Język łaciński. Autograf Samuela Kuczkowskiego podstarościego sandomierskiego. Ślad po pieczęci. Opisana tu wieś Gorzyczany o średniowiecznym rodowodzie, należała do rodu Gniewoszów od XVI do XVIII w. Występuje w niej słynne lecznicze źródło króla Łokietka i istnieje też miejscowa legenda o młynarzu i diable. Wymieniono właścicieli – Piotra i Hieronima Gniewoszów winnych 3000 florenów rodowi Wolskich. W roku wydania tego dokumentu panował Zygmunt III Waza, Rzeczpospolita pokonała Szwedów w bitwie pod Oliwą i w tymże roku rozpoczęto w sąsiednim powiecie budowę jednego z największych polskich zamków – Krzyżtopór.

Język łaciński. Pieczęć opłatkowa z herbem Radwan Jana Zebrzydowskiego (1583-1641), starosty w Nowym Korczynie, posła na sejmy, pułkownika, żonatego z Barbarą Lubomirską z Wiśnicza. Autograf Wojciecha Maksymiliana Żukowskiego herbu Prus, wieloletniego posła na sejmy, podstarosty i sędziego, fundatora kaplicy w kościele w Nowym Korczynie. Akt dotyczy sporu Jana Mieleckiego syna Jana z Mielca i Dąbrowy, żonatego z Barbarą Fredro, krewnego Radziwiłłów. Jego syn Mikołaj walczył pod Cecorą, jako reprezentant ziemii Mielęckiej. W dokumencie jest mowa o ostatniej instancji rozstrzygającej spór – Trybunale w Lublinie. Wymieniony jest egzekutor testamentu Jakub Wesołowski, pleban z Wiązownicy k. Staszowa;

Język łaciński. Piękna pieczęć opłatkowa z herbem Szreniawa Jerzego Lubomirskiego (1616-1667), marszałka wielkiego koronnego, który też miał godność starosty krakowskiego. Autograf Łukasza Kochańskiego sędziego. Woźny sądowy Albert Opalski z Zakrzewa podaje wyrok w sprawie Stanisława Kuczkowskiego z Zakrzowa i Dalewic k. Proszowic i jego synów: Jana, Samuela, Andrzeja, Mikołaja i Stefana z rodziną Jana Stokowskiego, pierwszego męża ich matki Marianny. Potomkowie tych Kuczkowskich w XIX w. otrzymali tytuły hrabiowskie. Wymienieni są poddani: Tomczyk, Chorąży, Pawliczek, Dragan;

Autograf Mikołaja Glińskiego, generała księstwa wileńskiego, dwa autografy literami „ruskimi”. Język tzw. ruski, zbliżony bardziej do polskiego. Na ostatniej stronie streszczenie w języku polskim. Florian i Marianna z Burbów Retuńscy przekazują dobra ziemskie w użytkowanie klasztoru w Widzieniszkach, majątku Giedroyciów. Stąd pochodził błogosławiony Michał Giedroyć. Wymienieni też Dawid Stefanowicz i Jakub Piotrowicz.

Język łaciński. Obszerny dokument chronologicznie pokazujący temat wieloletnich działań i nazwiska osób występujących. Bogactwo faktów i osób przypomina wielopokoleniowy spór opisany w „Zemście” Fredry. Mimo łaciny większość tekstu to nazwiska kilkudziesięciu osób, stanowiska przez nich posiadane, nazwy majątków itp. Staranne czytelne kaligraficzne pismo polskiego prawnika z czasów Jana III Sobieskiego. Ten konflikt jest opisany w drukowanych artykułach o Sienieńskich. Jest to wartościowy materiał do dziejów regionu i jego mieszkańców. Wymieniono m.in.: Jana Sienieńskiego, Aleksandra Zebrzydowskiego, męża Marianny Sienieńskiej, Izabelę Kozicką, Hieronima i Stanisława Roszkowskich, Gabriela Rozwadowskiego, założyciela Rozwadowa. Większość rozpraw sądowych odbywała się w Sandomierzu i Lublinie.

