Syn Franciszka, rzeźbiarza i dekoratora. Studiował w moskiewskiej Szkole Rysunku i Rzeźby, pod kierunkiem Siergieja Zaranki. W 1857 roku za "Portret studenta" Akademia Petersburska nadała mu tytuł "niekłassnyj chudożnik". Dalsze studia podjął w rzymskiej Akademii św. Łukasza, gdzie na konkursie uzyskał wielki srebrny medal. Po powstaniu styczniowym przebywał w Anglii, a następnie w Paryżu gdzie wykonywał ilustracje do czasopism, rzeźbił i rytował. Przebywał na zesłaniu w Wiatce gdzie udzielał lekcji rysunku, malował portrety, obrazy religijne (wykonał malowidła ścienne w miejscowym soborze). Po powrocie do Warszawy zyskał rozgłos jako ilustrator czasopism oraz utworów literackich (m.in. Juliusza Słowackiego, Elizy Orzeszkowej). W 1881 roku wykonał popularne do dziś ilustracje do "Pana Tadeusza". W 1883 roku został zaproszony do Paryża gdzie wykonywał ilustracje do dzieł Fenimora Coopera, Teophila Gauthiera i Williama Szekspira. W latach 1882-93 skupił się na ilustrowaniu dzieł Adama Mickiewicza. Malował także obrazy dla Kościołów. Odbywał podróże, ilustrowane własnymi rysunkami. Rysując posługiwał się ołówkiem lub tuszem i gwaszem.

56
Elwiro Michał ANDRIOLLI (1836 Wilno - 1893 Nałęczów)

Wiwat kawalerski stan !, 1875 r.

akwarela, kredka/tektura, 22 x 22,5 cm
sygnowany i datowany l.d.: `Andriolli | 1875`
na odwrociu opisany nieczytelnie oraz nalepka galeryjna `Desa` z opisem obrazu

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Syn Franciszka, rzeźbiarza i dekoratora. Studiował w moskiewskiej Szkole Rysunku i Rzeźby, pod kierunkiem Siergieja Zaranki. W 1857 roku za "Portret studenta" Akademia Petersburska nadała mu tytuł "niekłassnyj chudożnik". Dalsze studia podjął w rzymskiej Akademii św. Łukasza, gdzie na konkursie uzyskał wielki srebrny medal. Po powstaniu styczniowym przebywał w Anglii, a następnie w Paryżu gdzie wykonywał ilustracje do czasopism, rzeźbił i rytował. Przebywał na zesłaniu w Wiatce gdzie udzielał lekcji rysunku, malował portrety, obrazy religijne (wykonał malowidła ścienne w miejscowym soborze). Po powrocie do Warszawy zyskał rozgłos jako ilustrator czasopism oraz utworów literackich (m.in. Juliusza Słowackiego, Elizy Orzeszkowej). W 1881 roku wykonał popularne do dziś ilustracje do "Pana Tadeusza". W 1883 roku został zaproszony do Paryża gdzie wykonywał ilustracje do dzieł Fenimora Coopera, Teophila Gauthiera i Williama Szekspira. W latach 1882-93 skupił się na ilustrowaniu dzieł Adama Mickiewicza. Malował także obrazy dla Kościołów. Odbywał podróże, ilustrowane własnymi rysunkami. Rysując posługiwał się ołówkiem lub tuszem i gwaszem.