WYSTAWIANY:
„Kilka wątków”, Muzeum Górnośląskie, Bytom, 2005 „Broniewski”, Muzeum Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów, Stawisko, 2003
„Jarosław Modzelewski. Wisła”, Galeria Zderzak, Kraków, 27.05-10.07.2004
„Jarosław Modzelewski. Wisła, Broniewski i inne”, Galeria Arsenał, Białystok, 09.01-08.02.2004

LITERATURA:
Jarosław Modzelewski. Obrazy 1977-2006, Jan Michalski (red.), Galeria Zderzak, Kraków, 2006, poz. kat. 395, s. 217 (il.)

Wisła zajmuje ważne miejsce w twórczości Jarosława Modzelewskiego. Odkąd artysta na początku lat 2000 kupił posiadłość pod Czerwińskiem, rzeka stała się jednym z jego ulubionych motywów. Jak pisała Marta Tarabuła, wówczas malarz „ stanął wobec ‘prawdziwego’ pejzażu. Pejzażu o wyraźnej tradycji, krajobrazu par excellence polskiego, domeny malarzy i poetów. Melancholijne równiny Mazowsza, rzeka-matka, wierzby płaczące, pracowici rybacy, wschody i zachody… duchy Chopina, Iwaszkiewicza, Broniewskiego…”. Przemalowując wciąż ten sam motyw Modzelewski starał się oddać specyficzny klimat przynależny miejscu, w którym spędzał dużo czasu. Ten sam widok, w innym już wariancie kolorystycznym, można zobaczyć między innymi w „Uciekaj! Wisła”, czy „Wisła. Broniewski. Próg” – pracach wcześniej oferowanych na aukcjach.
Obraz został wykonany w technice tempery żółtkowej, której Modzelewski używał przez wiele lat swojej twórczości. Ten sposób malowania pozwolił artyście na osiągnięcie niecodziennych, nieco pastelowych kolorów, które – w charakterystyczny dla niego sposób – kładzione są płaskimi plamami. Początki stosowania techniki temperowej wiązały się z nieszczęśliwym doświadczeniem artysty – pod koniec lat 60. z pracowni Modzelewskiego ukradziono zapas farb olejnych. Młody twórca nie mógł pozwolić sobie na kupno nowych, w związku z czym kontynuował pracę przy użyciu tańszej farby, co zaowocowało niespodziewanymi efektami.

Studiował na warszawskiej ASP - w 1980 roku obronił dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Był współzałożycielem Gruppy, z którą wystawiał w latach 1983-92. W tym też okresie w obrazach artysty znajdują odbicie wydarzenia, którymi żyła Polska. Jest uważany za jedną z głównych postaci "Ekspresji lat 80.". W latach 1986-89 tworzył obrazy figuralne, których forma (kolor, modelunek, perspektywa) odpowiadała zasadom realizmu, jednak charakterystyka postaci, a zwłaszcza sytuacji, w jakich były one przedstawiane, odznaczała się drażniącą niezwykłością. Artysta uzyskiwał ten efekt np. przez dublowanie figur (Fotograf. Fotograf, 1986), ujmowanie postaci w sytuacji niepewności, niewygody czy zagrożenia upadkiem (Trudności w poruszaniu się, 1987), zabiegi z przestrzenią (Romanica Toscana, 1987). Niekiedy surrealna atmosfera wynikała wprost z tematu czy przedstawionej sytuacji egzystencjalnej. We własnym odczuciu artysta uważa lata 90., za okres twórczości o wiele ważniejszy niż wcześniejsze dokonania. W latach 90. prowadził, wspólnie z Markiem Sobczykiem prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. W 1997 roku nastąpiła zmiana używanej przez Jarosława Modzelewskiego techniki malarskiej z olejnej na temperową. Zamiarem artysty było ożywienie płócien przez technikę tempery, która pozwala na swobodniejsze kształtowanie faktury płótna. W twórczości artysty pojawiły wkrótce nowe wątki. Na przełomie 2001 i 2002 roku w Galerii Kordegarda w Warszawie odbyła się wystawa pt. "Obraz jako wyraz obserwacji wnętrza kościelnego". Obrazy prezentowane na tej wystawie to efekt odkrycia przez Modzelewskiego nowego obszaru zainteresowań - wnętrz kościołów. Szczególne znaczenie ma zaobserwowana przez artystę prozaiczność tych wnętrz, która kontrastuje z ich duchowym i sakralnym przeznaczeniem. Specyficzna atmosfera obrazów Modzelewskiego i filmowy sposób kadrowania tematu sprawia, że krytycy chętnie porównują go do Edwarda Hoppera.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

59
Jarosław MODZELEWSKI (ur. 1955, Warszawa)

"Wisła. Ostroga", 2003

tempera żółtkowa/płótno, 110 x 140 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'Jarosław Modzelewski | "Wisła. Ostroga" | 2003 | tempera ż. | 110 x 140'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

WYSTAWIANY:
„Kilka wątków”, Muzeum Górnośląskie, Bytom, 2005 „Broniewski”, Muzeum Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów, Stawisko, 2003
„Jarosław Modzelewski. Wisła”, Galeria Zderzak, Kraków, 27.05-10.07.2004
„Jarosław Modzelewski. Wisła, Broniewski i inne”, Galeria Arsenał, Białystok, 09.01-08.02.2004

LITERATURA:
Jarosław Modzelewski. Obrazy 1977-2006, Jan Michalski (red.), Galeria Zderzak, Kraków, 2006, poz. kat. 395, s. 217 (il.)

Wisła zajmuje ważne miejsce w twórczości Jarosława Modzelewskiego. Odkąd artysta na początku lat 2000 kupił posiadłość pod Czerwińskiem, rzeka stała się jednym z jego ulubionych motywów. Jak pisała Marta Tarabuła, wówczas malarz „ stanął wobec ‘prawdziwego’ pejzażu. Pejzażu o wyraźnej tradycji, krajobrazu par excellence polskiego, domeny malarzy i poetów. Melancholijne równiny Mazowsza, rzeka-matka, wierzby płaczące, pracowici rybacy, wschody i zachody… duchy Chopina, Iwaszkiewicza, Broniewskiego…”. Przemalowując wciąż ten sam motyw Modzelewski starał się oddać specyficzny klimat przynależny miejscu, w którym spędzał dużo czasu. Ten sam widok, w innym już wariancie kolorystycznym, można zobaczyć między innymi w „Uciekaj! Wisła”, czy „Wisła. Broniewski. Próg” – pracach wcześniej oferowanych na aukcjach.
Obraz został wykonany w technice tempery żółtkowej, której Modzelewski używał przez wiele lat swojej twórczości. