Twórczość J. Konarskiego, artysty znanego jedynie z nazwiska i inicjału imienia (w taki sposób sygnował swoje prace) wpisuje się w twórczość „późnego” malarstwa monachijskiego, bazującego na wzorach wypracowanych przez „wczesnych” mistrzów tej szkoły: Maksa Gierymskiego, Józefa Brandta czy Alfreda Wierusz-Kowalskiego. Małe płótna i deski były odpowiedzią na ograniczony popyt międzynarodowego rynku sztuki, szczególnie po 1881 roku i wprowadzeniu przez Amerykanów wysokiego cła na dzieła sztuki importowane z Europy. W tworzeniu dzieł niewielkich wyspecjalizowali się Roman Kochanowski, Józef Brandt (w późniejszym okresie twórczości) czy właśnie J. Konarski. Istnieje teoria, w myśl które sam Wierusz-Kowalski przybrał ten pseudonim, aby zintensyfikować sprzedaż swoich prac. Hans-Peter Bühler wskazuj, że w ten sposób miał sygnować swoje obrazy „mały mistrz” monachijski, Franciszek Bujakiewicz. Prezentowany „Zaprzęg” jawnie nawiązuje z do obrazów Wierusz-Kowalskiego z zaprzężonym w konie pojedynczym wozem, który przemierza melancholijny, „mazowiecki” pejzaż. J. Konarski posługuje się wysoce realistycznym stylem oraz szaro-brunatną paletą, tak charakterystyczną dla malarstwa monachijskiego w ogóle.

Malarz monachijski, naśladowca twórczości Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Istnieje również hipoteza, że „J. Konarski” to pseudonim samego A. Wierusza-Kowalskiego używany przez malarza w późniejszym okresie twórczości (zob. m.in. w opracowaniu Hansa-Petera Buehlera, Polska szkoła monachijska, Józef Brandt, Alfred Wierusz-Kowalski i inni, Amber, Warszawa, 1998, s.124). Istnieje rówinież teoraia, że jest to pseudonim malarza Franciszka Bujakiewicza (1856 - 1918).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

111
J. KONARSKI

Zaprzęg

olej/deska, 21,5 x 16 cm
sygnowany p.d.: 'J. Konarski'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Twórczość J. Konarskiego, artysty znanego jedynie z nazwiska i inicjału imienia (w taki sposób sygnował swoje prace) wpisuje się w twórczość „późnego” malarstwa monachijskiego, bazującego na wzorach wypracowanych przez „wczesnych” mistrzów tej szkoły: Maksa Gierymskiego, Józefa Brandta czy Alfreda Wierusz-Kowalskiego. Małe płótna i deski były odpowiedzią na ograniczony popyt międzynarodowego rynku sztuki, szczególnie po 1881 roku i wprowadzeniu przez Amerykanów wysokiego cła na dzieła sztuki importowane z Europy. W tworzeniu dzieł niewielkich wyspecjalizowali się Roman Kochanowski, Józef Brandt (w późniejszym okresie twórczości) czy właśnie J. Konarski. Istnieje teoria, w myśl które sam Wierusz-Kowalski przybrał ten pseudonim, aby zintensyfikować sprzedaż swoich prac. Hans-Peter Bühler wskazuj, że w ten sposób miał sygnować swoje obrazy „mały mistrz” monachijski, Franciszek Bujakiewicz. Prezentowany „Zaprzęg” jawnie nawiązuje z do obrazów Wierusz-Kowalskiego z zaprzężonym w konie pojedynczym wozem, który przemierza melancholijny, „mazowiecki” pejzaż. J. Konarski posługuje się wysoce realistycznym stylem oraz szaro-brunatną paletą, tak charakterystyczną dla malarstwa monachijskiego w ogóle.

Malarz monachijski, naśladowca twórczości Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Istnieje również hipoteza, że „J. Konarski” to pseudonim samego A. Wierusza-Kowalskiego używany przez malarza w późniejszym okresie twórczości (zob. m.in. w opracowaniu Hansa-Petera Buehlera, Polska szkoła monachijska, Józef Brandt, Alfred Wierusz-Kowalski i inni, Amber, Warszawa, 1998, s.124). Istnieje rówinież teoraia, że jest to pseudonim malarza Franciszka Bujakiewicza (1856 - 1918).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.