POCHODZENIE:
przedwojenna kolekcja Lwów

„Jedną z istotnych cech osobowości twórczej Sichulskiego zdaje się być szczególnego rodzaju eklektyzm, potrzeba kumulacji doświadczeń, wrażeń, stylów. W latach dwudziestych i trzydziestych skłonność ta wyrazi się w studiach sztuki dawnej, powszechnych zresztą wówczas wśród malarzy, tyle tylko, że u Sichulskiego dotyczyć one będą stylu, nie zaś problemów warsztatowych czy też imitacji technologicznych. (…) Alegoryczne portrety Malczewskiego, typ wyobraźni, które prezentują, spożytkuje Sichulski w wizerunkach, którym nada jednak walor satyryczny. Często i sprawnie posługuje się pastiszem, trawestacją, prowadzi grę z cudzym stylem, jakby sprawiało mu przyjemność żonglowanie swymi możliwościami. W manierycznej formie do-prowadzi to później do podobnych zabiegów z własnymi młodzieńczymi obrazami. Z tych samych powodów artysta nie honoruje nadmiernie oryginalności motywu, integralności pomysłu artystycznego”.
Ewa Houszka, Kazimierz Sichulski, Katalog wystawy, Wrocław 2014, s. 8

Studiował w latach 1900-08 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego. Równolegle uzupełniał edukację artystyczną w wiedeńskiej Kunsgewerbeschule u Antona von Kennera. W roku 1904 odbył podróż po Europie odwiedzając Monachium, Drezno, Rzym, Florencję i Paryż, gdzie zatrzymał się na dłużej i gdzie uczęszczał do Académie Colarossi. Wspólnie z Ferdynadem Pautschem i Władysławem Jarockim spędził zimę 1904-05 na Huculszczyźnie, którą odwiedzał później wielokrotnie. Od roku 1907 mieszkał we Lwowie. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (od 1905) i do wiedeńskiego Hagenbundu (od 1907). W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Po wojnie został profesorem w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie (1920-1930), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1930-39). Malował sceny rodzajowe, często związane z życiem Hucułów, pejzaże, portrety oraz obrazy o tematyce historycznej i religijnej. Zajmował się ponadto wieloma dziedzinami sztuki użytkowej. Projektował witraże, mozaiki, kilimy, wystroje wnętrz. Uprawiał malarstwo ścienne, grafikę, także książkową, rysował karykatury. Swoje prace wystawiał regularnie, od 1903, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Za granicą brał udział w wystawach w Paryżu, Budapeszcie, Pittsburgu, Helsinkach, Sztokholmie, Lipsku, Padwie, Moskwie, Rzymie i Berlinie.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

41
Kazimierz SICHULSKI (1879 - 1942)

Zuzanna i starcy, 1941

akwarela, gwasz/papier, 30 x 39 cm (w świetle oprawy)
sygnowany i datowany l.d.: 'Sichulski | 41'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
przedwojenna kolekcja Lwów

„Jedną z istotnych cech osobowości twórczej Sichulskiego zdaje się być szczególnego rodzaju eklektyzm, potrzeba kumulacji doświadczeń, wrażeń, stylów. W latach dwudziestych i trzydziestych skłonność ta wyrazi się w studiach sztuki dawnej, powszechnych zresztą wówczas wśród malarzy, tyle tylko, że u Sichulskiego dotyczyć one będą stylu, nie zaś problemów warsztatowych czy też imitacji technologicznych. (…) Alegoryczne portrety Malczewskiego, typ wyobraźni, które prezentują, spożytkuje Sichulski w wizerunkach, którym nada jednak walor satyryczny. Często i sprawnie posługuje się pastiszem, trawestacją, prowadzi grę z cudzym stylem, jakby sprawiało mu przyjemność żonglowanie swymi możliwościami. W manierycznej formie do-prowadzi to później do podobnych zabiegów z własnymi młodzieńczymi obrazami. Z tych samych powodów artysta nie honoruje nadmiernie oryginalności motywu, integralności pomysłu artystycznego”.
Ewa Houszka, Kazimierz Sichulski, Katalog wystawy, Wrocław 2014, s. 8

Studiował w latach 1900-08 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego. Równolegle uzupełniał edukację artystyczną w wiedeńskiej Kunsgewerbeschule u Antona von Kennera. W roku 1904 odbył podróż po Europie odwiedzając Monachium, Drezno, Rzym, Florencję i Paryż, gdzie zatrzymał się na dłużej i gdzie uczęszczał do Académie Colarossi. Wspólnie z Ferdynadem Pautschem i Władysławem Jarockim spędził zimę 1904-05 na Huculszczyźnie, którą odwiedzał później wielokrotnie. Od roku 1907 mieszkał we Lwowie. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (od 1905) i do wiedeńskiego Hagenbundu (od 1907). W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Po wojnie został profesorem w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie (1920-1930), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1930-39). Malował sceny rodzajowe, często związane z życiem Hucułów, pejzaże, portrety oraz obrazy o tematyce historycznej i religijnej. Zajmował się ponadto wieloma dziedzinami sztuki użytkowej. Projektował witraże, mozaiki, kilimy, wystroje wnętrz. Uprawiał malarstwo ścienne, grafikę, także książkową, rysował karykatury. Swoje prace wystawiał regularnie, od 1903, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Za granicą brał udział w wystawach w Paryżu, Budapeszcie, Pittsburgu, Helsinkach, Sztokholmie, Lipsku, Padwie, Moskwie, Rzymie i Berlinie.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.