WYSTAWIANY:
porównaj: VII Triennale Małej Rzeźby - Mucsarnok, Budapeszt, wrzesień-październik 1987
porównaj: „Rzeźby”, Galeria Centrum Sztuki Studio, Warszawa 1987
porównaj: „Rzeźba” Galeria Awangarda, Wrocław 1997
porównaj: „Barbara Falender”, Galeria Opera, Warszawa, czerwiec-grudzień 2020
inne odlewy rzeźby znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Muzeum Miedzi w Legnicy

Erotyka oraz ściśle związana z nią sensualność są stale powracającymi tematami w twórczości Barbary Falender. Fascynacja ludzkim ciałem ujawniła się w pracach rzeźbiarki już na początku lat 70., wówczas powstały „Poduszki erotyczne”, w których rzeźbiarka utrwaliła ślady ciał pozostawione w miękkiej pościeli. Pełna kontrowersji wówczas tematyka prac Falender znajdowała jednak wyraz w tradycyjnym, wręcz akademickim warsztacie oraz materiale rzeźbiarskim, który pozwalał jej na pełną wirtuozerii pracę w rozległym spectrum dostępnych technik. W latach 60. i 70. Tworzyła zatem w brązie i marmurze, oddając w tych materiałach sensualne, fragmentarycznie ujęty męskie i kobiece akty. Wyjątkowość rzeźb Falender, zwłaszcza w kontekście rodzimej sztuki powojennej, polega na tym, że opowiadają one o darze seksualności otwartej, a przede wszystkim liberalnej. Z perspektywy czasu na tle sztuki PRL-u erotyczna sztuka Falender wydaje się niezwykle odważna. Jak napisał Paweł Leszkowicz: „W rzeźbach Barbary Falender odnajduję coś, co jest dla mnie najbardziej interesujące w sztuce polskiej lat 60. i 70. Jest to artystyczne świadectwo rewolucji obyczajowej i seksualnej, która zmieniła i wyzwoliła kulturę nowoczesną. O ile jednak rewolucja ta przekształciła zupełnie kulturę zachodnią, to w Polsce socjalistycznej stanowiła margines, który kiedyś tłumiony i cenzurowany, dzisiaj wymaga trudnej rekonstrukcji. Sztuka rzeźbiarki jest jednym z unikalnych śladów tego przełomu, który tak naprawdę
w Polsce nigdy się w pełni nie dokonał, a dziś ponownie jest negowany”.

Koniec lat 80. w twórczości Barbary Falender oznaczał zmianę. Po pracach w kamieniu pojawiły się nowe, tym razem kruche materiały – porcelit oraz porcelana. To z nich powstają „Strefy” realizowane od 1989 do 1995. Tematem tych delikatnych kompozycji rzeźbiarskich są postaci ukazujące się spod zwojów cienkiego materiału w fascynującym, aczkolwiek unikającym dosłowności miłosnym akcie. Erotyka w ujęciu artystki wyrażona jest w poszanowaniu ludzkiego ciała, a każda z kolejnych rzeźb artystki stanowi odrębny miłosny akt. Fascynacja cielesnością człowieka uwidoczniona jest w postaci miękko prowadzonego modelunku, licznych sensualnych wygięciach oraz organicznych ujęciach. Jak mowi sama artystka: „Przekształcenie, fizyczny kontakt z materiałem, daje mi zmysłową radość”.

Uprawia rzeźbę, rysunek i fotografię. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1966-1970), na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, uzyskując dyplom w 1972 roku. Artystka pracuje w kamieniu, brązie, epoksydzie oraz w porcelanie. W 1976 roku otrzymała stypendium rządu włoskiego za realizację rzeźb w marmurze, w Carrarze. Zdobyła I nagrodę na Salonie Zimowym w Radomiu w 1980 roku i nagrodę na III Sympozjum Rzeźby Fanano, w 1985 roku. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych sympozjach rzeźbiarskich m.in.: w Villany (1979); w Digne les Bains (1991), w Guilin Yuzi Paradise, Chiny (2000). Realizowała scenografię i kostiumy do sztuk: Dla Fedry Per Olafa Enquista, TV Telewizji oraz Yourcenar, Teatr Rozrywki, Chorzów (1997).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

22
Barbara FALENDER (ur. 1947, Wrocław)

Zmrok, 1981

brąz patynowany, 63 x 30 x 30 cm
sygnowany na podstawie: 'FALENDER'
inne odlewy rzeźby znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Muzeum Miedzi w Legnicy

