WYSTAWIANY:
Ucieleśnione. Dzieła z kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Muzeum Współczesne Wrocław, 2018
Trzy kobiety. Maria Pinińska-Bereś, Natalia Lach-Lachowicz, Ewa Partum, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2011
Samoidentyfikacja, Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni, Warszawa, 2006
Samoidentyfikacja, Mała Galeria ZPAF, Warszawa, 1980

Cykl fotomontaży zatytułowany „Samoidentyfikacja”, z którego pochodzi prezentowana praca, jest najbardziej rozpoznawalnym dziełem Ewy Partum. Jego donośność i siła ekspresji sprawiły, że zalicza się go do kanonu międzynarodowej sztuki feministycznej. „Samoidentyfikacji” towarzyszył manifest, który wprost wyrażał niezgodę na status quo – sprzeciw wobec określonemu przez patriarchalną kulturę zestawowi ról i zadań, któremu kobiety muszą się bezdyskusyjnie podporządkować. W fotomontażach nagie ciało Partum przedstawione jest w miejscach publicznych i codziennych sytuacjach na peerelowskich ulicach: obok kolejki do sklepu, naprzeciwko umundurowanej milicjantki, na tle Pałacu Namiestnikowskiego (dziś Prezydenckiego). Nieskrępowana nagość i zdecydowany wyraz twarzy artystki rażąco odstają od szarej, apatycznej scenerii Polski 1980 roku. „Samoidentyfikacja” Partum jest gestem odseparowana się od tego tła, wyodrębnieniem artystki z tłumu, który w przeciwieństwie do niej nie próbuje zakwestionować narzuconych schematów i surowych zasad. Cykl ten jest jednocześnie przedstawieniem ponurego stanu rzeczy w Polsce późnych lat 70. i sygnałem istnienia możliwości zmian – stanowi zachętę do buntu nie tylko ze strony kobiet, lecz także całego społeczeństwa. Cykl „Samoidentyfikacja” pokazywany był na niezliczonych wystawach w kraju i za granicą. Ewa Partum była, obok Aliny Szapocznikow, jedyną Polką, której prace wzięły udział w bezprecedensowej wystawie sztuki feministycznej z całego świata – „WACK! Art and the Feminist Revolution” (2007‑2008). Fotomontaże z tej serii były również częścią wystawy „Les Promesses du passé” w paryskim Centre Georges Pompidou w 2010 roku, która zgromadziła prace najważniejszych artystów konceptualnych z Europy Środkowo‑Wschodniej.

Autorka wielu instalacji i akcji w przestrzeni publicznej, performerka, twórczyni filmów i fotografii. Tworzy poezję wizualną, konceptualną. Jako jedna z pierwszych w Polsce zaczęła się zajmować sztuką konceptualną, np.: instalacja "Obecność/Nieobecność" (Sopot, 1965), "Legalność przestrzeni" (Łódź, 1971), "Śniadanie na trawie wg E. Maneta" (Biennale Form Przestrzennych Zjazd Marzycieli Elbląg, 1971). Jej twórczość odegrała w Polsce prekursorską rolę w dziedzinie sztuki konceptualnej, body-artu, sztuki feministycznej i sztuki krytycznej. W latach 70. XX w. prowadziła w Łodzi autorską galerię "Adres" zajmująca się sztuką konceptualną. Brała udział w wielu międzynarodowych wystawach. Jej najbardziej znanym cyklem fotograficznym jest "Samoidentyfikacja" z 1980 roku. Prace Ewy Partum znajdują się m.in. w kolekcji Museum of Modern Art / MoMA / New York, TATE Modern w Londynie, a także w zbiorach muzealnych w Berlinie, Łodzi, Muzeum Narodowym i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Wrocławiu i wielu innych. Jej prace są częścią zbiorów Kolekcji VERBUND Feministyczna Awangarda w Wiedniu.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

113
Ewa PARTUM (ur. 1945)

Z cyklu: "Samiodentyfikacja", 1980

odbitka żelatynowo-srebrowa, vintage print/papier barytowy, 39,5 x 49,5 cm
sygnowany i datowany ołówkiem na odwrociu: 'Ewa Partum 1980'
inny egzemplarz w kolekcji: Muzeum Sztuki, Łódź

