Czy pamiętasz, kiedy ostatnio się zdziwiłaś? Tak? Nie? Może nie wiesz?
Otwierając wystawę hasłem „Jeszcze się zdziwicie” chciałxśmy wyznać, że dziwimy się cały czas. Przechadzając się po ulicy, patrząc na informację zapisane na ekranach, czytając co stało się wczoraj. Coraz trudniej zrozumieć złożoność rzeczywistości, w której uczestniczymy. A w próbie zrozumienia współczesności nie pomaga również kłopotliwe stwierdzenie, że zdziwienie nie ma jednej jakości – może skutkować różnymi, nieraz sprzecznymi reakcjami. Zmuszać do zbliżenia, oddalenia, wyparcia lub rzadziej bezpośredniego działania. Dlatego wymagana jest interwencja. Przetworzenie tego dziwnego doświadczenia na inny fenomen.
Tegoroczna edycja BRO jest platformą do zdziwienia. Zebrane na wystawie postawy artystyczne definiujemy przez to zjawisko. Zdziwienie może być punktem wyjścia, metodą twórczą oraz końcowym efektem pracy. Wychodząc od zainteresowania fragmentami codzienności – zjawiskami, materiałami, zdarzeniami, warunkami pracy – osoby artystyczne tworzą nie tylko prace, w których badają estetykę i wizualność - robią to, aby przyjrzeć się temu na co składa się współczesne doświadczenie i w jaki warunkach może się to odbywać. Dlatego praktyki zebrane wystawie nazywamy zaangażowanymi.
Traktując swoje doświadczenia i fascynacje jako soczewkę osoby artystyczne biorące udział w BRO 12. przyglądają się temu jak społeczne normy i sposoby organizowania rzeczywistości osadzają się w tym co najbardziej osobiste. Rodzinne historie stają się miejsce negocjacji pamięci i form relacji, wyparte narracje powracają by pytać o rolę autofikcji i spekulacji. Bezpieczne miejsca przechodzą wiwisekcję, a troska nie wydaje się już tak jednoznaczna. Za to praca staje się punktem wyjścia do wskazania, w jaki sposób organizuje ona rytm codzienności na bardzo cielesnym poziomie nie tylko w biurach, fabrykach i domach, ale również w pracowniach artystycznych i galeriach.
Mamy nadzieję, że zwracając uwagę na to co badają zaproszeni artyści i artystki zaskoczycie się tak samo jak my. Zdziwicie się tym jak wiele się zmieniło. I tym jak wiele razy jesteśmy zmuszone wracać do pozornie znanych nam problemów, bo zmian nadal nie widać na horyzoncie.
Łucja Staszkiewicz – badaczka i krytyczka sztuki, kuratorka. Absolwentka wydziału Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 2021 roku współorganizuje działania artystyczne, pracując przeważnie w kolektywach i grupach artystyczno-kuratorskich. Interesuje się kwestią organizacji pracy artystyczne, infrastruktur sztuki oraz politycznością i jej estetykami. Realizowała projekty grupowe w CSW Zamek Ujazdowski, Fundacji im. Stefana Gierowskiego czy galerii Przyszła Niedoszła. Współautorka publikacji „Pracow(A)nie artystyczne, czyli jak można pracować twórczo w Warszawie” (2026) oraz „Artystyczne, stołeczne, społeczne. Pracownie artystyczne jako mikroinstytucje” (2023). Publikowała m. in. w „Dialogu”, „Magazynie Szum”, „Most Magazine”, „Kontekstach” i roczniku „Miejsce”. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Liso Stec (ona/jej) – kuratorka, aktywistka i badaczka. Interesuje się reakcjami na rzeczywistość wielości kryzysów, sytuacjami grup narażonych na wykluczenia i sposobami na performowanie sprawczości, sztuką zaangażowaną, ludową. Fascynuje się rękodziełem, wizjami przyszłości, naturą . Jako Białorusinka w wygnaniu bada i kontekstualizuje historię sztuki białoruskiej społeczności. Współzałożycielka i działaczka Fundacji STUS. Absolwentka PR i marketingu medialnego na Uniwersytecie Warszawskim, kuratorstwa i teorii sztuki na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu.
Współpracowała z DOMIE, galerią Szczur w Poznaniu, Jasna 10: Społeczną Instytucją Kultury Krytyki Politycznej w Warszawie, Ambasadą Kultury, Białoruską Radą Kultury. Pisała dla Antiwarwoalition.art, ICON.
Kot jest absolwentx Kolegium Międzydziedzinowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom magisterski uzyskałx na Wydziale Socjologii, a obecnie studiuje na kierunku Kuratorstwo i Realizacja Wystaw na Akademii Sztuki w Szczecinie. Zajmuje się badaniami społecznymi, kuratorowaniem oraz aktywizmem. Jejx zainteresowania oscylują wokół takich tematów jak dostępność, neuroróżnorodność, artywizmy, migracje, śmierć i żałoba. Prezentowałx wystawy w TRAFO Trafostacji Sztuki w Szczecinie, Muzeum Narodowym w Szczecinie, Komunie Warszawa, Jasnej 10: Społecznej Instytucji Kultury Krytyki Politycznej w Warszawie i Łazędze Poznańskiej.
osoby artystyczne: Alexander Adamau, Ľudmila Bubánová, Klaudia Figura, Sonia Góral, Natalia Kaftan, Agata Klepka, Justyna Kramarz, Oliwer Okręglicki, Maja Padusińska, Alicja Paszkiel, Zuzanna Romańska, Danylo Shulha, Barbara Stańko-Jurczyńska, Maria Tołwińska, Weronika Ziółkowska & Zofia Białkowska
zespół kuratorski: Kot, Łucja Staszkiewicz i Liso Stec