Solniczki na owalnych, uskokowo wywyższonych stopach, z trzonami w formie pełnoplastycznych kogutów, z czarami na planie prostokąta o zaokrąglonych narożach, gładkich, z wywiniętą krawędzią, z dwoma uchwytami po bokach z esowato wygiętej gałązki akantowej zakończonej głową węża.

Wewnątrz złocone.

Solniczki gładkie, na prostokątnych podstawach o ściętych narożach, przechodzących w koliste stopy i wysokie trzony z nodusem, czarki na planie owalu, z wyraźnie zaznaczonymi wcięciami na bokach dłuższych.

Solniczki łódkowate, gładkie, na owalnych, uskokowo wywyższonych stopach, z krótkimi trzonami, z dwoma taśmowymi uchwytami na osi dłuższej.

W formie ażurowego koszyczka, wspartego na czterech wolutowych nóżkach, ozdobionego na całej powierzchni motywami neorokokowymi - rocailles, ceownikami, kogucim grzebieniem, regencyjną kratką, z uchwytem pałąkiem na zawiasach z podobną dekoracją i szklanym wkładem (nieoryginalnym).

Widelce czterozębne, z trzonkami dociążonymi, lancetowatymi, dekorowane wiązkami wąskich półwałków i festonami roślinnymi zawieszonymi na wstążce.

O czerpaku głębokim kolistym dekorowanym dwustronnie grawerowanymi motywami kwiatów i liści; element łączący z trzonkiem odlewany z przedstawieniami na awersie popiersia mężczyzny i poniżej główki anielskiej, na rewersie grawerowanego profilowego popiersia mężczyzny w wieńcu laurowym z częściowo czytelnym napisem greckim, poniżej dekoracja jak na awersie; trzonek graniasty zwieńczony profilowaną gałką.

Prawdopodobnie czerpak i trzonek nie stanowiły pierwotnie oryginalnej całości lecz zostały ze sobą połączone wtórnie w nieznanym okresie, na co wskazuje odmienny czas ich powstania oraz podwójny element dekoracyjny łączący obie części z widocznym (szczególnie na rewersie) niespasowaniem.

Zegarek kwarcowy, czerwony, skórzany pasek, koperta prostokątna z tarczą z rzymskimi cyframi, z datownikiem; na cyferblacie napis: must / de / Cartier;

oraz SWISS MADE; również na cyfrze VII napis CARTIER; na odwrocie wyryte napisy, próby i numery: must / de / Cartier / 157543PL / [trzy cechy] / 2413 / PLAQUE OR G;

obok: ARGENT 925; po prawej: WATER / RESISTANT.

Zegarek w kształcie zbliżonym do trapezu, z dwiema nóżkami i podpórką umożliwiającą postawienie; tarcza trapezowa ze zgeometryzowanymi cyframi arabskimi i napisem: „8 DAYS”. Ramka zdobiona emalią z motywem liści i owoców klonu zebranych w grona. W zwieńczeniu owalne obramienie z postacią kobiecą.

Nóż prostokątny, na końcach trójkątny, brzegi wyoblone. Pośrodku opaska srebrna z grawerowaną dedykacją: „A / Present to / MOTHER / on her / 50 BIRTHDAY / Augt 17th / 1871”. Nożyk umieszczony w etui w wyścielonym pluszem wgłębieniu.

Prostokątne pudełeczko o wyoblonych krawędziach. Na wieczku aplikowany monogram wiązany „WR”.

Prostopadłościenna, z reliefową dekoracją z orłem na wieku i na ściankach; zamykana na kluczyk, wnętrze wyłożone aksamitną tkaniną.

Podstawa kolista, na trzech nóżkach, wysklepiona, dekorowana motywem małżowin i muszli; trzon z postaciami nagich puttów; w zwieńczeniu esowato wygięte ramiona w formie 5 ulistnionych gałązek zakończonych tulejkami na świece; szósta tulejka pośrodku, na wierzchu trzonu.

Na podstawie pełnoplastyczna figura siedzącej nagiej kobiety, z tyłu dwie kolumienki, pomiędzy którymi w dekoracyjnych elementach z liśćmi umocowane lustro zamknięte owalnie.

Wizerunek świętej Praskowii (Paraskiewy), w białej chuście na głowie, z jedną dłonią uniesioną w geście błogosławieństwa, druga dłoń trzyma zwój z pisanym cyrylicą wyznaniem wiary.

Narodzenie Bogarodzicy jest pierwszym Świętem cerkiewnego roku liturgicznego. Jest zadedykowane narodzeniu Wybranki Bożej, która stanie się Matką Zbawiciela. Z narodzeniem Marii rozpoczęła się historia zbawienia.

W centrum ikony, w komnacie z zielonymi zasłonami przedstawiona jest Święta Anna na łożu w pozycji półleżącej, wsparta na poduszce. Przy łożu Święty Joachim ze złożonymi dłońmi. Scena Narodzenia ukazuje służącą, która przekazuje owiniętą Bogurodzicę Matce.

Nad nimbami napisy objaśniające cyrylicą. Bordiura złocona, grawerowana, zdobiona motywem geometrycznej plecionki. Obramienie ujęte ciemnym pasem.

Objawienie Maryi przez Archanioła Gabriela i jego zapowiedź narodzenia Jezusa, Syna Bożego. Jedno z dwunastu głównych Świąt.

Scena Zwiastowania, u góry Duch Święty, z prawej w obłokach Archanioł Gabriel, u dołu - Maria, po lewej Święty Józef. Archanioł Gabriel z lewą dłonią wskazując Ducha Świętego, w prawej trzyma białą szarfę, na której znajduje się tekst cyrylicą, prawdopodobnie słowa pozdrowienia Zdrowaś Mario łaskiś pełna, Pan z Tobą. Maryja w pozycji klęczącej ze złożonymi dłońmi w geście modlitewnym, pochyla lekko głowę w geście pokory w obliczu woli Bożej. Święty Józef w pewnym oddaleniu od Marii, który gestem wskazuje w stronę Bogarodzicy, prawą ręką podtrzymuje laskę z której u góry wyrasta gałązka lilii. Duch Święty pod postacią Gołębicy, skierowany ku Maryi.

Obrazowanie inspirowane zachodnim malarstwem barokowym, ciemna paleta barw i wyraźne wykorzystanie światłocienia.

Święci Elżbieta i Zachariasz sprawiedliwi byli rodzicami Świętego Jana Chrzciciela oraz krewnymi Maryi z Nazaretu. Małżonkowie żyli niedaleko Jerozolimy, długo pozostawali bezdzietni, lecz w podeszłym wieku doczekali się syna, co zwiastował Archanioł Gabriel. Święta Elżbieta ukazana jest w ciemnej szacie i czerwonym płaszczu, z lewą dłonią na wysokości piersi, w prawej trzyma gałązkę palmową. Święty Zachariasz, przedstawiony jest w szatach kapłańskich, w lewej dłoni trzyma kadzielnicę i Krzyż, prawa skierowana ku Świętej Elżbiecie. W centrum w obłokach schody prowadzące do ołtarza z tablicami z dziesięcioma przykazaniami. Ołtarz i kadzielnica nawiązują do chwili kiedy Archanioł Gabriel zwiastował Zachariaszowi, że jego żona Elżbieta urodzi syna, któremu mają dać na imię Jan. Tablice Mojżeszowe odnoszą się do historii życia Świętych, którzy przedstawiani są jako wzór sprawiedliwości i wierności Bogu, postępujący nieustannie według wszystkich przykazań. Nad nimbami Świętych napisy objaśniające cyrylicą.

Przedstawienie Chrystusa jako Władcy i Sędziego Świata (Pantokrator - gr. Wszechwładca, Pan Wszystkiego) oraz obietnicę zbawienia. Jezus Chrystus w nimbie promienistym, na którym wypisane są greckie litery oznaczające "Jestem Który Jestem" - imię Boga, przynależne też Boskiej naturze Chrystusa, na jego wysokości skrót imienia IC XC (IC - Jezus, XC - Chrystus ). Poniżej napis cyrylicą: Godposd' Wsiedierżitiel.

Zbawiciel z uniesioną prawą dłonią w geście błogosławieństwa. Ułożenie palców nawiązuje do greckiego monogramu Chrystusa: IC XC. Połączone są dwa palce: kciuk z serdecznym. Dzięki temu palce wskazujący i zgięty środkowy przypominają litery IC. Skrzyżowane ukośnie kciuk i serdeczny w zestawie z małym palcem tworzą XC. Ułożenie interpretuje się również jako dwoistości natury Chrystusa: boskiej i ludzkiej oraz Trójcę Świętą. Otwarta Księga z tekstem w sześciu wersach, jaką Jezus trzyma w lewej dłoni, nawiązuje do jego misji nauczania. Szaty w kolorach podkreślających jego majestat, niebieski i czerwony, połączenie to daje nam znak niezwykłej harmonii pomiędzy tym to ziemskie, a tym co niebiańskie. Tło i bordiura jednolite ciemne. W obramieniu dwa klejma z wyobrażeniem; po lewej Święty Aleksy (metropolita Moskwy) , po prawej Święta Julianna?. Nad postaciami napisy objaśniające cyrylicą.

Wizerunek Świętej prawosławnej w świetlistym nimbie, w czerwonym płaszczu, w prawej dłoni trzyma Krzyż, w lewej gałązkę palmową. Po lewej u góry w obłokach Duch Święty pod postacią Gołębicy, od którego rozchodzą się promienie ku Świętej. Po prawej u góry w wydzielonym białym zdobionym polu napisy objaśniające cyrylicą. U dołu po lewej ołtarzyk z Krzyżem, w tle drzewa na wzgórzach.