Język łaciński. Pieczęć opłatkowa z herbem Sas Jana Karola Daniłowicza (1633-1683) podskarbiego koronnego i starosty lubelskiego - mało czytelna. Autograf Franciszka Stoińskiego podstarosty lubelskiego i wojskiego krasnostawskiego. Akt zaczyna się od tytulatury: „Johannes Tertius Rex Poloniae Magnus Dux Lithuaniae”. Dotyczy zakończenia wieloletniego sporu między dwoma rodami. Poza tym wymieniono dużą ilość nazwisk osób biorących udział w procesie. Są m.in: Andrzej Aleksander Kuczkowski, jego żona Zofia Witkowska, Sienieńscy, Rzeczyccy, Krasnodębscy, Sokołowscy.

Język łaciński. Pieczęć opłatkowa Józefa Karola Lubomirskiego, starosty w Sandomierzu, mało czytelna. Sprawa dotyczy wsi Turbia będącej w gestii kanonika sandomierskiego. Występuje też Stanisław Marchocki.

Język łaciński. Autograf Marcina Zygmunta Dębickiego h.Gryf, sędziego grodu sandomierskiego, syna znanego posła Marcina Michała Dębickiego. Pieczęć opłatkowa z herbem Szreniawa starosty w Sandomierzu z napisem w otoku: „Josephus Carolus Comes in Wiśnicz Lubomirski”. To stanowisko L. jest prawie nie opisane w literaturze. Akt ten pokazuje wiekowy, wielopokoleniowy proces zaczęty w pocz. XVII w. przez żonę hetmana Jana Zamoyskiego o lasy w majątku Rzeczyca, posługującą się mapą wsi z XV w. (!) W tym dokumencie mowa o Marcinie Zamoyskim IV ordynacie, Andrzeju Aleksandrze Kuczkowskim z Rzeczycy, Mariannie Krawczyk, która ma poślubić sukiennika Pawła Pędraka, wymienieni też są jej krewni Stanisław i Marcin Krawczykowie.

Język polski. Odręczne pismo Załuskiego z autografem. F. Załuski był ojcem chrzestnym pisarza i biskupa Ignacego Krasickiego oraz stryjem Andrzeja i Stanisława Załuskich twórców słynnej Biblioteki Załuskich – pierwszej wielkiej biblioteki dostępnej publicznie. Jego tytuł wojewody czernichowskiego nie dawał mu możliwości władzy na tym terenie gdyż w XVII w. ukraińscy kozacy wywalczyli przyłączenie ziem wschodnich Rzeczypospolitej do Rosji. Ten kwit jest zapłatą Załuskiemu za pracę poselską od wojew. płockiego, dlatego sam napisał: “na moją pensją biorę złotych polskich dwa tysiące”. W tymże roku 1712 sejm podniósł podatki na wojsko i wysłał posłów na rozmowy do Moskwy, wówczas tenże sejm (gdzie był Załuski) po debatach nadal nie zdecydował się zatwierdzić po 25 latach, traktatu pokojowego z Rosją z 1686 r. bo m. in. żałowano utraty Kijowa.

Język polski. List między braćmi Mieleckimi herbu Gryf, ostatnim pokoleniem tego wymarłego rodu. Autor prosi o sprzedaż miodu i zasyła 6 czerwonych złotych. Na wolnych stronach zapiski gospodarcze ze spisem pracowników majątku Ostrowy k. Kolbuszowej. Jest 7 „bydłowych” np. Wojciech Kokoszka, Jakub Gromadka, Wojciech Gacek, jest 5 „pieszych” np. Jan Dudzik, Piotr Polak i 4 „komorników”.

Język polski i łacina. Autografy: „Biały” i „Moczulski”. W 1718 r. kasztelanowa płocka Róża z Ogińskich Krasińska (żona Stanisława Bonifacego) zobowiązała proboszcza w Suchożebrach (który był winien jej pieniądze za dzierżawę) do wypłacania corocznie odsetek na rzecz szkoły żydowskiej przy synagodze w Sokołowie Podlaskim uważając, że „Żydzi sokołowscy naturalnej mojej opiece podlegają.” Pismo to kilka dni później seniorzy z synagogi wnieśli do akt grodu w Drohiczynie. 90 lat później na polecenie gminy żydowskiej dokonano tego wypisu celem zgłoszenia roszczeń do wypłaty.

