Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
À la Fontaine de Vaucluse, Paryż

Druk:
Roger Lacourière, Paryż

Pablo Picasso wykonał kompozycję "Tête de Femme (Głowa kobiety — Françoise Gilot)" w 1945 roku, a dwa lata później opublikowano ją w bibliofilskim wydaniu "Cinq Sonnets de Pétrarque" (Pięć sonetów Petrarki). Książka zawiera pięć utworów XIV-wiecznego poety włoskiego w przekładzie Louisa Aragona, odnoszących się do Laury, ukochanej Petrarki. W akwaforcie, akwatincie Picasso połączył portret swojej ówczesnej partnerki Françoise Gilot z literacką tradycją idealizowanego wizerunku kobiety. Publikację wydało paryskie À la Fontaine de Vaucluse, a grafikę wydrukował Roger Lacourière. Praca dokumentuje współpracę Picassa z francuskim środowiskiem literackim oraz ważny etap rozwoju jego powojennej grafiki portretowej.


© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Bloch 370
- Baer 698.V.B
- Cramer 47
- Orozco 99

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Jacques Carpentier (Editions Celami), Genewa

Druk:
Atelier Grapholith, Paryż

Litografia powstała w 1973 roku jako część cyklu "Les Songes drolatiques de Pantagruel (Zabawne sny Pantagruela)", inspirowanego XVI-wieczną francuską grafiką groteskową. Punktem wyjścia było wydane w Paryżu w 1565 roku przez Richarda Bretona dzieło zawierające 120 fantastycznych przedstawień przypisywanych François Desprezowi, opublikowane pod nazwiskiem François Rabelais’go. Dalí powrócił do tych historycznych wzorów, przetwarzając je w cykl litografii nawiązujących do tradycji europejskiego surrealizmu. Grafiki wydano nakładem Éditions Celami, związanym z Jacques’em Carpentierem, a wykonano w paryskiej pracowni Grapholith. "Zaklinacz szczurów" reprezentuje późny okres twórczości Dalego, w którym artysta reinterpretował historyczne dzieła graficzne. Fundació Gala-Salvador Dalí określa tę kompozycję jako interpretację motywu Flecisty, znanego z legendy o szczurołapie. Jest to dodatkowe odniesienie kulturowe, które odróżnia tę planszę od wielu pozostałych przedstawień cyklu.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Bibliografia:
- Field 73-7 F
- Michler-Löpsinger 1413

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Carpentier

Druk:
Atelier Grapholith

Dzieło stanowi nawiązanie do francuskich grafik groteskowych z XVI wieku i renesansowej wyobraźni fantastycznej. Pierwowzorem projektu była publikacja Richarda Bretona z 1565 roku, zawierająca intrygujące postacie przypisywane François Desprezowi. Dalí wykorzystał historyczne przedstawienia jako podstawę własnych kompozycji, łącząc zainteresowanie dawną sztuką graficzną z surrealistyczną metodą przekształcania form.

Cykl "Zabawne sny Pantagruela" był prezentowany między innymi w 2017 roku na wystawie w Museo Patio Herreriano w Valladolid. Muzeum zwróciło uwagę na historyczną ciągłość gatunku groteski — od twórczości Boscha i Pietera Bruegla Starszego, przez późniejszych grafików, po Salvadora Dalego. Pozwala to umiejscowić serię w szerszej historii europejskiej grafiki fantastycznej, a nie tylko w dorobku surrealizmu XX wieku.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Bibliografia:
- Field 73-7 D
- Michler-Löpsinger 1405

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Au Vent d’Arles, Paryż

Publikacja odwołuje się do wczesnego okresu twórczości artysty związanego z Barceloną, szczególnie lat 1901–1904, gdy kształtował się jego okres błękitny. Tekę opatrzono tekstem Jaume Sabartésa, wieloletniego przyjaciela i sekretarza Picassa, który znał artystę jeszcze z czasów barcelońskich. Dwanaście plansz wykonano techniką pochoir w pracowni Daniela Jacometa, odtwarzając kompozycje według akwarel i pasteli Picassa.

Jaume Sabartés poznał malarza w Barcelonie w 1899 roku, a od 1935 roku współpracował z nim jako sekretarz i powiernik. W 1963 roku, kiedy ukazała się teka, Picasso miał już ponad osiemdziesiąt lat. Publikacja przywoływała zatem prace sprzed około sześćdziesięciu lat, a komentarz Sabartésa wiązał je ze wspomnieniami świadka młodości artysty.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Orozco 217
- Cramer 122
- Bloch 1130

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Pracownia:
Madoura, Vallauris

edycja modelu 500 egzemplarzy

Dzbanek „Têtes” należy do ceramicznych edycji Picassa, realizowanych w pracowni Madoura w Vallauris, prowadzonej przez Suzanne i Georges’a Ramié. Model powstał w 1956 roku, w okresie, gdy artysta rozwijał motywy figuralne na naczyniach, wykorzystując ich przestrzenną formę jako część kompozycji. Zestawienie czarnej dekoracji z białym szkliwem ciekawie wzbogaca bryłę dzbanka i wpisuje obiekt w charakterystyczną dla tej współpracy praktykę urozmaicenia przedmiotu użytkowego przedstawieniem figuralnym. Edycję modelu przewidziano na 500 egzemplarzy, oznaczenia "EDITION PICASSO" i "MADOURA PLEIN FEU" odnoszą się do warsztatu, który przekładał projekty artysty na powtarzane w określonym nakładzie realizacje ceramiczne.

W 1953 roku Picasso nabył w Vallauris dawną gorzelnię Fournas i urządził w niej pracownię. Powstawały tam ważne kolekcje jego ceramiki.


© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Ramié 368

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
drobne zarysowania szkliwa

Pracownia:
Madoura, Vallauris

edycja 42/300

„Service poisson” pochodzi z 1947 roku, kiedy Picasso rozpoczął systematyczną współpracę z pracownią Madoura w Vallauris. Artysta poznawał wówczas właściwości gliny, angob i szkliw, przenosząc motywy przedstawiające na formy naczyń wykonywanych w warsztacie Suzanne i Georges’a Ramié. Miseczka reprezentuje wariant K serwisu rybnego, przewidziany w nakładzie 300 egzemplarzy. Motyw ryby, umieszczony w obrębie kolistej czary, łączy dekorację malarską z użytkowym przeznaczeniem przedmiotu. Taki sposób opracowania naczynia dokumentuje wczesny etap działalności, która stała się odrębną, rozwijaną przez kolejne dziesięciolecia, dziedziną twórczości Picassa.

