Rzeźbiarka, autorka instalacji i filmów wideo. W latach 1985-1988 studiowała germanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1988 roku rozpoczęła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuki Pięknych Warszawie. Tam w 1993 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego. Praca dyplomowa Katarzyny Kozyry, „Piramida Zwierząt” (1993), zdobyła spory, początkowo głównie negatywny, rozgłos w prasie i telewizji. Od tej pory artystka zyskała miano dyżurnej skandalistki polskich mediów. Po studiach zaprzestała uprawiania rzeźby na rzecz fotografii, wideo, wideo-instalacji, performances. W 1997 roku została wyróżniona Paszportem Polityki jako najbardziej obiecująca polska artystka. Reprezentując Polskę na 47. Biennale w Wenecji w 1999 roku otrzymała honorowe wyróżnienie. W latach dziewięćdziesiątych Katarzyna Kozyra uznana została za czołową artystkę nurtu tzw. sztuki krytycznej, głównie za sprawą dotykania społecznych tabu (śmierć, choroba, nagość), zazwyczaj związanych z kwestią ciała. Jej zainteresowanie cielesnością sięga jeszcze okresu studiów (np. :”Akty anorektyczki” 1991, „Polaroidy czarno-białe” 1992). Obecnie mieszka w Berlinie i Warszawie.

11
Katarzyna KOZYRA (1963, Warszawa)

Z cyklu 'Faces', Bez tytułu, 2005/2006

druk/papier, 21 x 29,5 cm (zadruk)
sygnowany ołówkiem p.d.: 'KKozyra'
ed. 1/14

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Rzeźbiarka, autorka instalacji i filmów wideo. W latach 1985-1988 studiowała germanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1988 roku rozpoczęła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuki Pięknych Warszawie. Tam w 1993 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego. Praca dyplomowa Katarzyny Kozyry, „Piramida Zwierząt” (1993), zdobyła spory, początkowo głównie negatywny, rozgłos w prasie i telewizji. Od tej pory artystka zyskała miano dyżurnej skandalistki polskich mediów. Po studiach zaprzestała uprawiania rzeźby na rzecz fotografii, wideo, wideo-instalacji, performances. W 1997 roku została wyróżniona Paszportem Polityki jako najbardziej obiecująca polska artystka. Reprezentując Polskę na 47. Biennale w Wenecji w 1999 roku otrzymała honorowe wyróżnienie. W latach dziewięćdziesiątych Katarzyna Kozyra uznana została za czołową artystkę nurtu tzw. sztuki krytycznej, głównie za sprawą dotykania społecznych tabu (śmierć, choroba, nagość), zazwyczaj związanych z kwestią ciała. Jej zainteresowanie cielesnością sięga jeszcze okresu studiów (np. :”Akty anorektyczki” 1991, „Polaroidy czarno-białe” 1992). Obecnie mieszka w Berlinie i Warszawie.