Pochodzenie: przed wojną witrynka ta była w mieszkaniu Stanisława Mackiewicza „Cata” w pałacu hrabiego Jana Tyszkiewicza przy ulicy Zygmuntowskiej 6 (obecnie Zygmuntowska 3) w Wilnie.

Serwantka ta ma cechy zbieżne z wieloma znanymi mi meblami wileńskimi, m.in. z Dailes Muziejus w Wilnie (serwantka - nr inw. TD 4426, sekretera - TD 4456/2 i serwantka z tego kompletu; kanapa), ale także w innych litewskich zbiorach. Do wspólnych cech tych mebli należą proste, klasycyzujące, architektoniczne formy, fornirowanie czeczotą (zazwyczaj topolową), czarne intarsjowane obwiednie (ramowanie) poszczególnych płaszczyzn, czarne listwy współtworzące gzymsy i listwy cokołowe, mało skomplikowane intarsje (często motyw wachlarza lub jego fragmentów, proste gwiazdy, romby, czasem stylizowane wieńce).

165
WITRYNA KLASYCYSTYCZNA Stanisława „Cata” Mackiewicza, Polska, Wilno, ok. 1820

Masyw sosna, świerk, fornir czeczota topolowa, intarsje, czernione obwiednie; 158 x 61 x 32 cm
Stan: pęknięta deska pleców

Zobacz katalog

OSTOYA

197 Aukcja. Sztuka dawna, antyki, sztuka współczesna

14.11.2020

17:00

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Pochodzenie: przed wojną witrynka ta była w mieszkaniu Stanisława Mackiewicza „Cata” w pałacu hrabiego Jana Tyszkiewicza przy ulicy Zygmuntowskiej 6 (obecnie Zygmuntowska 3) w Wilnie.

Serwantka ta ma cechy zbieżne z wieloma znanymi mi meblami wileńskimi, m.in. z Dailes Muziejus w Wilnie (serwantka - nr inw. TD 4426, sekretera - TD 4456/2 i serwantka z tego kompletu; kanapa), ale także w innych litewskich zbiorach. Do wspólnych cech tych mebli należą proste, klasycyzujące, architektoniczne formy, fornirowanie czeczotą (zazwyczaj topolową), czarne intarsjowane obwiednie (ramowanie) poszczególnych płaszczyzn, czarne listwy współtworzące gzymsy i listwy cokołowe, mało skomplikowane intarsje (często motyw wachlarza lub jego fragmentów, proste gwiazdy, romby, czasem stylizowane wieńce).