Polska malarka, poetka. Ukończyła ASP w Warszawie. Studiowała w latach 1922-1927 w klasie malarza Tadeusza Pruszkowskiego. Jeszcze w trakcie studiów poznała rotmistrza Stefana Orłowskiego, który rozpoczynał swoją karierę wojskową w 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich Władysława Beliny-Prażmowskiego, podobnie jak jej profesor. Zgodziła się wyjść za niego za mąż pod warunkiem możliwości uczestnictwa w kazimierskich plenerach i kontynuacji studiów. W roku 1933 Maria Wędrowska miała w Białymstoku wystawę indywidualną swoich prac malarskich. Odbyła podróże do Włoch i Austrii. Tworzyła malarstwo sztalugowe o tematyce religijnej, portrety oraz witraże. W latach 1945–1947 była nauczycielką rysunku w liceum ogólnokształcącym w Ożarowie Mazowieckim. Malarka portretowała członków rodziny, znajomych i przyjaciół, malowała również nastrojowe krajobrazy oraz kompozycje kwiatowe.
Olej, płótno; 44,5 x 36,5 cm
Sygnowany p.d.: M. Wędrowska / Orłowska / 1935
Polska malarka, poetka. Ukończyła ASP w Warszawie. Studiowała w latach 1922-1927 w klasie malarza Tadeusza Pruszkowskiego. Jeszcze w trakcie studiów poznała rotmistrza Stefana Orłowskiego, który rozpoczynał swoją karierę wojskową w 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich Władysława Beliny-Prażmowskiego, podobnie jak jej profesor. Zgodziła się wyjść za niego za mąż pod warunkiem możliwości uczestnictwa w kazimierskich plenerach i kontynuacji studiów. W roku 1933 Maria Wędrowska miała w Białymstoku wystawę indywidualną swoich prac malarskich. Odbyła podróże do Włoch i Austrii. Tworzyła malarstwo sztalugowe o tematyce religijnej, portrety oraz witraże. W latach 1945–1947 była nauczycielką rysunku w liceum ogólnokształcącym w Ożarowie Mazowieckim. Malarka portretowała członków rodziny, znajomych i przyjaciół, malowała również nastrojowe krajobrazy oraz kompozycje kwiatowe.