Język łaciński. Autograf Mokronoskiego, chorążego ziemi warszawskiej i sędziego. Pieczęć opłatkowa ksiąg grodzkich warszawskich. Franciszek Jan Załuski (1660–1735), wojewoda płocki, wraz z żoną uzgadniają zwrot sum należnych po zmarłej Katarzynie z Olszowskich Załuskiej, matce wojewody (siostrze prymasa Andrzeja Olszowskiego). Odbierającym był Aleksander Spinek, miecznik rawski, zmarły w okresie późniejszym w Paryżu. Wymieniane są znaczne kwoty w srebrnych tynfach oraz węgierskich dukatach. W akcie występują też bracia wojewody: Andrzej Chryzostom Załuski, biskup warmiński i Hieronim Załuski, kasztelan rawski oraz Konstanty Szaniawski, biskup kijowski. Franciszek Załuski był ojcem chrzestnym Ignacego Krasickiego późniejszego biskupa-poety, a także właścicielem pałacu w Falentach pod Warszawą, który jest wymieniony w tym akcie. Rzadki warszawski dokument sprzed 300 lat.

Język polski. Sprawa dotyczy historycznej miejscowości Widzieniszki k.Uciany z pałacem Giedroyciów i klasztorem. Wymieniony jest Michał Antoniewicz proboszcz miejscowy, Maciej Giedroyć, Wojciech i Rozalia z Downarowiczów Bilińscy cześnicy orszańscy, Franciszek Zyndram - Kościałkowski podkomorzy wiłkomirski oraz wymienieni są z nazwisk „słudzy i czeladź” z majątku.

Język polski. Autografy: Gabriela Karwosieckiego (1730–1814), podkomorzego płockiego, Józefa Ośniałowskiego, stolnika rypińskiego, Michała Kazimierza Rokitnickiego podstolego. Wymieniono wsie: Makówiec, Chlebowo, Grodzeń, Lubin, Rumunki, Wolęcin. Mowa też o kopcach granicznych. Sprawa dotyczy dóbr kasztelana płockiego Zboińskiego, mającego pałac w Kikole. Wg numeracji – „2–3” brakuje jednej karty.

Język łaciński. Autografy pisarzy aktowych, którzy dokonali wypisu z archiwum: Strachowski, Piotrowicz i Strzelbicki. Pieczęć opłatkowa archiwum Stanów Galicyjskich i podpis „Josef Habermann” z 1846 r. potwierdzającą dokument sprzed prawie 90 lat. W akcie wdowa po Michale Pawłowskim kasztelanicu biechowskim spłaca zięcia z 11 tys. złotych florenów. Zięciem był Jakub Komorowski wówczas łowczy lubaczowski ojciec sławnej Gertrudy Komorowskiej, która została w wieku 17 lat poślubiona w tajemnicy przez magnata Szczęsnego Potockiego. Zostało to opisane w poemacie „Maria” Malczewskiego. W akcie jest podane,że w grodzie warszawskim w 1754 i 1755 wpisano transakcje zięcia i teściowej. Dokument pokazuje, jak w XIX w. prawie stuletnie akta miały moc prawną i dochodzono roszczeń.

Język niemiecki. Pieczęć lakowa warszawskiego urzędu finansowego pięknie zachowana. Autograf Walentego Skorochód Majewskiego (1864–1835), przyjaciela Kościuszki, walczył w Insurekcji pod Maciejowicami gdzie był ranny. Warszawa od 1795 była miastem pruskim stąd pozostawiono Polaków na urzędach ale nakazano korespondencję po niemiecku. Kiedy powstało Księstwo Warszawskie Majewski został dyrektorem Archiwum Rzeczypospolitej, później był posłem na sejmy. Jest ulica jego imienia w Warszawie. Odbiorcą pisma w sprawie 750 guldenów był Kazimierz Wichliński (1758–1822), prawnik, brał udział w Sejmie Wielkim i Konstytucji 3 Maja za co dostał od Stanisława Augusta herb Skarbicz. W czasach Księstwa Warszawskiego był w Warszawie dyrektorem skarbowości.

Język polski. Autograf Józefa Młodzianowskiego (1763–1834) herbu Dąbrowa, posła na sejm 1793, członka Komisji Porządkowej podczas Insurekcji Kościuszkowskiej w 1794. W Królestwie Polskim był sędzią Sądu Najwyższego. Dokument wystawiony dla Michała hr. Borcha (1753–1810), generała wojsk koronnych wojewody bełskiego, kawalera orderu Orła Białego, współtwórcy Konstytucji 3 Maja. Pieczęć z napisem „Warklany” – rezydencji hr. Borch na Litwie.

