Horyzontalny zegar stołowy tzw. kaflak. Sygnowany na dolnej tarczy Henrich Petraw, Königsberg (Królewiec). Wykonany po poł. XVII wieku. Forma zegara to sześcioboczna szkatuła z owalnymi otworami na bocznych ściankach przez które widać fragmenty mechanizmu. Mechanizm z wychwytem wrzecionowym i balansowym regulatorem chodu. Sprężynka regulatora osłonięta ozdobnym, grawerowanym kokiem. Sprężyna napędzająca chód umieszczona w bębnie połączonym łańcuszkiem Galla ze stożkiem ślimakowym wyrównującym moc słabnącej sprężyny. Sprężyna uruchomiająca mechanizm bicia w starannie grawerowanym cylindrze, regulacja ilości uderzeń w spiżowy dzwonek przy pomocy koła zapadowego. Ramię młotka stalowe obuszek z brązu grawerowany ze śladami złocenia. Tarcza zegara sześcioboczna ze stopu miedzi dekorowana grawerowanymi motywami floralnymi, na tarczę nałożony srebrzony pierścień z grawerowanymi i czernionymi cyframi rzymskimi. Wskazówka godzinowa wykonana ze stali. Do wykonania zegara użyto odlewów z brązu które następnie cyzelowano, wycinano, grawerowano, polerowano i złocono ogniowo. Także stal z której wykonano wiele elementów zegara jest starannie opracowana i oksydowana. Zegar kaflak to popularna forma zegara występująca w północnej Europie w XVII i XVIII wieku; zegarmistrzowski ośrodek królewiecki był jednym z najpoważniejszy w tej części Europy, a Henrich Petraw, o którym niewiele wiem, był z pewnością mistrzem w swoim fachu świadectwem tego mistrzostwa jest dzieło które mam przed sobą. Pewne elementy zegara zostały później wymienione. Wątpliwości co do autentyczności wywołuje sześcioboczna tarcza zegara przez niski poziom wykonania grawerunku i jego brak związku z kształtem tarczy, podobne - kok zakrywający balans. Tarcza zegara i kok to w kaflakach zawsze najstaranniej wykonane i dekorowane elementy. Nóżki również budzą podejrzenia, co do ich autentyczności � liczne symetryczne otwory w dolnej krawędzi obudowy zegara sugerują większą ilość nóżek i ozdobnych sterczynek. W górnej krawędzi dziurki konstrukcyjne wskazują, że zegar miał dodatkowe elementy dekoracyjne np. główki aniołków.

97
Zegar stołowy tzw. kaflak, XVII w.

zegarmistrz Henrich Petraw (Królewiec)
sygnowany na mechanizmie: `Henrich Petraw I Konigsberg`, brąz złocony, boki przeszklone,
wysokość: 9,5 cm, wymiary: 13 x 14,5 cm,
jedna szybka pęknięta, wsparty na 3 nóżkach, cyferblat z cyframi rzymskimi
Bibliografia: J. Abeler, Meister der Uhrmacherkunst, 1977, s. 478

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Horyzontalny zegar stołowy tzw. kaflak. Sygnowany na dolnej tarczy Henrich Petraw, Königsberg (Królewiec). Wykonany po poł. XVII wieku. Forma zegara to sześcioboczna szkatuła z owalnymi otworami na bocznych ściankach przez które widać fragmenty mechanizmu. Mechanizm z wychwytem wrzecionowym i balansowym regulatorem chodu. Sprężynka regulatora osłonięta ozdobnym, grawerowanym kokiem. Sprężyna napędzająca chód umieszczona w bębnie połączonym łańcuszkiem Galla ze stożkiem ślimakowym wyrównującym moc słabnącej sprężyny. Sprężyna uruchomiająca mechanizm bicia w starannie grawerowanym cylindrze, regulacja ilości uderzeń w spiżowy dzwonek przy pomocy koła zapadowego. Ramię młotka stalowe obuszek z brązu grawerowany ze śladami złocenia. Tarcza zegara sześcioboczna ze stopu miedzi dekorowana grawerowanymi motywami floralnymi, na tarczę nałożony srebrzony pierścień z grawerowanymi i czernionymi cyframi rzymskimi. Wskazówka godzinowa wykonana ze stali. Do wykonania zegara użyto odlewów z brązu które następnie cyzelowano, wycinano, grawerowano, polerowano i złocono ogniowo. Także stal z której wykonano wiele elementów zegara jest starannie opracowana i oksydowana. Zegar kaflak to popularna forma zegara występująca w północnej Europie w XVII i XVIII wieku; zegarmistrzowski ośrodek królewiecki był jednym z najpoważniejszy w tej części Europy, a Henrich Petraw, o którym niewiele wiem, był z pewnością mistrzem w swoim fachu świadectwem tego mistrzostwa jest dzieło które mam przed sobą. Pewne elementy zegara zostały później wymienione. Wątpliwości co do autentyczności wywołuje sześcioboczna tarcza zegara przez niski poziom wykonania grawerunku i jego brak związku z kształtem tarczy, podobne - kok zakrywający balans. Tarcza zegara i kok to w kaflakach zawsze najstaranniej wykonane i dekorowane elementy. Nóżki również budzą podejrzenia, co do ich autentyczności � liczne symetryczne otwory w dolnej krawędzi obudowy zegara sugerują większą ilość nóżek i ozdobnych sterczynek. W górnej krawędzi dziurki konstrukcyjne wskazują, że zegar miał dodatkowe elementy dekoracyjne np. główki aniołków.