WYSTAWIANY:
- 1991–1992 – "Koniec wieku", Galeria Appendix, Warszawa
- 1992 - Galerie Isy Brachot, Bruksela
POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska
- zakup w Bonhams Cornette de Saint Cyr, Bruksela
Prezentowany obraz należy do bardzo ważnego cyklu, który otworzył artyście dostęp do zachodnioeuropejskiej publiczności.
'Na początku lat 90’ zaczął tworzyć płótna analityczne, strukturalne. W pracach malarskich z tego okresu artysta zderzał ze sobą dziewiętnastowieczne wzory tapet z biało czarnymi pasami – sarkastyczną wizją przyszłości. Po prezentacji swojego najnowszego cyklu pt. „Fin de siècle” w warszawskiej galerii Appendix w 1992 roku, Paweł Kowalewski został przyjęty do stajni francuskiego galernika Isy Brachota, jako jedyny Polak po Romanie Opałce. Jego prace zostały pokazane wówczas w galerii Brachot w Brukseli, równolegle z retrospektywą największej belgijskiej sławy, surrealisty Paula Delvaux. Wraz z cyklem „Fin de siècle” Kowalewski zakończył, na pewien czas, pracę z medium malarskim, koncertując się od tego momentu na pracach o charakterze interdyscyplinarnym i performatywnym.'
źródło: https://www.pawelkowalewski.art (dostęp 30.09.25)
Paweł Kowalewski (ur. 1958, Warszawa)
Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył z wyróżnienie w 1983 r. w pracowni Stefana Gierowskiego. Od 1985 r. wykłada na macierzystej uczelni, od 2019 r. na stanowisku profesora ASP. Współzałożyciel Gruppy, najsławniejszej polskiej formacji artystycznej lat 80’, którą stworzył razem z Ryszardem Grzybem, Jarosławem Modzelewskim, Włodzimierzem Pawlakiem, Markiem Sobczykiem i Ryszardem Woźniakiem. Działania Gruppy można opisać jako bunt wobec akademizmu i postaw postawangardowych w sztuce, a także protest przeciwko cenzurze i represjom ze strony władz komunistycznych podczas stanu wojennego, wprowadzonego w 1981 roku. Razem z Gruppą uczestniczył w Documenta 8 w Kassel w 1987 roku. Kowalewski wraz z Gruppą zorganizowali wówczas akcję wspólnego malowania wielkoformatowego płótna pt. „Kuda Gierman”. Jego twórczość do początku lat 90 jest głównie malarska, ekspresyjna, autobiograficzna z wątkami literackimi, zakończona cyklem malarskim „Fin de siècle”. W latach 90. i pierwszym 20-leciu XXI wieku artysta skoncentrował się na sztuce najpierw strukturalistycznej, a potem performatywnej i interdyscyplinarnej tworząc prace na papierze, kolaże, niewielkie rzeźby (z modeliny) i ready mades, które podejmują tematy związane m.in. zakazami, wojną i totalitaryzmami, a także syntetyczne i uproszczone w formie prace malarskie z serii „Przedmioty”. W 1991 r. Kowalewski aktywnie zajął się także pracą w reklamie i prowadzeniem agencji reklamowej Communication Unlimited – znanej z głośniej kampanii „Pij mleko! Będziesz wielki!”. Prace artysty znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Jerke, Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, kolekcji Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także Fundacji Sztuki Polskiej ING, Fundacji Rodziny Staraków, Fundacji Benettona oraz Fundacji Egit.
olej, płótno, 145 x 121 cm,
sygnowany i opisany na odwrocie: 'P.K.'92 | TYTUŁ: "CYKL KONIEC WIEKU"| TECHN: OL/PŁ| WYM: 145 X 121 | ROK: 1992 | PAWEŁ KOWALEWSKI'92'; nalepki wystawowe z Galerii Appendix (Warszawa) oraz Galerie Isy Brachot (Bruksela)
WYSTAWIANY:
- 1991–1992 – "Koniec wieku", Galeria Appendix, Warszawa
- 1992 - Galerie Isy Brachot, Bruksela
POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska
- zakup w Bonhams Cornette de Saint Cyr, Bruksela
Prezentowany obraz należy do bardzo ważnego cyklu, który otworzył artyście dostęp do zachodnioeuropejskiej publiczności.
'Na początku lat 90’ zaczął tworzyć płótna analityczne, strukturalne. W pracach malarskich z tego okresu artysta zderzał ze sobą dziewiętnastowieczne wzory tapet z biało czarnymi pasami – sarkastyczną wizją przyszłości. Po prezentacji swojego najnowszego cyklu pt. „Fin de siècle” w warszawskiej galerii Appendix w 1992 roku, Paweł Kowalewski został przyjęty do stajni francuskiego galernika Isy Brachota, jako jedyny Polak po Romanie Opałce. Jego prace zostały pokazane wówczas w galerii Brachot w Brukseli, równolegle z retrospektywą największej belgijskiej sławy, surrealisty Paula Delvaux. Wraz z cyklem „Fin de siècle” Kowalewski zakończył, na pewien czas, pracę z medium malarskim, koncertując się od tego momentu na pracach o charakterze interdyscyplinarnym i performatywnym.'
źródło: https://www.pawelkowalewski.art (dostęp 30.09.25)
Paweł Kowalewski (ur. 1958, Warszawa)
Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył z wyróżnienie w 1983 r. w pracowni Stefana Gierowskiego. Od 1985 r. wykłada na macierzystej uczelni, od 2019 r. na stanowisku profesora ASP. Współzałożyciel Gruppy, najsławniejszej polskiej formacji artystycznej lat 80’, którą stworzył razem z Ryszardem Grzybem, Jarosławem Modzelewskim, Włodzimierzem Pawlakiem, Markiem Sobczykiem i Ryszardem Woźniakiem. Działania Gruppy można opisać jako bunt wobec akademizmu i postaw postawangardowych w sztuce, a także protest przeciwko cenzurze i represjom ze strony władz komunistycznych podczas stanu wojennego, wprowadzonego w 1981 roku. Razem z Gruppą uczestniczył w Documenta 8 w Kassel w 1987 roku. Kowalewski wraz z Gruppą zorganizowali wówczas akcję wspólnego malowania wielkoformatowego płótna pt. „Kuda Gierman”. Jego twórczość do początku lat 90 jest głównie malarska, ekspresyjna, autobiograficzna z wątkami literackimi, zakończona cyklem malarskim „Fin de siècle”. W latach 90. i pierwszym 20-leciu XXI wieku artysta skoncentrował się na sztuce najpierw strukturalistycznej, a potem performatywnej i interdyscyplinarnej tworząc prace na papierze, kolaże, niewielkie rzeźby (z modeliny) i ready mades, które podejmują tematy związane m.in. zakazami, wojną i totalitaryzmami, a także syntetyczne i uproszczone w formie prace malarskie z serii „Przedmioty”. W 1991 r. Kowalewski aktywnie zajął się także pracą w reklamie i prowadzeniem agencji reklamowej Communication Unlimited – znanej z głośniej kampanii „Pij mleko! Będziesz wielki!”. Prace artysty znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Jerke, Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, kolekcji Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także Fundacji Sztuki Polskiej ING, Fundacji Rodziny Staraków, Fundacji Benettona oraz Fundacji Egit.