Święta Paraskiewa - urodzona w pierwszej połowie XI wieku w Epiwacie, zmarła w XI wieku, tamże - bułgarska święta mniszka (prepodobnaja) Kościoła prawosławnego. Święta Paraskiewa pochodziła z pobożnej rodziny bułgarskiej, jej imię przetłumaczone z języka greckiego na język polski brzmiałoby: Piątek, otrzymała je na cześć męki Jezusa Chrystusa. Grób Świętej stał się źródłem licznych uzdrowień: ślepi odzyskiwali wzrok, chorzy zaczynali chodzić. Patronka prawosławia na ziemiach polsko-ruskich. Pole Ikony ujęte jasnym pasem.

Wizerunek młodzieńczego rycerza w zbroi i ciemnym płaszczu, na białym rumaku, godzącego włócznią w skrzydlatego, wijącego się u jego stóp smoka symbolizującego siły ciemności. U góry nad nimbem świetliste promienie, po lewej napisy objaśniające. W tle poniżej, po lewej architektura Cerkwi, po prawej drzewo.

Żołnierze męczennicy już od wczesnego chrześcijaństwa odgrywali szczególną rolę w umacnianiu ducha narodu.

Spośród wielkich męczenników żołnierzy jednym z najpopularniejszych był Święty Jerzy Zwycięzca (Pobiednosiec). Zmarł po torturach w 303 r., za panowania cesarza Dioklecjana. Jego imię (z greckiego „georgos”) znaczy rolnik, choć bardziej znany jest jako patron rycerstwa i wielkiego księstwa moskiewskiego. W Bizancjum zaliczano go razem z Dymitrem, Prokopem i Teodorem do wielkich Świętych rycerzy. O powszechności kultu Świętego Jerzego świadczą niezliczone kościoły jemu poświęcone. Silny ośrodek wczesnego chrześcijaństwa na Kaukazie- Gruzja swoją nazwę Georgię bierze właśnie od Świętego Jerzego. Bordiura wąska, jednolita brązowa.

Ikona składa się z czterech tabliczek, z których każda podzielona jest na cztery kwadratowe pola i zwieńczona łukiem. Na pierwszych trzech częściach dwanaście głównych Świąt Kościoła Rosyjskiego Roku Liturgicznego, na ostatniej wizerunki Adoracji czterech Ikon Matki Bożej; Ikona Matki Bożej Tychwińskiej ze Świętymi Aleksandrem Świrskim, Cyrylem Biełozierskim i czterema Biskupami, Ikona Matki Bożej Włodzimierskiej ze Świętymi Maksymem i Bazylim, szaleńcami Bożymi i czterema Świętymi Metropolitami; Piotrem, Jonaszem, Aleksiejem i Filipem, Ikona Matki Bożej Smoleńskiej ze Świętymi Antonim i Teodozym z ławry Peczerskiej w Kijowie i czterema innymi mnichami Świętymi, Ikona Bogurodzicy Znaku z Nowogrodu ze Świętymi Antonim Rzymianinem, Leoncjuszem Rostowskim i innymi Świętymi. Na zwieńczeniach każdej części kolejno Ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa, Święta Trójca Nowego Testamentu, Podwyższenie Krzyża Pańskiego, Zesłanie Ducha Świętego na Apostołów. Na zamkniętym tetraptyku trójramienny Krzyż bez postaci Jezusa, obok Niego włócznia i hizop, u jego podstawy czaszka Adama, a w tle widoczne zabudowania Jerozolimy.

Ikony podróżne powstały z potrzeb wiernych dając im poczucie bezpieczeństwa dla ciała i duszy, pomagały skupić się na modlitwie, towarzyszyły pielgrzymom i podróżującym.

Chrzest Pański (Chrzest Chrystusa), jedno z dwunastu głównych Świąt, obchodzone jest 6 [19] stycznia. Poprzez uczestnictwo Świętej Trójcy w zdarzeniu nazywane Epifanią, Objawieniem Pańskim. Święto Chrztu Pańskiego ukazuje wierzącym Zbawiciela jako Syna Bożego, posłanego przez Ojca w mocy Ducha Świętego dla zbawienia człowieka. Podczas chrztu Chrystusa została objawiona Jego Boskość oraz wola Ojca, Zbawiciel przyjął na Siebie grzechy całej ludzkości.

Scena z wyobrażeniem Chrztu Jezusa w wodach Jordanu. Centralną postacią kompozycji jest Jezus w wodach Jordanu uświęcając ją, z pochyloną twarzą do Świętego Jana, uda Zbawiciela owinięte są przepaską na biodrach. Z prawej na brzegu rzeki - Święty Jan Chrzciciel prawą rękę wyciąga w kierunku Chrystusa w obrzędowym geście chrztu, w lewej trzyma długi Krzyż z białą banderolą. Po przeciwnej stronie ukazany został anioł. U góry w świetlistym otoku - Duch Święty pod postacią Gołębicy. Niżej napisy objaśniające.