W 1948 roku Picasso przywiózł do Polski dwadzieścia dużych ceramicznych półmisków, zaprezentowanych podczas jego pobytu na wrocławskim Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju. Zespół trafił następnie do Muzeum Narodowego w Warszawie.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Ramié 14

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Tériade, Paryż

„La jeune veuve” ilustruje dwudziestą pierwszą bajkę z szóstej księgi La Fontaine’a, opowiadającą o młodej kobiecie, której deklarowana wierność zmarłemu mężowi, ustępuje z czasem pragnieniu ponownego małżeństwa. Kompozycja należy do zespołu stu akwafort przygotowanych przez Chagalla w latach 1927–1930 na zamówienie Ambroise’a Vollarda. Publikację zrealizował dopiero Tériade w Paryżu w 1952 roku, wydając „Bajki” w dwóch tomach, w wariantach różniących się m.in. kolorystyką odbitek. Literacka ironia, oparta na kontraście między początkową rozpaczą a późniejszą zmianą uczuć, wyznacza kontekst tej ilustracji i łączy ją z tradycją obrazowania francuskiej bajki moralistycznej.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Cramer 22

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Le Centre Culturel De Paris (Chevalier et Navarre)

Barwny drzeworyt stanowi część cyklu, łączącego kilka technik graficznych. Zestawienie tekstu rzymskiego autora z kompozycjami Dalego, wpisuje tę realizację w tradycję dwudziestowiecznej książki ilustrowanej, w której grafika zachowuje odrębność wobec warstwy literackiej. Tytuł dzieła odwołuje się do Wenus, utożsamianej z grecką Afrodytą i określanej w poemacie przez związek z Cyterą. Antyczna bogini występuje u Owidiusza jako patronka nauki zdobywania i podtrzymywania miłości.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 79-2H
- Michler-Löpsinger 1532

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Le Centre Culturel De Paris (Chevalier et Navarre)

Tytuł oferowanego drzeworytu nawiązuje do poetyckiego określenia Wenus w „Sztuce kochania”. Plansza została opracowana dla wydania „L’Art d’aimer d’Ovide”, realizowanego przez Centre Culturel de Paris. Należy do ilustracji przeznaczonych do wielkoformatowej publikacji bibliofilskiej, w której tekst klasyczny otrzymał osobny komentarz obrazowy, oparty na współczesnym języku form i swobodnej interpretacji literackiego tematu. Co ciekawe, pierwsze dwie księgi „Sztuki kochania” kierują wskazówki przede wszystkim do mężczyzn, natomiast trzecią Owidiusz adresuje do kobiet.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 79-2F
- Michler-Löpsinger 1530

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Louis Broder, Paryż, 1966

Druk:
Crommelynck, Paryż

Praca „Rzeźbiarz i rzeźba” powstała 27 lutego 1965 roku. Została włączona do książki „Sable mouvant” Pierre’a Reverdy’ego, opublikowanej przez Louisa Brodera rok później. Spośród grafik Picassa podejmujących temat artysty, modela i pracowni do tego wydania wybrano dziesięć pozycji; odbitki wykonał paryski warsztat Crommelynck. Przedstawienie rzeźbiarza przy własnym dziele rozwija jeden z podstawowych wątków późnej twórczości Picassa: obserwację procesu tworzenia i relacji między człowiekiem a powstającą formą.

„Sable mouvant” był ostatnim poematem Pierre’a Reverdy’ego. Początkowo miał wejść do zbiorowego tomu dzieł dwunastu poetów z ilustracjami Jacques’a Villona; przedsięwzięcie nie doszło do skutku, a Picasso zilustrował późniejsze, pośmiertne wydanie utworu.


© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Bloch 1187
- Baer 1156
- Orozco 233

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Au Vent d'Arles, Paris

„Portret Jacqueline” jest pracą z teki „La flûte double”, wydanej w 1967 roku przez Au Vent d’Arles z tekstem Hélène Parmelin. Data 4 maja 1955 roku, zachowana w kompozycji, odnosi się do wcześniejszego pierwowzoru, powstałego w okresie, gdy Jacqueline Roque zajmowała już ważne miejsce w twórczości Picassa. Jej wizerunki pojawiały się w malarstwie, rysunku, grafice i rzeźbie, tworząc rozległy zespół portretowy ostatnich dwóch dekad życia artysty. Opracowanie planszy w pracowni Daniela Jacometa przenosi rysunkowy model do numerowanej publikacji bibliofilskiej; ręczne nakładanie gwaszu przez szablony stanowi istotny element jej wykonania i odróżnia barwne partie od zwykłego druku reprodukcyjnego.
Podobieństwo Jacqueline do jednej z kobiet na obrazie Eugène’a Delacroix „Kobiety algierskie” było jednym z impulsów do stworzenia przez Picassa wariacji na temat tego dzieła. Cykl powstawał od grudnia 1954 do lutego 1955 roku.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Orozco 238
- Monod 8860

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Au Vent d'Arles, Paris

„Scena familijna”, kompozycja datowana na 27 kwietnia 1936 roku, została włączona po trzech dekadach do teki „La flûte double”. Publikacja z 1967 roku, opatrzona tekstem Hélène Parmelin, zestawiała rysunki, akwarele i prace wykonane tuszem przez Picassa w różnych okresach jego życia, dlatego też data widoczna na grafice jest wcześniejesza w stosunku do daty wydania teki. Ukazana w kompozycji scena jest uwiecznieniem sceny z życia anonimowej rodziny. Odbitkę wykonała pracownia Daniela Jacometa, wykorzystująca technikę szablonową do przenoszenia na papier wcześniejszych prac artysty. Arkusz należy zatem rozpatrywać w kontekście tej konkretnej edycji bibliofilskiej i sposobu opracowania ilustracji.

Egzemplarz „La flûte double” znajdujący się w Musée national Picasso-Paris został podarowany muzeum przez Marinę Picasso w 1983 roku.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Orozco 238
- Monod 8860

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Au Vent d'Arles, Paris

Praca nawiązuje do rzeźby „L’Homme au mouton”, nad którą Picasso pracował w okupowanym Paryżu w 1943 roku, poprzedzając realizację licznymi rysunkami i studiami. Motyw stojącego mężczyzny podtrzymującego zwierzę, służył badaniu wzajemnego układu obu ciał, ciężaru i równowagi kompozycji. Wydanie studium w tece „La flûte double” w 1967 roku, jest przykładem zapisu pracy rysunkowej związanej z jedną z nielicznych pełnopostaciowych rzeźb artysty. Praca wykonana w pracowni Daniela Jacometa zachowuje odrębny status wobec pierwowzoru: jest elementem publikacji z tekstem Hélène Parmelin, ukazującej różnorodność rysunków, akwarel i prac wykonanych tuszem przez Picassa oraz ich związki z innymi dziedzinami twórczości artysty.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Orozco 238
- Monod 8860

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Maeght Éditeur, Paryż

Druk:
Atelier Lacourière et Frélaut, Paryż

Plansza XII pochodzi z publikacji „Celui qui dit les choses sans rien dire”, łączącej poezję Louisa Aragona z dwudziestoma pięcioma barwnymi grafikami Marca Chagalla, wydanej w Paryżu przez Maeght Éditeur w 1976 roku. W centralnej części kompozycji, nad sylwetkami innych postaci, unosi się mężczyzna nasłuchujący nadlatującego właśnie przez okno anioła. Połączenie akwaforty z barwnymi partiami akwatinty, pozwala budować obraz jednocześnie rysunkowy i malarski, odpowiadający formule książki, w której wiersze i grafiki tworzą równoległe wypowiedzi artystyczne.
Choć na karcie tytułowej publikacji widnieje rok 1976, druk ukończono 12 grudnia 1975 roku. Tekst i typografię wykonała paryska drukarnia Fequet et Baudier, a odbitki graficzne powstały w Atelier Lacourière et Frélaut.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Cramer 99

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Les Bibliophiles de l’Union Française, Paryż

Druk:
Atelier Lacourière et Frélaut, Paryż

Postać z otwartą książką została przedstawiona w locie ponad zabudowaniami. To ciekawe zestawienie łączy ilustrację literacką z charakterystycznym dla Chagalla sposobem budowania przestrzeni, w której skala i położenie postaci wynikają z kompozycji obrazu, a nie z obserwacji perspektywicznej.

Praca pochodzi z „De mauvais sujets” Jeana Paulhana, wydania z 1958 roku, z którym wiążą się pierwsze barwne akwaforty Chagalla. Literacki temat spotyka się więc z ważnym momentem rozwoju warsztatu graficznego. Delikatny kolor i swoboda rysunku nadają planszy unikatowy charakter.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Cramer 35

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Cramer Éditeur, Genewa

Druk:
Atelier Lacourière et Frélaut, Paryż

Kompozycja „La Ville” pochodzi z cyklu, w którym Chagall wystąpił jako autor wierszy i ilustracji. Zespół dwudziestu czterech barwnych drzeworytów wydrukowała paryska pracownia Lacourière et Frélaut, a tekst opracowała drukarnia Fequet et Baudier. W oferowanym przedstawieniu centralne miejsce zajmuje mężczyzna w niebieskim okryciu. Mocny, czarny kontur porządkuje układ figur i dachów, natomiast barwy różnicują poszczególne motywy. Praca pokazuje, jak Chagall mistrzowsko wykorzystywał właściwości drzeworytu do przedstawiania motywów życia codziennego i małomiasteczkowego pejzażu.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Cramer 74

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Tériade

Oferowane dzieło ilustruje siódmą bajkę z dziewiątej księgi La Fontaine’a. Akwaforta należy do zespołu stu ilustracji przygotowanych przez Chagalla w latach 1927–1930 na zamówienie Ambroise’a Vollarda, a opublikowanych przez Tériade’a w 1952 roku. Wydanie obejmowało zarówno odbitki czarno-białe, jak i ręcznie kolorowane. Połączenie trawionego rysunku z nakładaną barwą, pozwalało różnicować ton poszczególnych przedstawień, zachowując jednocześnie czytelną strukturę kreski oraz literacki charakter całego cyklu.

La Fontaine przywołuje w tej bajce Pilpaja, tradycyjnie wiązanego z indyjskimi opowieściami dydaktycznymi.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Bibliografia:
Cramer 22

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Motyw miłości i zakochanych to jeden z kluczowych w twórczości Marca Chagalla. Pojawia się w wielu kompozycjach, nie tylko olejnych, ale i litografiach z dojrzałego okresu twórczości. Oferowana praca z 1972 roku, rozwija ten temat poprzez układ postaci i kontrasty tonalne, wykorzystując jednocześnie achromatyczną kolorystykę.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Mourlot 645

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
André Sauret, Monte Carlo

Marc Chagall opracował litografię „Le village bleu” (Błękitna wioska) w 1973 roku w związku z przygotowaniem obwoluty czwartego tomu katalogu swoich litografii „Chagall lithographe 1969–1973”. Publikacja ukazała się w 1974 roku nakładem Éditions André Sauret w Monte Carlo, pod redakcją Charles’a Sorliera i Fernanda Mourlota. Pierwotna kompozycja została wykonana specjalnie na obwolutę książki, natomiast oferowana praca przedstawia jej drugą, zmodyfikowaną wersję, opisaną w katalogu raisonné.

Według dokumentacji Charles’a Sorliera artysta wykorzystał w drugiej wersji lewą część kompozycji przeznaczonej na obwolutę, rozbudowując ją o dodatkowe kolory. Powstała w ten sposób samodzielna litografia, wydana na papierze japońskim w nakładzie pięćdziesięciu numerowanych i sygnowanych egzemplarzy. Grafika nie stanowi fragmentu wyciętego z oprawy książki, lecz odrębne wydanie autorskiej kompozycji.

„Le village bleu” zajmuje szczególne miejsce w dorobku graficznym Chagalla ze względu na związek z ważną publikacją dokumentującą jego twórczość. Praca pokazuje, jak artysta wykorzystywał projekty wydawnicze jako punkt wyjścia do kolejnych, samodzielnych realizacji litograficznych.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Mourlot 729a.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Les Heures Claires, Paryż, 1960

„La quatrième corniche: Accidia” przedstawia zdeformowaną postać, której pochylony korpus i ekspresyjne, spiralne formy nadają kompozycji wymiar cielesnej metamorfozy. Dalí ilustruje scenę literacką pojedynczą, silnie przekształconą figurą, całkowicie skupiając uwagę na jej napiętej sylwetce. Tytuł pracy odnosi się do czwartego tarasu Czyśćca i osiemnastej pieśni poematu, w której dusze pokutujące za opieszałość nieustannie biegną, odzyskując gorliwość w dążeniu do dobra. Zestawienie tego kontekstu z fantastyczną anatomią pozwala odczytywać drzeworyt jako autorską interpretację duchowego stanu człowieka, wyrażoną przede wszystkim przez deformację ciała i rytm kompozycji.
W "Boskiej komedii", w osiemnastej pieśni Czyśćca przywołane zostają obok siebie dwa przykłady pośpiechu: Maryja udająca się do Elżbiety oraz Cezar spieszący do Hiszpanii. Dante łączy w ten sposób tradycję chrześcijańską i historię antyczną jako wzory przeciwstawione opieszałości.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field s.195
- Michler-Löpsinger nr 1090

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Mourlot, Paris

Litografia „Rêve familier” (Znajomy sen) z 1969 roku, podejmuje temat malarza i jego modelki, obecny w europejskiej sztuce od stuleci. Praca należy do okresu intensywnej współpracy Chagalla z paryską drukarnią Mourlot Frères, w której powstawały oryginalne litografie artysty. Kompozycja została skatalogowana przez Charles’a Sorliera i Fernanda Mourlota pod numerem 582 w czwartym tomie „Chagall lithographe”, dokumentującym twórczość graficzną z lat 1969–1973.

Istotnym świadectwem genezy dzieła jest zachowany rysunek przygotowawczy wykonany kredką litograficzną na papierze transferowym, udokumentowany przez paryską Galerie de l’Institut. Studium to bezpośrednio wiąże „Rêve familier” z warsztatem litograficznym Chagalla i pozwala prześledzić etap pracy poprzedzający wykonanie odbitek. Przedstawienie malarza przy sztaludze i towarzyszącej mu kobiety wpisuje się w wieloletnie zainteresowanie artysty tematyką pracowni i relacji twórcy z modelem.

Litografia została wydana w nakładzie pięćdziesięciu numerowanych i sygnowanych odbitek na papierze Arches. „Rêve familier” reprezentuje późny etap twórczości Chagalla, w którym artysta powracał do tematów znanych z wcześniejszych obrazów, opracowując je na nowo w technice litografii barwnej. Zachowana dokumentacja przygotowawcza nadaje tej pracy dodatkowe znaczenie jako świadectwu procesu twórczego.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Mourlot 582

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Les Heures Claires, Paryż, 1960

Salvador Dalí wykonał pracę „L’Archange Gabriel” jako ilustrację XXXI pieśni „Raju” z „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri. Kompozycja należy do cyklu stu ilustracji przygotowanych przez artystę w latach 50. XX wieku, początkowo na zamówienie włoskich instytucji państwowych w związku z obchodami siedemsetnej rocznicy urodzin Dantego w 1965 roku. Po wycofaniu oficjalnego zamówienia, projekt przejął francuski wydawca Joseph Forêt, a wielotomowe wydanie ukazało się nakładem Les Heures Claires w latach 1959–1963.

XXXI pieśń „Raju” rozpoczyna końcowy etap wędrówki Dantego, który dociera do Empireum, najwyższej sfery niebios. Poeta ogląda zgromadzenie zbawionych przedstawione jako niebiańska róża, a jego przewodniczką przestaje być Beatrycze. Jej miejsce zajmuje święty Bernard z Clairvaux, przygotowujący Dantego do ostatecznej wizji Boga. Barwny drzeworyt należy do ilustracji poświęconych tej kulminacyjnej części poematu.

Wydawnictwo stanowiło jedno z najbardziej rozbudowanych przedsięwzięć graficznych Dalego. Przeniesienie stu akwarel na odbitki barwne wymagało wieloletniej pracy zespołu drzeworytników i przygotowania tysięcy matryc. Grafika została skatalogowana przez Ralfa Michlera i Lutza W. Löpsingera pod numerem 1136.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Bibliografia:
- Field s.199
- Michler-Löpsinger 1136

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
przebarwienia papieru

Wydawca:
Manus Press, Stuttgart

Druk:
Atelier Georges Leblanc

Salvador Dalí wykonał w 1974 roku sześć grafik do niemieckojęzycznego wydania opowiadania Ernesta Hemingwaya "Der alte Mann und das Meer (Stary człowiek i morze)", opublikowanego przez Manus Presse w Stuttgarcie. Książka zawierała przekład Annemarie Horschitz-Horst oraz reprodukcje ilustracji artysty. Dla 350 egzemplarzy wydania luksusowego przygotowano dodatkową suitę sześciu oryginalnych rycin, drukowanych w paryskiej pracowni Georges’a Leblanca, indywidualnie sygnowanych i numerowanych przez Dalego.

Oferowana praca przedstawia Santiago, starego kubańskiego rybaka, który po osiemdziesięciu czterech dniach bezowocnych połowów wyrusza samotnie na morze i podejmuje walkę z ogromnym marlinem. „Portret” wprowadza najważniejszą postać utworu, której losy stanowią punkt odniesienia dla pozostałych ilustracji cyklu. Opowiadanie, opublikowane w 1952 roku, przyniosło Hemingwayowi Nagrodę Pulitzera w 1953 roku i odegrało ważną rolę w przyznaniu mu literackiej Nagrody Nobla w roku następnym.

Wydawca wykorzystał wizerunek starego rybaka także do zaprojektowania oprawy publikacji. Reprodukcja portretu znalazła się na okładce teki książkowej, w odmiennym, brązowym opracowaniu. Tym samym jedna kompozycja pełniła dwie funkcje: samodzielnej ryciny kolekcjonerskiej oraz elementu identyfikującego całe wydawnictwo.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-4-1
- Michler-Löpsinger 741

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Manus Press, Stuttgart

Druk:
Atelier Georges Leblanc

Przedstawiony na grafice motyw nawiązuje do ważnego elementu opowiadania Hemingwaya: szczegółowych obserwacji przyrody, które towarzyszą samotnej wyprawie Santiago. Dzieło należy do sześcioczęściowej suity wykonanej na potrzeby luksusowego wydania książki. Ryciny drukowano w paryskiej pracowni Georges’a Leblanca. „Delfiny” są przykładem kompozycji z wykorzystaniem konkretnego motywu literackiego, a nie historii stworzonej wyłącznie w wyobraźni artysty.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-4-2
- Michler-Löpsinger 739

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Manus Press, Stuttgart

Druk:
Atelier Georges Leblanc

Tytuł pracy, będącej częścią cyklu graficznego związanego z utworem Ernesta Hemingwaya, odnosi się do zasadniczego konfliktu opowiadania: wielodniowego zmagania rybaka Santiago z ogromnym marlinem, a następnie walki z rekinami atakującymi jego zdobycz podczas powrotu na ląd. Grafika należy do oryginalnej suity odbitej u Georges’a Leblanca w Paryżu i wydanej w ograniczonym nakładzie sygnowanych egzemplarzy.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-4-3
- Michler-Löpsinger 736

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Manus Press, Stuttgart

Druk:
Atelier Georges Leblanc

Akwaforta powstała w ramach przedsięwzięcia wydawniczego Manus Presse w Stuttgarcie, zrealizowanego z udziałem paryskiej drukarni Georges’a Leblanca. Oryginalne odbitki należały do specjalnej suity dołączanej do pierwszych 350 egzemplarzy książki.