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

WYSTAWIANY:
porównaj: VII Triennale Małej Rzeźby - Mucsarnok, Budapeszt, wrzesień-październik 1987
porównaj: „Rzeźby”, Galeria Centrum Sztuki Studio, Warszawa 1987
porównaj: „Rzeźba” Galeria Awangarda, Wrocław 1997
porównaj: „Barbara Falender”, Galeria Opera, Warszawa, czerwiec-grudzień 2020
inne odlewy rzeźby znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Muzeum Miedzi w Legnicy

Erotyka oraz ściśle związana z nią sensualność są stale powracającymi tematami w twórczości Barbary Falender. Fascynacja ludzkim ciałem ujawniła się w pracach rzeźbiarki już na początku lat 70., wówczas powstały „Poduszki erotyczne”, w których rzeźbiarka utrwaliła ślady ciał pozostawione w miękkiej pościeli. Pełna kontrowersji wówczas tematyka prac Falender znajdowała jednak wyraz w tradycyjnym, wręcz akademickim warsztacie oraz materiale rzeźbiarskim, który pozwalał jej na pełną wirtuozerii pracę w rozległym spectrum dostępnych technik. W latach 60. i 70. Tworzyła zatem w brązie i marmurze, oddając w tych materiałach sensualne, fragmentarycznie ujęty męskie i kobiece akty. Wyjątkowość rzeźb Falender, zwłaszcza w kontekście rodzimej sztuki powojennej, polega na tym, że opowiadają one o darze seksualności otwartej, a przede wszystkim liberalnej. Z perspektywy czasu na tle sztuki PRL-u erotyczna sztuka Falender wydaje się niezwykle odważna. Jak napisał Paweł Leszkowicz: „W rzeźbach Barbary Falender odnajduję coś, co jest dla mnie najbardziej interesujące w sztuce polskiej lat 60. i 70. Jest to artystyczne świadectwo rewolucji obyczajowej i seksualnej, która zmieniła i wyzwoliła kulturę nowoczesną. O ile jednak rewolucja ta przekształciła zupełnie kulturę zachodnią, to w Polsce socjalistycznej stanowiła margines, który kiedyś tłumiony i cenzurowany, dzisiaj wymaga trudnej rekonstrukcji. Sztuka rzeźbiarki jest jednym z unikalnych śladów tego przełomu, który tak naprawdę
w Polsce nigdy się w pełni nie dokonał, a dziś ponownie jest negowany”.

Koniec lat 80. w twórczości Barbary Falender oznaczał zmianę. Po pracach w kamieniu pojawiły się nowe, tym razem kruche materiały – porcelit oraz porcelana. To z nich powstają „Strefy” realizowane od 1989 do 1995. Tematem tych delikatnych kompozycji rzeźbiarskich są postaci ukazujące się spod zwojów cienkiego materiału w fascynującym, aczkolwiek unikającym dosłowności miłosnym akcie. Erotyka w ujęciu artystki wyrażona jest w poszanowaniu ludzkiego ciała, a każda z kolejnych rzeźb artystki stanowi odrębny miłosny akt. Fascynacja cielesnością człowieka uwidoczniona jest w postaci miękko prowadzonego modelunku, licznych sensualnych wygięciach oraz organicznych ujęciach. Jak mowi sama artystka: „Przekształcenie, fizyczny kontakt z materiałem, daje mi zmysłową radość”.

Uprawia rzeźbę, rysunek i fotografię. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1966-1970), na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, uzyskując dyplom w 1972 roku. Artystka pracuje w kamieniu, brązie, epoksydzie oraz w porcelanie. W 1976 roku otrzymała stypendium rządu włoskiego za realizację rzeźb w marmurze, w Carrarze. Zdobyła I nagrodę na Salonie Zimowym w Radomiu w 1980 roku i nagrodę na III Sympozjum Rzeźby Fanano, w 1985 roku. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych sympozjach rzeźbiarskich m.in.: w Villany (1979); w Digne les Bains (1991), w Guilin Yuzi Paradise, Chiny (2000). Realizowała scenografię i kostiumy do sztuk: Dla Fedry Per Olafa Enquista, TV Telewizji oraz Yourcenar, Teatr Rozrywki, Chorzów (1997).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.