Język polski. Autograf biskupa „Zachariaszewicz” co prostuje błędną pisownię „Zachariasiewicz” w pracach naukowych. W 1812 sejm Księstwa Warszawskiego ogłosił Konfederację Generalną i przystąpienie do wojny z Rosją. Ponieważ był to okres wojenny,mobilizacji wojsk, przemarszów itp miały miejsce wypadki kradzieży i oszustw i biskup prosi o przypomnienie z ambon, że nie żyjemy wiecznie i że złodziejstwo nie popłaca. Mowa też o nadmiernych urodzinach nieślubnych dzieci, (spowodowanych licznymi oddziałami różnych wojsk) i wypadkami usuwania ciąż.

Język polski. Autograf ks. Kublickiego, sekretarza Konsystorza Archidiecezji Warszawskiej. Ówczesne Ministerstwo Oświaty zwraca uwagę, że „zaszły nadużycia podczas zgromadzeń politycznych” i że dowiedział się o tym car, iż „duchowni zbaczając z drogi właściwej (…) są winni pobudzania do niespokojności”. Zwraca się też uwagę, że księża unosząc się niewczesną gorliwością dowodzą braku światła i gorliwości” służeniu władzy. Jest to odpis z epoki, ministerialnego pisma przekazanego do arcybiskupa, który polecił rozesłać pismo po dekanatach. Rzadki rękopis pokazujący jak pięć lat po ustanowieniu Królestwa Polskiego zaczęły narastać fale protestu politycznego i religijnego wspieranego przez kościół katolicki.

Język polski. Autograf księdza Adama Paszkowicza (1784-1834), wikariusza kapituły Archidiecezji Warszawskiej. Na blankiecie z drukowanym nagłówkiem konsystorza. Pismo rozsyłane po parafiach archidiecezji w sprawach robienia „porządków” po powstańcach zwanych w tym dokumencie „Rządem Rewolucyjnym”. Ponieważ Rząd Narodowy w 1831 r wybijał polskie monety srebrne z napisem „Boże zbaw Polskę” i z tego powodu zalecił, aby srebra kościelne były przekazane do mennicy warszawskiej. W tym liście nakazuje się zwrot srebra kościołom z punktów gromadzenia sreber. Władze carskie wymagają też, aby po parafiach i klasztorach byli wyłącznie księża i zakonnicy przypisani do tych miejsc. Rząd poszukiwał ukrywających się kapłanów.

Język polski. Poufny, obszerny list napisany pięć lat po powstaniu listopadowym przez biskupa (który był kapelanem armii Księstwa Warszawskiego), o represjach jakie doznaje od zaborców. Opisuje np. sprawę księdza Nawrockiego z Knychówka na Podlasiu, który miał zatarg z księdzem prawosławnym z Drohiczyna. Władze nakazały usunięcie księdza czemu sprzeciwił się biskup Gutkowski uważając to za wysoką karę. Biskup pisze dlaczego nie zniszczył nakładu książki z cytatami biskupów katolickich mimo nacisków władzy. Tak samo wyjaśnia, że to nie on zabraniał brać ślubów katolikom z innowiercami tylko, że „tak wynika z zasad wiary”. Wyjaśnia sprytnie że nie brał udziału w uroczystościach rządowych w Siedlcach z powodu „słabości” zdrowia, a nie z niechęci do rządu. Ostro i otwarcie pisze o usuwaniu księży z kościołów porównując działania władzy do „prześladowań pierwszych chrześcijan”. Odbiorcą listu był generał Piotr Łubieński (1786–1867) oficer napoleoński i senator kasztelan w czasach Księstwa Warszawskiego. Odpis z czasów oryginału wykonany do archiwum na polecenie nadawcy lub odbiorcy. Unikatowy, nie opisany w literaturze list patrioty o systemie zaborczym.