Tytuł „Upadek” odsyła do dramatycznego wymiaru historii Santiago. Rybak, po schwytaniu największej ryby w swoim życiu, nie może uchronić jej przed rekinami. Do portu wraca z pozostałością zdobyczy, która staje się świadectwem zarówno jego umiejętności, jak i poniesionej straty. Takie zestawienie zwycięstwa i niepowodzenia stanowi jeden z zasadniczych problemów opowiadania. Grafika należy do późnej twórczości ilustratorskiej Dalego, obejmującej również realizacje inspirowane Dantem, Cervantesem i innymi autorami europejskiej literatury.

Hemingway zmarł w 1961 roku, trzynaście lat przed wydaniem cyklu Dalego. Grafiki nie powstały zatem jako efekt bezpośredniej współpracy pisarza i malarza. Ich połączenie było jednak ważnym przedsięwzięciem wydawniczym, w którym utwór literacki otrzymał nową oprawę graficzną.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-4-4
- Michler-Löpsinger 737

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Manus Press, Stuttgart

Druk:
Atelier Georges Leblanc

"Apoteoza” Salvadora Dalego powstała jako jedna z sześciu rycin do opowiadania Ernesta Hemingwaya „Stary człowiek i morze”, wydanego po niemiecku przez Manus Presse w Stuttgarcie. W kontekście utworu Hemingwaya, tytuł dzieła odnosi się do historii rybaka Santiago, który pomimo utraty zdobyczy zachowuje swoje doświadczenie i godność. Ostatnie sceny opowiadania ukazują jego powrót do wioski oraz ponowne spotkanie z młodym Manolinem. Ten literacki motyw wykorzystany w kompozycji, należy do dojrzałego okresu twórczości artysty.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-4-5
- Michler-Löpsinger 738

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Manus Press, Stuttgart

Druk:
Atelier Georges Leblanc

„The Rod” (Wędka)" należy do bibliofilskiego wydania „Starego człowieka i morza” Ernesta Hemingwaya. W interpretacji Dalego aspekt opowiadania dotyczący narzędzi rybackich, staje się tematem samodzielnej grafiki. Praca dopełnia cykl obejmujący portret głównego bohatera oraz przedstawienia związane z jego wyprawą i walką.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-4-6
- Michler-Löpsinger 740

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Graphik Europa Anstalt, Paryż 1968/69

Druk:
Robbe, Paryż 1968/69

Salvador Dalí stworzył "Portret Małgorzaty" w latach 1968–1969 do cyklu „Faust", inspirowanego dramatem Johanna Wolfganga Goethego. Przedsięwzięcie powstało w ramach współpracy artysty z francuskim wydawcą Pierre’em Argilletem i obejmowało 21 oryginalnych grafik, w tym dziesięć mniejszych kompozycji. Cykl wydano w wersjach francuskiej i niemieckiej oraz w odrębnych edycjach przeznaczonych dla kolekcjonerów.

Małgorzata, nazywana w dramacie także Gretchen, jest jedną z najważniejszych postaci pierwszej części „Fausta”, opublikowanej w 1808 roku. Jej tragiczna historia rozwija się równolegle do losów uczonego, który zawiera układ z Mefistofelesem. Uczucie Fausta prowadzi do uwiedzenia Małgorzaty, rozpadu jej dotychczasowego życia, uwięzienia i ostatecznie duchowego ocalenia. Dalí poświęcił bohaterce osobny portret, odchodząc od narracyjnego przedstawienia wydarzeń na rzecz studium postaci.

Podczas realizacji cyklu artysta eksperymentował z techniką suchej igły i ruletki, uzyskując rozbudowane struktury rysunkowe. W „Portrait de Marguerite” zastosowano również ręczne opracowanie kolorem oraz złotem, charakterystyczne dla wybranych edycji ilustracji „Fausta”. Praca należy do najważniejszych literackich przedsięwzięć graficznych Dalego z końca lat sześćdziesiątych, kiedy jego współpraca z Pierre’em Argilletem przyniosła serie nawiązujące do klasycznych utworów literatury europejskiej.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 69-1A
- Michler-Löpsinger 298

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydana przez:
Graphik Europa Anstalt, Paryż 1968/69

Druk:
Robbe, Paryż 1968/69

Salvador Dalí opracował "Kobiety-kury" w latach 1968–1969. Tytuł cyklu nawiązuje do Nocy Walpurgii, podczas której Faust i Mefistofeles uczestniczą w fantastycznym zgromadzeniu czarownic i demonicznych postaci. Dalí wykorzystał ten literacki epizod jako podstawę serii grafik, podejmując tradycję europejskiej groteski.

Noc Walpurgii, przypadająca z 30 kwietnia na 1 maja, wiąże się w niemieckim folklorze z legendarnymi zgromadzeniami czarownic na górze Brocken w paśmie Harzu. Goethe wprowadził tę tradycję do dramatu jako część doświadczeń Fausta, który pod przewodnictwem Mefistofelesa poznaje świat przekraczający granice racjonalnego poznania.

„Femmes poules” należy do zespołu akwafort i suchych igieł opracowanych przez Dalego we współpracy z Pierre’em Argilletem. Grafikę wydawano w kilku odmianach, między innymi w wersji ręcznie kolorowanej na papierze japońskim. Praca dokumentuje zainteresowanie artysty groteską, metamorfozą oraz historycznymi źródłami fantastyki.

W tym cyklu Dalí zastosował ruletkę graficzną, narzędzie umożliwiające nanoszenie na metalową płytę licznych drobnych punktów i zagęszczonych struktur. Według materiałów dokumentujących współpracę z Pierre’em Argilletem, artysta eksperymentował również z wykorzystaniem twardych kamieni do opracowywania matryc.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 69-1I
- Michler-Löpsinger 308

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Graphik Europa Anstalt, Paryż 1968/69

Druk:
Robbe, Paryż 1968/69

Tytuł oferowanego dzieła odnosi się do głównego bohatera dramatu Johanna Wolfganga Goethego, uczonego, który mimo wieloletnich studiów nie znajduje zadowolenia w zdobytej wiedzy i zawiera układ z Mefistofelesem. Faust należy do najważniejszych postaci literatury niemieckiej, a jego historia wywodzi się z legend o XVI-wiecznym uczonym i magu, Johannie Georgu Fauście. Goethe nadał tej tradycji nowy wymiar, czyniąc z bohatera człowieka poszukującego wiedzy, miłości i przekroczenia własnych ograniczeń. Dalí powrócił do tej postaci w ramach cyklu inspirowanego Nocą Walpurgii, wykorzystując technikę akwaforty, suchej igły i ruletki.