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

WYSTAWIANY:
Ucieleśnione. Dzieła z kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Muzeum Współczesne Wrocław, 2018
Trzy kobiety. Maria Pinińska-Bereś, Natalia Lach-Lachowicz, Ewa Partum, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2011
Samoidentyfikacja, Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni, Warszawa, 2006
Samoidentyfikacja, Mała Galeria ZPAF, Warszawa, 1980

Cykl fotomontaży zatytułowany „Samoidentyfikacja”, z którego pochodzi prezentowana praca, jest najbardziej rozpoznawalnym dziełem Ewy Partum. Jego donośność i siła ekspresji sprawiły, że zalicza się go do kanonu międzynarodowej sztuki feministycznej. „Samoidentyfikacji” towarzyszył manifest, który wprost wyrażał niezgodę na status quo – sprzeciw wobec określonemu przez patriarchalną kulturę zestawowi ról i zadań, któremu kobiety muszą się bezdyskusyjnie podporządkować. W fotomontażach nagie ciało Partum przedstawione jest w miejscach publicznych i codziennych sytuacjach na peerelowskich ulicach: obok kolejki do sklepu, naprzeciwko umundurowanej milicjantki, na tle Pałacu Namiestnikowskiego (dziś Prezydenckiego). Nieskrępowana nagość i zdecydowany wyraz twarzy artystki rażąco odstają od szarej, apatycznej scenerii Polski 1980 roku. „Samoidentyfikacja” Partum jest gestem odseparowana się od tego tła, wyodrębnieniem artystki z tłumu, który w przeciwieństwie do niej nie próbuje zakwestionować narzuconych schematów i surowych zasad. Cykl ten jest jednocześnie przedstawieniem ponurego stanu rzeczy w Polsce późnych lat 70. i sygnałem istnienia możliwości zmian – stanowi zachętę do buntu nie tylko ze strony kobiet, lecz także całego społeczeństwa. Cykl „Samoidentyfikacja” pokazywany był na niezliczonych wystawach w kraju i za granicą. Ewa Partum była, obok Aliny Szapocznikow, jedyną Polką, której prace wzięły udział w bezprecedensowej wystawie sztuki feministycznej z całego świata – „WACK! Art and the Feminist Revolution” (2007‑2008). Fotomontaże z tej serii były również częścią wystawy „Les Promesses du passé” w paryskim Centre Georges Pompidou w 2010 roku, która zgromadziła prace najważniejszych artystów konceptualnych z Europy Środkowo‑Wschodniej.

Autorka wielu instalacji i akcji w przestrzeni publicznej, performerka, twórczyni filmów i fotografii. Tworzy poezję wizualną, konceptualną. Jako jedna z pierwszych w Polsce zaczęła się zajmować sztuką konceptualną, np.: instalacja "Obecność/Nieobecność" (Sopot, 1965), "Legalność przestrzeni" (Łódź, 1971), "Śniadanie na trawie wg E. Maneta" (Biennale Form Przestrzennych Zjazd Marzycieli Elbląg, 1971). Jej twórczość odegrała w Polsce prekursorską rolę w dziedzinie sztuki konceptualnej, body-artu, sztuki feministycznej i sztuki krytycznej. W latach 70. XX w. prowadziła w Łodzi autorską galerię "Adres" zajmująca się sztuką konceptualną. Brała udział w wielu międzynarodowych wystawach. Jej najbardziej znanym cyklem fotograficznym jest "Samoidentyfikacja" z 1980 roku. Prace Ewy Partum znajdują się m.in. w kolekcji Museum of Modern Art / MoMA / New York, TATE Modern w Londynie, a także w zbiorach muzealnych w Berlinie, Łodzi, Muzeum Narodowym i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Wrocławiu i wielu innych. Jej prace są częścią zbiorów Kolekcji VERBUND Feministyczna Awangarda w Wiedniu.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.