Język polski i 2 dokumenty po łacinie. Akta wydane rodzinie szlacheckiej przez urzędy galicyjskie używające języka polskiego. Jan Kanty Żuławski herbu Szeliga z majątku Szyk i Stare Rybie k. Sącza oraz Wolicy k. Bochni. Miał żonę Kunegundę z Gierzmańskich i liczne potomstwo. Dokumenty posiadają autografy, pieczęcie, opłaty skarbowe. Dotyczą zrzeczenia się majątku J.K. Żuławskiego na rzecz żony, uznania praw do spadku dla Kunegundy z Żuławskich Zarembinie, przyjęcia przez nią praw do majątku, metryka urodzenia Aleksandryny Żuławskiej z r. 1814. Są też dwa akta przyznania przez Stany Szlacheckie w Tarnowie Janowi i Krystynie Żuławskim praw do majątku po ojcu.

Jan Kanty Żuławski posiadał braci po których pozostali wybitni potomkowie jak np. Juliusz Żuławski (zm.1999) poeta czy Andrzej Żuławski (zm. 2016) aktor i reżyser.

Język polski. Autograf słynnego biskupa warszawskiego A. Fijałkowskiego, znanego z patriotyzmu. Od jego uroczystego pogrzebu w 1861 r. zaczęły się patriotyczne zamieszki w Królestwie. W okresie przed powstaniem styczniowym zwiększyła się działalność konspiracyjna wspierana przez Kościół. Ponieważ klasztory miały immunitet to konspiratorzy ukrywali w klasztorach „książki zakazane” lub broń, więc władze zaborcze wymyśliły „kontrole skarbowe” w klasztorach w asyście policji opisane w tym dokumencie. Tekst odbity w hektografie z ręcznymi dopiskami.

Język łaciński i polski. Autograf biskupa Antoniego Sotkiewicza (1826–1901) biskupa sandomierskiego (1883–1901), przedtem biskupa warszawskiego (1872–1883). Duża pieczęć tuszowa biskupa. Skórkowscy herbu Jelita posiadali majątek Wielka Wola od średniowiecza do XX w. Dołączone dwa szkice listów Skórkowskich do biskupa z 1857 i 1877 oraz list Konsystorza Diecezji Sandomierskiej do proboszcza w Wójcinie w sprawie Skórkowskich.

Język polski z autografami obu autorów. List lwowskiego dziennikarza B. Bielawskiego z „Gazety Lwowskiej” i twórcy pierwszej gazety dla „zwykłych ludzi” – „Dzwonek, pismo dla ludu”, przyjaciela Kornela Ujejskiego i Walerego Łozińskiego. List pisany kilka tygodni przed wyjazdem Bielawskiego do Włoch do legionów Garibaldiego. Ponieważ Bielawski zginął mając 29 lat, jego rękopisy należą do rzadkości. Poniżej naszkicowana odpowiedź historyka K. hr. Stadnickiego na temat wojewody mazowieckiego. Stadnicki pochodził ze Żmigrodu k. Jasła, gdzie jego ród żył od kilkuset lat.

Język polski. Odręczne pismo Sarneckiego z autografem. List znanego w swej epoce literata, autora nowel i powieści, redaktora czasopism „Świat” i „Echo”, w Warszawie, przyjaciela wielu pisarzy m.in. C.K.Norwida i E. Orzeszkowej. Założył teatr w Lublinie, prowadził teatr w Poznaniu i Krakowie. W Krakowie prowadził salon sztuki „Ars” gdzie promował Wyspiańskiego i Malczewskiego. W liście skierowanym do Leopolda Méyeta,warszawskiego adwokata i filantropa, przyjaciela M.Konopnickiej, informuje o ukończeniu noweli, którą zasyła i prosi o recenzję. Listy L. Méyeta do Z. Sarneckiego ukazały się drukiem. Zbiory sztuki po Méyecie trafiły do Muzeum Narodowego, ale rękopisy pisane do niego uległy spaleniu w mieszkaniu prywatnym podczas powstania. Ten ocalał.

Język niemiecki. Dotyczy majątku ziemskiego Radziwiłłów k. Zielonej Góry, który był własnością Marii de Castellane (1840–1915) żony Wilhelma ks. Radziwiłła (1833–1904) ordynata na Nieświeżu. Dwie pieczęcie tuszowe. Pismo złożone jak dawny list i zamknięte pieczęcią bez użycia znanej już koperty. Przewodniczący gminy Schmors napisał podanie do zarządzającego książęcym majątkiem dyrektora Sonntaga. Na marginesie naszkicowana odpowiedź do miejscowego księdza Günthera z autografem dyr. Sonntaga.

