Pochodzenie:
R. S Johnson Fine Arts w Chicago, numer inwentarzowy 15439
Ten obraz, namalowany przez Czóbela w 1931 roku, przedstawia zamek Hatvany. Budynek został wzniesiony w latach 1754–1757, a ukończony w 1763 roku jako Pałac Grassalkovicha.
W 1867 roku nabyła go niemiecka rodzina Hatvany. Prace remontowe rezydencji rozpoczęły się w 1890 roku i trwały około dwudziestu lat, a zakończyły się w 1910 roku. 26-hektarowa posiadłość mieściła wówczas ogród botaniczny, parki i liczne fontanny ozdobione rzeźbami, co było wówczas rzadkością. Głowa rodziny, Ferenc Hatvany, był szlachcicem z tytułem barona, który uczęszczał do paryskiej Académie Julian jako artysta. Podobno Czóbel często go odwiedzał, aby malować jego rezydencję.
Mimo że część zamku została zniszczona w czasie II wojny światowej, odrestaurowano go w 2005 roku i obecnie pełni funkcję wielofunkcyjnego muzeum na Węgrzech.
W tym dziele błękitne niebo i białe chmury sugerują słoneczny dzień. Imponująca rezydencja, zielone drzewa w ogrodzie, żółtozielony trawnik i ścieżka prowadząca do zamku zajmują całe płótno i emanują ogromną siłą. Nieznaczne zniekształcenie budynku można wytłumaczyć kubistycznym podejściem Czóbela, który nakłada na płótno kilka perspektyw tego samego tematu.
Olej, płótno
64,5 x 79 cm
Sygn. l.d. „Czobel”
Na odwrociu ramy etykieta R. S Johnson Fine Art w Chicago, numer inwentarzowy 15439
Ta praca jest wystawiona na zasadach tymczasowego importu.
Sprzedaż tej pracy będzie objęta ogólnym systemem VAT (od ceny całkowitej według stawki 5,5%).
Pochodzenie:
R. S Johnson Fine Arts w Chicago, numer inwentarzowy 15439
Ten obraz, namalowany przez Czóbela w 1931 roku, przedstawia zamek Hatvany. Budynek został wzniesiony w latach 1754–1757, a ukończony w 1763 roku jako Pałac Grassalkovicha.
W 1867 roku nabyła go niemiecka rodzina Hatvany. Prace remontowe rezydencji rozpoczęły się w 1890 roku i trwały około dwudziestu lat, a zakończyły się w 1910 roku. 26-hektarowa posiadłość mieściła wówczas ogród botaniczny, parki i liczne fontanny ozdobione rzeźbami, co było wówczas rzadkością. Głowa rodziny, Ferenc Hatvany, był szlachcicem z tytułem barona, który uczęszczał do paryskiej Académie Julian jako artysta. Podobno Czóbel często go odwiedzał, aby malować jego rezydencję.
Mimo że część zamku została zniszczona w czasie II wojny światowej, odrestaurowano go w 2005 roku i obecnie pełni funkcję wielofunkcyjnego muzeum na Węgrzech.
W tym dziele błękitne niebo i białe chmury sugerują słoneczny dzień. Imponująca rezydencja, zielone drzewa w ogrodzie, żółtozielony trawnik i ścieżka prowadząca do zamku zajmują całe płótno i emanują ogromną siłą. Nieznaczne zniekształcenie budynku można wytłumaczyć kubistycznym podejściem Czóbela, który nakłada na płótno kilka perspektyw tego samego tematu.