Eglomizacja – rzadka technika malarska, polegająca na malowaniu lakierem odwrotnej strony szkła. Istnieje kilka wariantów tej metody. Można grawerować igłą ornament na folii położonej na odwrotnej stronie szyby, a czasem wypełniać ryty barwnym lakierem lub farbą. Eglomizacją nazywano też uzupełnianie złotą lub srebrną folią wolnych powierzchni na obrazie malowanym na szkle. Termin eglomizowanie pochodzi od nazwiska Jeana Baptiste’a Glomy’ego, francuskiego ramiarza z drugiej połowy XVIII wieku, który tą techniką zdobił szklane ramy w oprawach grafik.
Sama technika i jej odmiany znana była w starożytności. W cesarstwie rzymskim w II–IV wieku popularne były szklane naczynia tak zwane fondi d’oro (wł. złote tła). Eglomizację stosowano też w średniowieczu, stała się popularna na przełomie XVI i XVII wieku we Włoszech i Francji.
Oprawy widoczne na wizualizacjach mają charakter poglądowy i nie stanowią oferty handlowej.