„Stary Faust” należy do serii wydanej w kilku wariantach, obejmujących odbitki na różnych papierach, również ręcznie kolorowane. Praca reprezentuje nurt działalności graficznej Dalego, w którym literatura klasyczna stanowiła podstawę do opracowania niezależnych kompozycji kolekcjonerskich.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 69-1J
- Michler-Löpsinger 303

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Pierre Argillet, Paryż

Druk:
Robbe, Paryż

„Pagoda” należy do jedenastoczęściowego cyklu „Hipisi", którego geneza wiąże się z podróżą francuskiego wydawcy Pierre’a Argilleta do Indii w 1969 roku. Argillet przywiózł z podróży fotografie, które posłużyły Dalemu za materiał wyjściowy do opracowania serii akwafort i suchych igieł. Projekt powstał w okresie największego rozwoju zachodniej kontrkultury, dla której Indie i inne kraje Azji stały się ważnymi kierunkami podróży oraz poszukiwań duchowych.

Geneviève Argillet, córka wydawcy, wspominała, że podczas podróży do Indii jej ojciec wykonywał fotografie w nietypowy sposób: trzymał aparat na wysokości brzucha i fotografował bez patrzenia przez wizjer. Powstałe w ten sposób zdjęcia szczególnie zainteresowały Dalego. Według jej relacji artysta nigdy nie odwiedził Indii, ale fascynowali go hipisi, których postrzegał jako ludzi tworzących nowe kontakty między Wschodem a Zachodem. To rzadki przykład udokumentowanego wykorzystania prywatnych fotografii wydawcy jako inspiracji dla całego cyklu graficznego.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 69-13F
- Michler-Löpsinger 379

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Graphik Europa Anstalt

Salvador Dalí stworzył pracę "Kobieta z biczem" do cyklu "Wenus w futrze", zainspirowanego powieścią Leopolda von Sacher-Masocha. Utwór opowiada o relacji Severina von Kusiemskiego i Wandy von Dunajew, w której fascynacja miłosna przybiera postać dobrowolnego podporządkowania i dominacji. Temat ten zajmuje szczególne miejsce w historii literatury europejskiej ze względu na analizę pragnienia, władzy i zależności między partnerami.

Dalí podjął literacki pierwowzór w cyklu dwudziestu grafik, które ukazały się w 1969 roku nakładem Graphik Europa Anstalt. Poszczególne grafiki wydawano także w osobnych, sygnowanych i ręcznie kolorowanych edycjach na papierze japońskim.
„La femme au fouet” należy do ilustracji bezpośrednio związanych z centralnym motywem książki Sacher-Masocha. Dla Dalego literatura stała się punktem wyjścia do opracowania serii, w której doświadczenia psychologiczne bohaterów zostały przełożone na autonomiczne kompozycje graficzne.

Od nazwiska Leopolda von Sacher-Masocha pochodzi termin „masochizm”, wprowadzony do terminologii medycznej przez psychiatrę Richarda von Krafft-Ebinga w XIX wieku. „Wenus w futrze” należy do utworów, które miały podstawowe znaczenie dla ukształtowania tego pojęcia. Dalí powrócił zatem do dzieła o znaczeniu wykraczającym poza literaturę, które wpłynęło również na rozwój psychologii i seksuologii.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 68-6B
- Michler-Löpsinger 367

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Fondation Picasso-Reventós, Barcelona

Dzieło „Cesarz Trajan” to hołd dla Francesca Pujolsa (1882–1962), katalońskiego filozofa i pisarza, którego Dali uważał za jednego ze swoich intelektualnych mistrzów. Artysta nazywał Pujolsa „cesarzem Trajanem filozofii”, nawiązując do rzymskiego władcy, tradycyjnie uznawanego za wzór sprawiedliwego i światłego monarchy. Pełny tytuł kompozycji można przetłumaczyć jako „Domniemane rysy Francesca Pujolsa, gdyby żył w czasach cesarza Trajana”. Grafika jest wyobrażonym wizerunkiem filozofa, przedstawionego w konwencji rzymskiego portretu.

W 1975 roku Dalí ufundował Francescowi Pujolsowi osobliwy pomnik ustawiony przed wejściem do swojego Teatru-Muzeum w Figueres. Monument otrzymał formę nawiązującą do filozoficznych koncepcji Pujolsa: na korzeniach starego drzewa umieszczono marmurową togę i złote jajo symbolizujące głowę myśliciela. Pomnik istnieje do dziś i stanowi materialny dowód znaczenia, jakie Dalí przypisywał przyjaźni z katalońskim filozofem.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 74-10 A
- Michler-Löpsinger 590

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Wajntraub & Carpentier, Paris

Druk:
Wolfensberger

Źródłem tytułu litografii Salvadora Dalego „Chimera Horacego" jest początek „Ars poetica” (Sztuki poetyckiej)" rzymskiego poety. Autor przywołuje wyobrażony obraz istoty złożonej z ludzkiej głowy, końskiej szyi, ptasich piór i rybiego ogona, aby wyjaśnić znaczenie spójności dzieła artystycznego. Dalí podejmuje ten antyczny przykład w cyklu „Konie Dalego", przekształcając klasyczny motyw hybrydy w samodzielną kompozycję surrealistyczną.

Cykl powstawał w latach 1970–1972 i obejmuje dwadzieścia pięć barwnych litografii. Wydawcami byli Simeon Wajntraub i Jacques Carpentier, a druk zrealizowano w zakładzie Wolfensberger w Zurychu. Wśród pozostałych plansz znalazły się przedstawienia Pegaza, Bucefała, konia trojańskiego, jednorożca i bohaterów tradycji rycerskiej. „Chimera Horacego” wyróżnia się szczególnie czytelnym odniesieniem do źródła literackiego. Należy do tego nurtu twórczości Dalego, w którym fantastyczne stworzenia odwołują się do konkretnych tekstów i wielowiekowej tradycji europejskiej ikonografii.

