Był uczniem Wojciecha Gersona i Antoniego Kamieńskiego w warszawskiej Klasie Rysunkowej. W tym okresie brał czynny udział w życiu sławnej pracowni wynajętej przez grupę artystów-malarzy: Józefa Chełmońskiego, Stanisława Witkiewicza, Antoniego Adama Piotrowskiego w Hotelu Europejskim w Warszawie. Po studiach mieszkał w Warszawie, skąd wyjeżdżał na plenery malarskie, m.in. na Ukrainę. Fascynacja tamtejszym krajobrazem i folklorem sprawiła, że namalował wówczas wiele obrazów rodzajowych z postaciami Kozaków. W 1886 przebywał w Monachium – w tym okresie Masłowski wszedł w nową fazę twórczości i w nowe środowisko sztuki; nawiązał bliskie stosunki koleżeńskie z grupą malarzy i pisarzy związanych z „Wędrowcem”, z Aleksandrem Gierymskim i Antonim Sygietyńskim, z młodymi Józefem Pankiewiczem i Władysławem Podkowińskim. W 1897 Masłowski został członkiem krakowskiego ugrupowania artystów pod nazwą „Sztuka”, utworzonego głównie z inicjatywy Jana Stanisławskiego, do którego z warszawskich plastyków weszli także Józef Pankiewicz i Konstanty Laszczka. W 1899 wystawił w salonie Krywulta grupę kilkunastu akwarel; w tym samym roku i w 1902 wziął udział w ekspozycjach Wiedeńskiej Secesji. W 1900 odbył podróż do Włoch i Paryża. W 1900 na Wystawie powszechnej w Paryżu medalem został odznaczony jego obraz „Rynek w Kazimierzu”.
Ważną cezurą w twórczości Masłowskiego są jego pierwsze wyjazdy do Woli Rafałowskiej około 1903, gdzie malarz miał próbować syntezy pejzażu polskiego. „Wola stała się ojczyzną malarską artysty, gdzie spędzał najbardziej pracowite miesiące wiosny, lata, i jesieni, a już co najmniej jesieni, kiedy zjeżdżał tam ze swoich zagranicznych wojaży. Bo Paryż – Wola, Tivoli, Sestri Levante, Sorento – Wola, Tunis – Wola Rafałowska były to wówczas dlań najbardziej proste i bezpośrednie linie komunikacyjne (…)” (Stanisław Masłowski. Materiały do życiorysu i twórczości, oprac. Maciej Masłowski, [red.] Andrzej Ryszkiewicz, Wrocław 1957, s. 219). Praca na wsi dla Masłowskiego stanowiła przyjemny, a zarazem twórczy przerywnik pomiędzy formalnymi eksperymentami malarskimi. Próbując rozsądzić wewnętrzny spór pomiędzy tematyką zaangażowaną, dekoracyjnością przedstawienia i potrzebą oddania ducha natury, Masłowski w terapeutyczny niemalże sposób oddawał się malarstwu krajobrazowemu. Ilustracją tego zjawiska są prezentowane w katalogu pejzaż ze wspomnianej Woli Rafałowskiej, a także pejzaż z okolic Świdra koło Otwocka. W obydwu pracach artysta wykorzystuje luministyczne właściwości akwareli, która w połączeniu z kolorem podłoża malarskiego (papier) daje efekt syntetycznego wyrazu.
Tak pisał o roli wsi w twórczości ojca syn malarza, Maciej Masłowski: „I tak wyrastały owe gryki, łubiny, maki, stawy, młyny, olszyny, pastwiska, pasieki, ogrody warzywne, miedze, słoneczniki, malwy, ślazy, dziewanny – drogą wolnego, swobodnego wyboru i naturalnego doboru. W ten sposób tworzyła się polska tematyka Masłowskiego, taka właśnie, w której najwięcej tkwiło koloru i kontrastu” (Tamże, s. 220).

Był uczniem Wojciecha Gersona i Antoniego Kamieńskiego w Warszawskiej Klasie Rysunkowej. Po studiach stale mieszkał w Warszawie, skąd wyjeżdżał na plenery malarskie, m.in. na Ukrainę (w latach 1875-86). Fascynacja tamtejszym krajobrazem i folklorem sprawiła, że namalował wówczas wiele obrazów rodzajowych z postaciami Kozaków. W 1886 przebywał w Monachium; po 1900 kilkakrotnie jeździł do Włoch i do Paryża. W 1912 i 1922 odbył podróż artystyczną na Sycylię i do Tunisu. Był członkiem ugrupowań artystycznych - TZSP, T.A.P. "Sztuka", Kółka Akwarelistów Polskich oraz Stowarzyszenia Artystów Malarzy "Pro Arte". Malował głównie sceny rodzajowe oraz pejzaże.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

06
Stanisław MASŁOWSKI (1853-1926)

"Wola Rafałowska", 1923 r.