Język polski. Autograf biskupa w Tarnowie Leona Wałegi. Dokumenty dotyczą trzech braci hrabiów Romer: Aleksandra (1857–1904), Konstantego (1861–1933) i jego syna Eustachego (1891–1925) oraz Bronisława juniora (1865–1898). Bracia byli synami hr. Bronisława i Konstancji z Wiktorów Romerów. Rodzina posiadała majątek Borowa k. Mielca w dawnym woj. sandomierskim. Zawiera: świadectwo szkolne z gimnazjum św. Anny w Krakowie dla Bronisława z 1879 r., pismo starosty w Mielcu do hr. Aleksandra w sprawach podatkowych z 1902 r., kwit na 1536 koron, wystawiony przez c.k. urząd podatkowy w Mielcu dla hr. Konstantego z 1906 r., pismo biskupa w Tarnowie Leona Wałęgi do hr. Eustachego podające nazwiska 4 proboszczów do kościoła w majątku Borowa z prośbą o wybór, oraz kopia odpowiedzi hrabiego, który wybrał księdza Nawalnego, oba z 1918 r.

Język polski. Na oryginalnym urzędowym blankiecie z pieczęcią i autografami nauczycieli. Wydane dla Stefanii Schneider ur. 1904 r. w Ottynii, córki Bronisława Schneidera i Łucji Huk, późniejszej żony inż. Wacława Ostrowskiego. W tzw. Galicji całe szkolnictwa w tym uniwersytety miały język polski jako wykładowy.

Język polski. Na oryginalnym urzędowym blankiecie z pieczęcią i autografami nauczycieli. Wydane dla Stefanii Schneider z Ottyni. Por. poprzednia pozycja.

Mapa pokazująca ziemie Germanii i Rzeczypospolitej. Jest Pomorze, Śląsk, Wielkopolska aż do Elbląga, Płocka, Częstochowy. Przy Toruniu jest notatka o urodzeniu Mikołaja Kopernika – rzecz nie praktykowana w kartografii tym bardziej, że Kopernik nie był Francuzem! Na mapie jest ponad tysiąc miejscowości, ale tylko przy Toruniu podano jego bohatera. Współautorem mapy jest Robert de Vaugondy nadworny kartograf króla Polski Stanisława Leszczyńskiego i prawdopodobnie to na życzenie króla ta notka. Mimo, że mapa ukazała się 20 lat po pierwszym rozbiorze nie pokazano zachodniej Polski jako część Prus tylko jest: „Królestwo Polskie”.

Mapa wydana w czasach renesansu, za życia pioniera kartografii Orteliusa (1527–1598) z ozdobną bordiurą i kartuszem. Późniejsze mapy mają inny styl. Obejmuje kilkadziesiąt miejscowości na wschód od Odry m.in. Szczecin, Nowogard, Wałcz, Gorzów, Świebodzin, Międzyrzecz. Na odwrocie tekst po łacinie o granicy z Rzeczypospolitą, Gorzowie nad Wartą itp. Bardzo rzadka mapa. Obecne światowe notowania to tylko oferta dwóch egzemplarzy: themaphouse.com za 695£ i wersja niekolorowa na Abebooks za 500€.

Mapa słynnego kartografa niderlandzkiego z siedmioma pięknymi herbami władców i ziem. Największe miasta Hesji to Frankfurt i Wiesbaden. Obejmuje ziemie od Winterberg do Saalfeld i od Corvey do Fuldy. Na odwrocie tekst po niemiecku opisujący miasta Hesji. Oferowana na sanderusmaps.com oraz na Kunstfreund po 300€.

Mapa jednego z najsłynniejszych kartografów XVIII w. Obejmuje ziemie od Winterberg do Langensalza i od Eimbecke do Fuldy.

Oferowany przez ant. Paulusch za 250€ i Sanderusmaps.eu za 150€.

Mapa autorstwa pioniera kartografii słynnego Gerarda Mercatora (1512–1594) w opracowaniu W.Blaeu. Obejmuje ziemie od Bazylei poprzez Strassburg do Kaltenhausen. Na odwrocie tekst niemiecki o miastach. Mapa jest oferowana przez Sanderusmaps.com za 300€, a Gould Maps.nl za 325€.