W „Sztuce poetyckiej” Horacy posłużył się przykładem fantastycznej hybrydy nie po to, by pochwalić nieograniczoną wyobraźnię artysty, lecz aby przestrzec przed przypadkowym łączeniem niezgodnych elementów. Surrealistyczna interpretacja Dalego odwraca pierwotną funkcję tego przykładu: to, co dla rzymskiego poety było ilustracją błędu, w XX wieku staje się pełnoprawnym tematem dzieła sztuki.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Bibliografia:
Field 72-6H

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Carpentier

Druk:
Atelier Grapholith

Seria "Witraże", znana również pod tytułem „24 temi dal surrealismo” (24 tematy surrealistyczne), obejmuje dwadzieścia cztery barwne litografie wydane przez Jacques’a Carpentiera i wydrukowane w paryskiej pracowni Grapholith.

Tytuł oferowanej pracy przywołuje jeden z najważniejszych tematów ikonografii chrześcijańskiej: objawienie boskiej natury Chrystusa na górze Tabor, opisane w Ewangeliach Mateusza, Marka i Łukasza. W twórczości Dalego zainteresowanie tematyką religijną rozwinęło się szczególnie po II wojnie światowej, kiedy powstały między innymi „Chrystus świętego Jana od Krzyża” (1951) i „Sakrament Ostatniej Wieczerzy” (1955). W cyklu „WItraże” artysta zestawił tematy sakralne z innymi zagadnieniami surrealistycznymi. Pomimo francuskiego tytułu cyklu, poszczególne litografie otrzymały tytuły włoskie.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Bibliografia:
- Field 74-5 B
- Michler-Löpsinger 1440

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
niewielkie zagięcia papieru

Wydawca:
Wajntraub & Carpentier, Paris

Druk:
Wolfensberger

W cyklu „Konie Dalego", realizowanym w latach 1970–1972, Salvador Dalí powrócił do tradycji portretu konnego jako jednego z najważniejszych motywów europejskiej sztuki reprezentacyjnej. Prezentowana praca odwołuje się do historycznych wyobrażeń jeźdźca związanych z antycznym Rzymem, gdzie przedstawienia konne służyły upamiętnianiu władców i dowódców wojskowych.

Motyw rzymskiego jeźdźca artysta włączył do serii dwudziestu pięciu litografii, przygotowanych we współpracy z wydawcami Simeonem Wajntraubem i Jacques’em Carpentierem. Poszczególne kompozycje łączyły wizerunki koni znanych z historii, mitologii i literatury, tworząc przegląd odmiennych sposobów przedstawiania zwierzęcia w kulturze europejskiej.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 72-6I
- Michler-Löpsinger 1262

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Gerschmann, Sztokholm/Yayoi, Tokio

Cykl zawiera:
1) Momotaro (Chłopiec brzoskwiniowy)
2) Hagoromo (Szata z piór)
3) Urashima Taro
4) Hanasakaji san (Starzec, który sprawił, że drzewa zakwitły)
5) Rokujiso (Wdzięczne posągi)
6) Kumo (Pająk Tkacz)
7) Kosonaga chojo (Księżniczka i pastuszek)
8) Jugyoe
9) Shunboshi (Calowy chłopiec)
10) Shitakiri (Wróbel z obciętym językiem)

W 1974 roku Salvador Dalí opracował dziesięć oryginalnych grafik do „Baśni japońskich” - teki poświęconej opowieściom ludowym. Projekt ukazał się nakładem Gerschmanna w Sztokholmie, przy współudziale Yayoi w Tokio. Ryciny wykonano techniką suchej igły, uzupełnionej barwami nakładanymi przez szablony, czyli pochoir. Cykl został skatalogowany przez Ralfa Michlera i Lutza W. Löpsingera pod numerami 742–751.

Dalí sięgnął po opowieści zakorzenione w japońskiej tradycji literackiej, w tym historie Momotarō, chłopca narodzonego z brzoskwini, Urashimy Tarō, rybaka odwiedzającego podwodny pałac oraz „Hagoromo”, legendę o niebiańskiej szacie z piór. Poszczególne tematy należą do różnych odmian narracji baśniowej, od historii o nadprzyrodzonych narodzinach po spotkania człowieka z istotami z innego świata. Ich obecność w jednym wydawnictwie wskazuje na szeroki wybór źródeł japońskiej kultury.

Teka została opublikowana w kilku wariantach kolekcjonerskich. Oprócz edycji 175 egzemplarzy na papierze Arches przygotowano 75 egzemplarzy numerowanych cyframi rzymskimi na papierze Richard de Bas oraz dodatkowe odbitki poza podstawowym nakładem. Oferowany egzemplarz posiada oznaczenie XVII/LXXV. „Bajki japońskie” zajmują odrębne miejsce w dorobku ilustratorskim Dalego, znanego również z projektów inspirowanych twórczością Dantego, Goethego i Cervantesa.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 76-1 A-J
- Michler-Löpsinger 742-751

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Léon Amiel, Paryż-Nowy Jork



D
ruk:


Mourlot

Oferowana litografia Marca Chagalla naleźy do cyklu obejmącego dwadzieścia cztery oryginalne litografie barwne, wykonane w paryskiej pracowni Mourlot Frères. Chagall powrócił w nim do tematów biblijnych, które wcześniej opracowywał w akwafortach zamówionych przez Ambroise’a Vollarda.

Praca odpowiada numerowi 462 w katalogu Fernanda Mourlota i Charles’a Sorliera. Autorzy powiązali ją z fragmentem Księgi Wyjścia dotyczącym zapisania na tablicach słów odnowionego przymierza między Bogiem a Izraelitami. Jest to moment następujący po zniszczeniu pierwszych tablic przez Mojżesza, gdy lud odwrócił się od przymierza, oddając cześć złotemu cielcowi.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Mourlot 462

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Léon Amiel, Paryż-Nowy Jork



D
ruk:


Mourlot

Scena „Moses Consecrates the Accomplished Work” ("Błogosławieństwo Mojżesza") nawiązuje do zakończenia prac nad Przybytkiem, przenośnym sanktuarium Izraelitów, podczas wędrówki przez pustynię. Według Księgi Wyjścia Mojżesz sprawdził wykonanie przedmiotów i wyposażenia zgodnie z Bożymi poleceniami, a następnie pobłogosławił ich wykonawców (Wj 39,43). Ten właśnie fragment tekstu biblijnego Fernand Mourlot i Charles Sorlier przyporządkowali litografii Marca Chagalla oznaczonej w katalogu numerem 466. Kompozycja powstała do bibliofilskiego wydania z 1966 roku, opublikowanego przez Léona Amiela i wydrukowanego w paryskiej pracowni Mourlot Frères. Cykl obejmował dwadzieścia cztery oryginalne litografie barwne, przedstawiające wybrane epizody z Księgi Wyjścia.

Praca ukazuje mniej rozpowszechniony temat ikonografii Mojżesza. Nie dotyczy nadania Dekalogu ani przejścia przez Morze Czerwone, lecz momentu ustanawiania kultu religijnego i organizacji życia wspólnoty po zawarciu przymierza. Należy do dojrzałego okresu zainteresowania Chagalla tematyką Starego Testamentu.

Bezpośrednio po relacji o ukończeniu budowy Przybytku Księga Wyjścia opisuje jego ustawienie oraz pojawienie się obłoku oznaczającego obecność Boga (Wj 40,34–38). Był to ostatni etap wydarzeń opowiedzianych w tej księdze. Chagall opracował oba epizody jako sąsiadujące ze sobą litografie: „Błogosławieństwo Mojżesza” otrzymało numer 466, a następująca po nim scena z obłokiem — numer 467.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Mourlot 466

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Tériade, Paryż

Wskrzeszenie syna wdowy z Sarepty, opisane w Pierwszej Księdze Królewskiej (1 Krl 17,17–24), jest tematem akwaforty Marca Chagalla „L’Enfant ressuscité par Élie” ("Dziecko wskrzeszone przez Eliasza"). Prorok Eliasz, przebywający w domu wdowy podczas suszy, modli się o przywrócenie życia jej zmarłemu synowi. Wydarzenie stanowi jeden z najważniejszych epizodów biblijnej opowieści o Eliaszu.
Grafika należy do monumentalnego przedsięwzięcia ilustratorskiego zapoczątkowanego na zamówienie paryskiego marszanda i wydawcy Ambroise’a Vollarda około 1930 roku. Chagall odbył w 1931 roku podróż do Palestyny, a następnie pracował nad cyklem akwafort przez lata trzydzieste. Realizację przerwały śmierć Vollarda i II wojna światowa. Dopiero po wojnie projekt został ukończony i opublikowany przez Tériade’a w Paryżu w 1956 roku.
W 1958 roku ukazała się odrębna, ręcznie kolorowana edycja stu pięciu akwafort, obejmująca sto numerowanych egzemplarzy na papierze Arches. Oferowana odbitka należy według karty aukcyjnej do tego wydania. Jej znaczenie wynika zarówno z bezpośredniego związku z tekstem Starego Testamentu, jak i z wyjątkowo długiej historii realizacji jednego z najważniejszych projektów graficznych Chagalla.


© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
Cramer 30

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Carpentier

Druk:
Atelier Grapholith

Motyw płonącej żyrafy pojawił się w twórczości Salvadora Dalego około 1937 roku, w okresie jego najważniejszych realizacji surrealistycznych. Artysta powrócił do niego w 1973 roku w litografii „La girafe en feu” (Płonąca żyrafa), znanej również pod włoskim tytułem „Giraffa che brucia”. Obok płonącej żyrafy znalazły się w niej między innymi przedstawienia słonia na bocianich nogach, nosorożca czy fantastycznych stworzeń. To przykład wieloletniego wykorzystywania przez artystę własnego repertuaru ikonograficznego w kolejnych technikach i przedsięwzięciach wydawniczych.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Field 76-2 A
- Michler-Löpsinger 1449

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Mourlot, Paris

Grawer:
Henri Deschamps

Podstawą litografii „L’Homme à la fraise” (Mężczyzna z kryzą) jest linoryt wykonany przez Pabla Picassa w 1963 roku, nawiązujący do tradycji portretu europejskiego XVI i XVII wieku. Praca należy do późnego okresu twórczości Picassa, kiedy artysta wielokrotnie podejmował dialog z dawnym malarstwem, przekształcając historyczne wizerunki w samodzielne kompozycje.

W 1973 roku Henri Deschamps, współpracownik słynnej paryskiej drukarni Mourlot Frères, przygotował litograficzną wersję kompozycji w związku z wystawą Picassa organizowaną przez Borstahusens Konstförening w Landskrona Konsthall w Szwecji. Odbitki funkcjonowały w kilku wariantach wydawniczych, w tym jako numerowane litografie i plakaty wystawowe. Oferowany egzemplarz nosi oznaczenie 119/2000 i należy do udokumentowanej edycji dwóch tysięcy odbitek.

Grafika zachowuje kompozycję oryginalnego linorytu, lecz stanowi jej późniejsze opracowanie wykonane przez Deschampsa. Sygnatura „Picasso” została odbita z płyty, natomiast nazwisko litografa i oznaczenie drukarni Mourlot umieszczono poniżej przedstawienia.

W tym samym okresie Picasso stworzył również „La Dame à la collerette (Portrait de Jacqueline à la fraise)”, przedstawiający Jacqueline Roque, jego drugą żonę, w historycznym stroju z kryzą. Męski i kobiecy wizerunek pokazują zainteresowanie Picassa dawnymi konwencjami portretowymi i ich przekształcaniem za pomocą techniki linorytu.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Bloch 1148
- Orozco 501

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Wydawca:
Atelier Mourlot, Paryż

Kompozycja „Colombe volante (à l’Arc-en-ciel)” datowana jest z kamienia litograficznego na 10 października 1952 roku. W 1960 roku przedstawiony motyw wykorzystano na plakacie francuskiego ruchu pokojowego „Le Mouvement de la Paix”, przygotowanym w związku z planowaną paryską konferencją na szczycie poświęconą międzynarodowemu bezpieczeństwu i rozbrojeniu. Za druk odpowiadała paryska pracownia Mourlot Frères, z którą Picasso współpracował od połowy lat czterdziestych. W kolejnych latach Picasso przygotował liczne warianty tego tematu, wykorzystywane zarówno w samodzielnych grafikach, jak i w publikacjach oraz materiałach propagujących ideę rozbrojenia. Grafika funkcjonowała w różnych wydaniach, obejmujących zarówno odbitki sygnowane ołówkiem, jak i wersje niesygnowane odręcznie oraz edycję plakatową.

Związek Picassa z międzynarodowym ruchem pokojowym miał również ważny polski rozdział. W sierpniu 1948 roku artysta uczestniczył we Wrocławiu w Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju. Podczas pobytu w Polsce odwiedził także Auschwitz. Kilka miesięcy później, w kwietniu 1949 roku, jego gołębica stała się emblematem paryskiego Kongresu Obrońców Pokoju.

© 2026 Polski Dom Aukcyjny Wojciech Śladowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Bibliografia:
- Bloch 712
- Czwiklitzer 150
- Mourlot 214