Malarz ukraiński; naukę malarstwa rozpoczął w Odessie, gdzie w latach 1888-1892 uczył się pod kierunkiem F.F. Klimenki. Następnie podjął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u J. Unierzyskiego, L. Wyczółkowskiego, J. Fałata i T. Axentowicza, J. Stanisławskiego. Studia ukończył w 1904. W latach 1900-1913 mieszkał w Mogile pod Krakowem. W 1913 przeniósł się do Lwowa, zaproszony przez ks. metropolitę Andrzeja Szeptyckiego. W 1923 otworzył w swej pracowni szkołę malarską. Wiele wystawiał – tak wspólnie z różnymi stowarzyszeniami artystów ukraińskiej, jak i polskich, m.in. w 1911 z grupą „Zero”, w 1912 z Tow. Artystów Polskich „Sztuka”, wielokrotnie w TPSP w Krakowie i TZSP w Warszawie, gdzie w 1932 odbyła się indywidualna wystawa jego prac. W okresie „krakowskim” tworzył głównie pejzaże o żywej kolorystyce i wyrazistej fakturze malarskiej. Po 1913, już we Lwowie malował także portrety, sceny rodzajowe z życia Hucułów, wizerunki bohaterów legend ukraińskich, martwe natury, kwiaty, kompozycje alegoryczne i religijne.

003
Oleksa (Nowakowski Aleksander) NOWAKIWSKIJ (1872 Obodiuka - 1932 Lwów)

WOŁY, 1897

Olej, tektura; 23 x 32 cm
Sygnowany l.d.: Oлeкca Новакiвськiй oбoдiвкa 1897

Zobacz katalog

OSTOYA

204 Aukcja. Sztuka dawna, antyki, sztuka współczesna

24.07.2021

17:00

Niesprzedane
Cena wywoławcza: 3 000 zł
Estymacja: 5 000 - 6 000 zł

Malarz ukraiński; naukę malarstwa rozpoczął w Odessie, gdzie w latach 1888-1892 uczył się pod kierunkiem F.F. Klimenki. Następnie podjął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u J. Unierzyskiego, L. Wyczółkowskiego, J. Fałata i T. Axentowicza, J. Stanisławskiego. Studia ukończył w 1904. W latach 1900-1913 mieszkał w Mogile pod Krakowem. W 1913 przeniósł się do Lwowa, zaproszony przez ks. metropolitę Andrzeja Szeptyckiego. W 1923 otworzył w swej pracowni szkołę malarską. Wiele wystawiał – tak wspólnie z różnymi stowarzyszeniami artystów ukraińskiej, jak i polskich, m.in. w 1911 z grupą „Zero”, w 1912 z Tow. Artystów Polskich „Sztuka”, wielokrotnie w TPSP w Krakowie i TZSP w Warszawie, gdzie w 1932 odbyła się indywidualna wystawa jego prac. W okresie „krakowskim” tworzył głównie pejzaże o żywej kolorystyce i wyrazistej fakturze malarskiej. Po 1913, już we Lwowie malował także portrety, sceny rodzajowe z życia Hucułów, wizerunki bohaterów legend ukraińskich, martwe natury, kwiaty, kompozycje alegoryczne i religijne.