Mapa autorstwa znanego kartografa Mateusza Seuttera (1678–1757). Zawiera ozdobny kartusz z herbem Bawarii i portretem władcy księcia Karola Alberta – syna Teresy Kunegundy Sobieskiej, córki Jana III Sobieskiego. Ten mariaż pokazuje prestiż Rzeczpospolitej w XVIII w. Bawarii. Obejmuje ziemie od Nördlingen do Gmundt i od Bayreuth do Innsbrucka. Mapa jest w ofercie ant. Paulusch za 375€, i ant. Berg za 280€.

Mapa autorstwa znanego kartografa Mateusza Seuttera (1678–1757). W kartuszu pokazano siedemnaście kartuszy herbowych miast i ziem objętych w tej mapie, m.in. Frankfurt, Fuldę, ks. Hessen-Cassel. Obejmuje ziemie od Koblencji do Eisenach i od Getyngi do Wertheim. Ta mapa w antykwariatach Pamono jest oferowana za 540€, Sommer za 430€ i Galeria Bartele za 590€.

Meklemburgia to księstwo pograniczne z Pomorzem. Obejmuje ziemie od Ratzeburg do Anclam i od Stralsundu do Perleberg.
Jest w ofercie ant. Sommer za 340€.

Obejmuje obszar od Osnabrück do Szczecina, Gorzowa nad Wartą i Szprotawy i od Kilonii do Wittenbergii. Mapę oferuje antykwariat Arine van der Steur za 423€.

Efektowny kolorowy kartusz z herbem władców Anglii i dwoma innymi. Ksiestwo Lüneburg nalezało do dynastii Hanowerskiej, która posiadała też Brunszwik z Lüneburgiem i władca tych ziem Jerzy II był też królem Anglii. Obejmuje ziemie od Walsrode do Danneberg i od Lauenburg do Braunschweig.

W kartuszu autor opisany jako „kartograf króla Polski”. Obejmuje Anglię, Szkocję, Irlandię i Orkady z Szetlandami. Portal montolieu. org oferuje te mapę za 300€, a mapandmaps.com za 285€.

Obejmuje ziemie od Pragi do Kłodzka na Śląsku i od Kunnitz do Reichenau. Antykwariat Sommer oferuje tę mapę za 420€.

Dokładne ujęcie azjatyckiej części Rosji autorstwa E. Mentelle i P. Chanlaire. Obejmuje obszar od Morza Kaspijskiego do Cieśniny Beringa oddzielającej Rosję od USA.

Autor w kartuszu opisany jako „kartograf króla Polski”. Obejmuje Wielką Brytanię, Islandię, północne Niemcy, Danię i Norwegię.

Por. poz. 46 będącą drugą częścią tej mapy. Rzadka mapa, brak w ofertach światowych antykwariatów.

Mapa jest przedłużeniem mapy poz nr 45. Zawiera też polskie ziemie od Gniezna do Wilna, Mińska i Mozyrza. Rzadka mapa, brak w ofertach światowych antykwariatów.

Mapa obejmuje ziemie od Missisipi na zachodzie do Atlantyku na wschodzie, do Nowej Fundlandii na północy i do Florydy na południu. W ramkach opisanie historii Francuzów w N.Y. oraz ich działaniach na terenach Kanady oraz osobny tekst o Anglikach od XV w aż do walk z 5 plemionami indiańskimi w tym wymienieni są Irokezi i Mohikanie. Antykwariat Pamono oferuje tę mapę za 434€.

Autorem jest słynny kartograf G de L’Isle. Wydane w Paryżu u Dezauche. Obejmuje obszar od Dunkierki do Bentheim i od Groningen do Brukseli. Dekoracyjna mapa. Libreria Ex Liberia w Rzymie oferuje tę mapę za 650€, a na stronie theantiquarium.com jest za 3517 zł.

Typowo barokowy bogaty przekaz kartografii. Są dwa globusy, mędrcy z księgami, Murzynka z lwem i kameleonem, kobieta arabska w turbanie i europejska Fortuna.

Zdjęcie przedstawią młodą Marię (1850–1884), córkę słynnego pisarza Zygmunta Krasińskiego, żonę Edwarda Raczyńskiego, właściciela Rogalina, twórcę kolekcji malarstwa w Rogalinie. Fotografia wykonana w zakładzie Waleriana Mroczkowskiego ps. „Ostroga”, powstańca styczniowego, prowadzącego atelier w Mentonie.