Prezentowana praca to jedna z nielicznych martwych natur, namalowana przez Jerzego Nowosielskiego w 1970 roku. Artysta przedstawił tytułowe żółte garnki w charakterystyczny dla siebie sposób - w atektonicznym ujęciu, rozstawione po bokach niezidentyfikowanej, różowej przestrzeni. Naczynia malowane są niezwykle prosto, wręcz schematycznie, a ujęcie perspektywiczne zdaje się jedynie szkicować przestrzeń w obrębie przedstawienia. Modelunek i jasna kolorystyka, a także sposób budowania kompozycji przybliżają pracę do abstrakcji, tak chętnie realizowanych przez artystę w późniejszych dekadach twórczości. Według Małgorzaty Kitowskiej-Łysiak abstrakcja u Nowosielskiego "przyniosła uproszczenie modelunku, odrzucenie 'malarskości' na rzecz wyeksponowania 'rysunkowości', spłaszczenie przestrzeni, odświeżenie i rozjaśnienie tonacji barwnej - słowem, rezygnację z konkretu realistycznej narracji, z uszczegółowienia, z opisu świata, na rzecz dążenia do uogólnienia, do umowności". Prezentowana praca jest również o tyle ciekawa, że nawet na samym obrazie została udokumentowana jego niezwykła proweniencja: od lat 70. należała bowiem do doktora Lecha Siudy, wybitnego polskiego lekarza i zapalonego kolekcjonera współczesnego malarstwa. Siuda od 1932 roku pełnił funkcję lekarza w wielkopolskiej miejscowości Buk, gdzie pracował do końca życia. II wojnę światową spędził jako lekarz na statku transportowym MS Sobieski, uczestnicząc w wielu niebezpiecznych misjach. Po zakończeniu wojny był jednym z inicjatorów protestu przeciw zmianie bandery tego statku, dzięki czemu wrócił on do Polski. Doktor Siuda nigdy nie odmawiał pomocy chorym, zawsze był do ich dyspozycji. Nie zabiegał przy tym o zaszczyty i nagrody, mimo to został doceniony przez lokalne władze i mieszkańców. W 1983 r. Rada Narodowa Miasta i Gminy Buk przyznała mu tytuł honorowego obywatela.
W 1940 roku rozpoczął studia w krakowskiej Kunstgewerbeschule. Od 1944 roku członek Polskiej Akademii Umiejętności. Członek Grupy Młodych Plastyków i Grupy Krakowskiej. W latach 1976-1992 był profesorem ASP w Krakowie. Malarz, rysownik, scenograf, twórca kompozycji figuralnych, martwych natur, aktów, pejzaży i obrazów sakralnych, w których łączył elementy nowoczesne z wpływami sztuki bizantyjskiej. Jego niepowtarzalny styl charakteryzuje się stosowaniem płaskiego układu barwnych plam obwiedzionych czystą linią konturu i syntetyzującym widzeniem codzienności. Jest autorem licznych polichromii w kościołach (m. in. w kościoła św. Ducha w Nowych Tychach, kościoła w Wesołej k. Warszawy, cerkwi w Lourdes we Francji) oraz ikonostasów (m. in. w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Krakowie). Prace artysty znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w Polsce i w kolekcjach prywatnych (USA, Kanada, Francja, Niemcy). W 1993 roku został laureatem Nagrody Wielkiej Fundacji Kultury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.


PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

7
Jerzy NOWOSIELSKI (1923 Kraków - 2011 Kraków)

Żółte garnuszki, 1970 r.

olej/płótno, 40 x 50 cm
sygnowany i datowany na odwrociu: 'Jerzy Nowosielski | 1970'
na odwrociu napis flamastrem: 'Wnukowi ...(słowo wykreślone) Marcinowi na XVIII urodziny dziadek Lech | 18.II.96'

POCHODZENIE:
- zakup bezpośrednio od artysty w latach 70. XX w.
- kolekcja dra Lecha Siudy z Buku
- kolekcja prywatna, Poznań
LITERATURA:
- Wojciech Makowiecki, Kolekcja dr. Lecha Siudy, Poznań 1997, s. 41 (il.)

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Prezentowana praca to jedna z nielicznych martwych natur, namalowana przez Jerzego Nowosielskiego w 1970 roku. Artysta przedstawił tytułowe żółte garnki w charakterystyczny dla siebie sposób - w atektonicznym ujęciu, rozstawione po bokach niezidentyfikowanej, różowej przestrzeni. Naczynia malowane są niezwykle prosto, wręcz schematycznie, a ujęcie perspektywiczne zdaje się jedynie szkicować przestrzeń w obrębie przedstawienia. Modelunek i jasna kolorystyka, a także sposób budowania kompozycji przybliżają pracę do abstrakcji, tak chętnie realizowanych przez artystę w późniejszych dekadach twórczości. Według Małgorzaty Kitowskiej-Łysiak abstrakcja u Nowosielskiego "przyniosła uproszczenie modelunku, odrzucenie 'malarskości' na rzecz wyeksponowania 'rysunkowości', spłaszczenie przestrzeni, odświeżenie i rozjaśnienie tonacji barwnej - słowem, rezygnację z konkretu realistycznej narracji, z uszczegółowienia, z opisu świata, na rzecz dążenia do uogólnienia, do umowności". Prezentowana praca jest również o tyle ciekawa, że nawet na samym obrazie została udokumentowana jego niezwykła proweniencja: od lat 70. należała bowiem do doktora Lecha Siudy, wybitnego polskiego lekarza i zapalonego kolekcjonera współczesnego malarstwa. Siuda od 1932 roku pełnił funkcję lekarza w wielkopolskiej miejscowości Buk, gdzie pracował do końca życia. II wojnę światową spędził jako lekarz na statku transportowym MS Sobieski, uczestnicząc w wielu niebezpiecznych misjach. Po zakończeniu wojny był jednym z inicjatorów protestu przeciw zmianie bandery tego statku, dzięki czemu wrócił on do Polski. Doktor Siuda nigdy nie odmawiał pomocy chorym, zawsze był do ich dyspozycji. Nie zabiegał przy tym o zaszczyty i nagrody, mimo to został doceniony przez lokalne władze i mieszkańców. W 1983 r. Rada Narodowa Miasta i Gminy Buk przyznała mu tytuł honorowego obywatela.
W 1940 roku rozpoczął studia w krakowskiej Kunstgewerbeschule. Od 1944 roku członek Polskiej Akademii Umiejętności. Członek Grupy Młodych Plastyków i Grupy Krakowskiej. W latach 1976-1992 był profesorem ASP w Krakowie. Malarz, rysownik, scenograf, twórca kompozycji figuralnych, martwych natur, aktów, pejzaży i obrazów sakralnych, w których łączył elementy nowoczesne z wpływami sztuki bizantyjskiej. Jego niepowtarzalny styl charakteryzuje się stosowaniem płaskiego układu barwnych plam obwiedzionych czystą linią konturu i syntetyzującym widzeniem codzienności. Jest autorem licznych polichromii w kościołach (m. in. w kościoła św. Ducha w Nowych Tychach, kościoła w Wesołej k. Warszawy, cerkwi w Lourdes we Francji) oraz ikonostasów (m. in. w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Krakowie). Prace artysty znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w Polsce i w kolekcjach prywatnych (USA, Kanada, Francja, Niemcy). W 1993 roku został laureatem Nagrody Wielkiej Fundacji Kultury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.


PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.