Proweniencja:
kolekcja prywatna, Kanada
Izabella Gustowska w latach 1979–1990 tworzyła rozbudowany cykl „Względne cechy podobieństwa”, w którym – wykorzystując fotografię, grafikę, film, instalację i malarstwo – badała temat podwójności, tożsamości i zwielokrotnionego wizerunku. Punktem wyjścia była dla artystki własna biografia i doświadczenie bliźniactwa, a także fascynacja podobieństwami wizualnymi przy jednoczesnej odmienności psychicznej i emocjonalnej.
Gustowska analizowała różne formy „bliźniactwa” – biologicznego, symbolicznego, opartego na relacjach i bliskości, a także relacji człowieka z samym sobą. Jej prace, pełne lustrzanych odbić, cieni i multiplikacji, tworzą oniryczny, niepokojący obraz „istnienia w wielu wymiarach”, balansując między rzeczywistością a jej odbiciem.
Twórczość artystki koncentrowała się wokół kobiecego doświadczenia – cielesności, emocji, pamięci i relacji. Portrety i autoportrety stawały się próbą uchwycenia istoty kobiecości oraz psychologicznego wymiaru tożsamości. W swoich grafikach Gustowska eksperymentowała z technikami i perspektywą, tworząc prace o intensywnym, ekspresyjnym nastroju.
Jej sztuka – refleksyjna, filozoficzna i osobista – wyrastała z potrzeby wolności oraz ucieczki od opresyjnej rzeczywistości przełomu lat 70. i 80. Cykl „Względne cechy podobieństwa” okazał się fundamentem późniejszych realizacji i ważnym głosem w polskiej sztuce feministycznej, szczególnie w obszarze badań nad kobiecą tożsamością i obrazem kobiecego ciała.
technika mieszana, papier
192 x 64,5 cm
sygn. na dole: Względne cechy podobieństwa światło zewnętrzne 6/10 Izabella Gustowska 88/89
na odwrocie: IZABELLA GUSTOWSKA | POZNAŃ - ŚLĄSKA 1 |WZGLĘDNE CECHY PODOBIEŃSTWA | TECH. MIXTE 6/10 |1988/89 | dla Wojtka z sympatią - Iza
Proweniencja:
kolekcja prywatna, Kanada
Izabella Gustowska w latach 1979–1990 tworzyła rozbudowany cykl „Względne cechy podobieństwa”, w którym – wykorzystując fotografię, grafikę, film, instalację i malarstwo – badała temat podwójności, tożsamości i zwielokrotnionego wizerunku. Punktem wyjścia była dla artystki własna biografia i doświadczenie bliźniactwa, a także fascynacja podobieństwami wizualnymi przy jednoczesnej odmienności psychicznej i emocjonalnej.
Gustowska analizowała różne formy „bliźniactwa” – biologicznego, symbolicznego, opartego na relacjach i bliskości, a także relacji człowieka z samym sobą. Jej prace, pełne lustrzanych odbić, cieni i multiplikacji, tworzą oniryczny, niepokojący obraz „istnienia w wielu wymiarach”, balansując między rzeczywistością a jej odbiciem.
Twórczość artystki koncentrowała się wokół kobiecego doświadczenia – cielesności, emocji, pamięci i relacji. Portrety i autoportrety stawały się próbą uchwycenia istoty kobiecości oraz psychologicznego wymiaru tożsamości. W swoich grafikach Gustowska eksperymentowała z technikami i perspektywą, tworząc prace o intensywnym, ekspresyjnym nastroju.
Jej sztuka – refleksyjna, filozoficzna i osobista – wyrastała z potrzeby wolności oraz ucieczki od opresyjnej rzeczywistości przełomu lat 70. i 80. Cykl „Względne cechy podobieństwa” okazał się fundamentem późniejszych realizacji i ważnym głosem w polskiej sztuce feministycznej, szczególnie w obszarze badań nad kobiecą tożsamością i obrazem kobiecego ciała.