POCHODZENIE:
dom aukcyjny Polswiss Art, Warszawa, grudzień 1998
kolekcja prywatna, Warszawa

Nurt chłopomanii był jednym z kluczowych zjawisk reprezentatywnych dla okresu Młodej Polski. Przejawiał się zarówno w literaturze, jak i w sztukach plastycznych, na których tematyce odcisnął wyraźne piętno. Artyści odurzeni dekadencką atmosferą miast chętnie uciekali na wieś, która stawała się dla nich spokojnym azylem i mityczną Arkadią. Włodzimierz Tetmajer jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli tego typu malarstwa i propagatorów wsi polskiej, o czym świadczą słowa Marcina Samlickiego: „(…) chorążym sztandaru malarstwa ludowego w Polsce jest Włodzimierz Tetmajer. Bije od niego jakaś tęgość, siła i mocna wola, bije pełen temperamentu rozmach staropolski. Tradycye rodzinne przepoiły duszę jego jakąś przedziwną poezyą i sentymentem, jakiemś umiłowaniem pogody, słońca i jasnych barw, jakiemś tchnieniem poezyi, której oddaje się podczas ocyów malarskich, a która i na obrazach jego wyraźne kładzie piętno. Syn szlachecki umiłował lud siermiężny, pojął za żonę włościankę, osiadł na wsi i maluje tam to, na co patrzy, wieś, pejzaże polskie i sceny rodzajowe z życia wsi polskiej” (Marcin Samlicki, Włodzimierz Tetmajer, Kraków 1911, s. 4). Tetmajer osiadł w 1890 w podkrakowskich Bronowicach Małych i ożenił się z Anną Mikołajczykówną, wspomnianą „włościanką”. Artysta w pewnym sensie zapoczątkował wędrówki inteligentów na łono natury i małżeństwa, które początkowo uchodziły za mezalianse. Kreował on sielskie wizje wsi, które wielokrotnie odbiegały od prozaicznej rzeczywistości chłopów. Jego żniwa nierzadko przeradzają się w barwne korowody, w których wiejskie dziewczęta, niczym mitologiczne bachantki, wesoło pląsają wśród pól. Szał zabawy utożsamiany zostaje z ferworem pracy, która to staje się zajęciem wesołym i satysfakcjonującym.

Był przyrodnim bratem poety Kazimierza. Malarz, grafik i poeta. Ukończył studia na kierunku filozofii i filologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1882-86 kontynuował naukę w SSP w Krakowie u Wława Łuszczkiewicza, Floriana Cynka i Leopold Löffera oraz w latach 1889-95 u Jana Matejki. Naukę uzupełnił w Monachium w latach 1886-89 u Alexandra Wagnera oraz w Paryżu i Wiedniu (u Christiana Griepenkerkla). W 1980 ożenił się z Anną Mikołajczykówną; w 1895 zamieszkał w Bronowicach, wsi pod Krakowem. Należał do TAP "Sztuka" i grupy "Zero". Od 1901 prowadził szkołę malarstwa dla kobiet. Malował głównie sceny rodzajowe, przedstawiające często folklor wsi podkarpackich. Tworzył także polichromie, w których łączył motyw ludowy z secesyjną stylizacją. Zajmował się też ilustrowaniem książek oraz projektowaniem witraży.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

128
Włodzimierz TETMAJER (1862 Harklowa - 1923 Kraków)

Żeńcy

olej/płótno, 74 x 91 cm
sygnowany monogramem l.d.: 'WT'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
dom aukcyjny Polswiss Art, Warszawa, grudzień 1998
kolekcja prywatna, Warszawa

Nurt chłopomanii był jednym z kluczowych zjawisk reprezentatywnych dla okresu Młodej Polski. Przejawiał się zarówno w literaturze, jak i w sztukach plastycznych, na których tematyce odcisnął wyraźne piętno. Artyści odurzeni dekadencką atmosferą miast chętnie uciekali na wieś, która stawała się dla nich spokojnym azylem i mityczną Arkadią. Włodzimierz Tetmajer jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli tego typu malarstwa i propagatorów wsi polskiej, o czym świadczą słowa Marcina Samlickiego: „(…) chorążym sztandaru malarstwa ludowego w Polsce jest Włodzimierz Tetmajer. Bije od niego jakaś tęgość, siła i mocna wola, bije pełen temperamentu rozmach staropolski. Tradycye rodzinne przepoiły duszę jego jakąś przedziwną poezyą i sentymentem, jakiemś umiłowaniem pogody, słońca i jasnych barw, jakiemś tchnieniem poezyi, której oddaje się podczas ocyów malarskich, a która i na obrazach jego wyraźne kładzie piętno. Syn szlachecki umiłował lud siermiężny, pojął za żonę włościankę, osiadł na wsi i maluje tam to, na co patrzy, wieś, pejzaże polskie i sceny rodzajowe z życia wsi polskiej” (Marcin Samlicki, Włodzimierz Tetmajer, Kraków 1911, s. 4). Tetmajer osiadł w 1890 w podkrakowskich Bronowicach Małych i ożenił się z Anną Mikołajczykówną, wspomnianą „włościanką”. Artysta w pewnym sensie zapoczątkował wędrówki inteligentów na łono natury i małżeństwa, które początkowo uchodziły za mezalianse. Kreował on sielskie wizje wsi, które wielokrotnie odbiegały od prozaicznej rzeczywistości chłopów. Jego żniwa nierzadko przeradzają się w barwne korowody, w których wiejskie dziewczęta, niczym mitologiczne bachantki, wesoło pląsają wśród pól. Szał zabawy utożsamiany zostaje z ferworem pracy, która to staje się zajęciem wesołym i satysfakcjonującym.

Był przyrodnim bratem poety Kazimierza. Malarz, grafik i poeta. Ukończył studia na kierunku filozofii i filologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1882-86 kontynuował naukę w SSP w Krakowie u Wława Łuszczkiewicza, Floriana Cynka i Leopold Löffera oraz w latach 1889-95 u Jana Matejki. Naukę uzupełnił w Monachium w latach 1886-89 u Alexandra Wagnera oraz w Paryżu i Wiedniu (u Christiana Griepenkerkla). W 1980 ożenił się z Anną Mikołajczykówną; w 1895 zamieszkał w Bronowicach, wsi pod Krakowem. Należał do TAP "Sztuka" i grupy "Zero". Od 1901 prowadził szkołę malarstwa dla kobiet. Malował głównie sceny rodzajowe, przedstawiające często folklor wsi podkarpackich. Tworzył także polichromie, w których łączył motyw ludowy z secesyjną stylizacją. Zajmował się też ilustrowaniem książek oraz projektowaniem witraży.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.