumienie dobrostanu. Nie jest on stanem indywidualnym, lecz splotem wspó艂zale偶no艣ci. Spotkanie z materi膮, ro艣linn膮, zwierz臋c膮, mineraln膮, staje si臋 tu miar膮 naszej dojrza艂o艣ci cywilizacyjnej i pytaniem o przysz艂o艣膰 gatunku.
Artysta swoj膮 wystaw膮 kieruje do publiczno艣ci pytanie: Czy wci膮偶 mówimy o duchowo艣ci i obrz臋dach w taki sposób, w jaki rozumia艂y je wcze艣niejsze pokolenia?
Mateusz Gromadzki – artysta transmedialny, posthumanista, ciemny ekolog, nomada. Urodzony w 1996 roku w Olsztynie, Absolwent Wydzia艂u Malarstwa i Rysunku na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu im. Magdaleny Abakanowicz. Innymi si艂ami kieruj膮cymi jego wczesnym rozwojem twórczym okre艣la przyrod臋, artystów wiejskich, outsaiderów oraz estetyki wschodnich kultur. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „M艂oda Polska 2025”. Eksperymentuje z rysunkowo艣ci膮, obrazowo艣ci膮, obiektowo艣ci膮, performatywno艣ci膮, niekiedy mediami cyfrowymi.
Obserwuje Zoe i Biosy, poszukuje w nich mistycznych tajemnic i splotów ze 艣wiatem wiedzy naukowej. Interesuje go zjawisko „no艣ników pami臋ci” – zbiera od-ludzkie artefakty i materie z nie-ludzkich 艣wiatów. Hoduje autorskie materie organiczne, splataj膮c ich istnienie z dzie艂ami sztuki. Prowadzi artystyczne badania w terenie przy u偶yciu antropologii sensorycznej przenikaj膮cej si臋 z praktyk膮 post-artystyczn膮. Bada regeneracyjny potencja艂 ba艣ni i mitu, a tak偶e kontaktu z ro艣linami i materiami pochodzenia przyrodniczego. Empati臋 i metafor臋 uwa偶a za narz臋dzia pozwalaj膮ce poznawa膰 tajemnice rzeczywisto艣ci.
Swoj膮 twórczo艣膰 prezentowa艂 m.in. na Mi臋dzynarodowym Sympozjum Rze藕by Wspó艂czesnej – 2024 Natura Materii – Materia Natury w CRP Oro艅sko.
饾悐饾惍饾惈饾悮饾惌饾惃饾惈饾悿饾悮: 饾悘饾悮饾惍饾惀饾悽饾惂饾悮 饾悂饾惈饾悶饾惀饾悽饾惂虂饾惉饾悿饾悮-饾悊饾悮饾惈饾惉饾惓饾惌饾悿饾悮