akwarela/papier, 66 x 97 cm
sygnowany, datowany i opisany p.d.: 'STANISŁAW MASŁOWSKI | 1923. | WOLA.'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Był uczniem Wojciecha Gersona i Antoniego Kamieńskiego w warszawskiej Klasie Rysunkowej. W tym okresie brał czynny udział w życiu sławnej pracowni wynajętej przez grupę artystów-malarzy: Józefa Chełmońskiego, Stanisława Witkiewicza, Antoniego Adama Piotrowskiego w Hotelu Europejskim w Warszawie. Po studiach mieszkał w Warszawie, skąd wyjeżdżał na plenery malarskie, m.in. na Ukrainę. Fascynacja tamtejszym krajobrazem i folklorem sprawiła, że namalował wówczas wiele obrazów rodzajowych z postaciami Kozaków. W 1886 przebywał w Monachium – w tym okresie Masłowski wszedł w nową fazę twórczości i w nowe środowisko sztuki; nawiązał bliskie stosunki koleżeńskie z grupą malarzy i pisarzy związanych z „Wędrowcem”, z Aleksandrem Gierymskim i Antonim Sygietyńskim, z młodymi Józefem Pankiewiczem i Władysławem Podkowińskim. W 1897 Masłowski został członkiem krakowskiego ugrupowania artystów pod nazwą „Sztuka”, utworzonego głównie z inicjatywy Jana Stanisławskiego, do którego z warszawskich plastyków weszli także Józef Pankiewicz i Konstanty Laszczka. W 1899 wystawił w salonie Krywulta grupę kilkunastu akwarel; w tym samym roku i w 1902 wziął udział w ekspozycjach Wiedeńskiej Secesji. W 1900 odbył podróż do Włoch i Paryża. W 1900 na Wystawie powszechnej w Paryżu medalem został odznaczony jego obraz „Rynek w Kazimierzu”.
Ważną cezurą w twórczości Masłowskiego są jego pierwsze wyjazdy do Woli Rafałowskiej około 1903, gdzie malarz miał próbować syntezy pejzażu polskiego. „Wola stała się ojczyzną malarską artysty, gdzie spędzał najbardziej pracowite miesiące wiosny, lata, i jesieni, a już co najmniej jesieni, kiedy zjeżdżał tam ze swoich zagranicznych wojaży. Bo Paryż – Wola, Tivoli, Sestri Levante, Sorento – Wola, Tunis – Wola Rafałowska były to wówczas dlań najbardziej proste i bezpośrednie linie komunikacyjne (…)” (Stanisław Masłowski. Materiały do życiorysu i twórczości, oprac. Maciej Masłowski, [red.] Andrzej Ryszkiewicz, Wrocław 1957, s. 219). Praca na wsi dla Masłowskiego stanowiła przyjemny, a zarazem twórczy przerywnik pomiędzy formalnymi eksperymentami malarskimi. Próbując rozsądzić wewnętrzny spór pomiędzy tematyką zaangażowaną, dekoracyjnością przedstawienia i potrzebą oddania ducha natury, Masłowski w terapeutyczny niemalże sposób oddawał się malarstwu krajobrazowemu. Ilustracją tego zjawiska są prezentowane w katalogu pejzaż ze wspomnianej Woli Rafałowskiej, a także pejzaż z okolic Świdra koło Otwocka. W obydwu pracach artysta wykorzystuje luministyczne właściwości akwareli, która w połączeniu z kolorem podłoża malarskiego (papier) daje efekt syntetycznego wyrazu.
Tak pisał o roli wsi w twórczości ojca syn malarza, Maciej Masłowski: „I tak wyrastały owe gryki, łubiny, maki, stawy, młyny, olszyny, pastwiska, pasieki, ogrody warzywne, miedze, słoneczniki, malwy, ślazy, dziewanny – drogą wolnego, swobodnego wyboru i naturalnego doboru. W ten sposób tworzyła się polska tematyka Masłowskiego, taka właśnie, w której najwięcej tkwiło koloru i kontrastu” (Tamże, s. 220).

Był uczniem Wojciecha Gersona i Antoniego Kamieńskiego w Warszawskiej Klasie Rysunkowej. Po studiach stale mieszkał w Warszawie, skąd wyjeżdżał na plenery malarskie, m.in. na Ukrainę (w latach 1875-86). Fascynacja tamtejszym krajobrazem i folklorem sprawiła, że namalował wówczas wiele obrazów rodzajowych z postaciami Kozaków. W 1886 przebywał w Monachium; po 1900 kilkakrotnie jeździł do Włoch i do Paryża. W 1912 i 1922 odbył podróż artystyczną na Sycylię i do Tunisu. Był członkiem ugrupowań artystycznych - TZSP, T.A.P. "Sztuka", Kółka Akwarelistów Polskich oraz Stowarzyszenia Artystów Malarzy "Pro Arte". Malował głównie sceny rodzajowe oraz pejzaże.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.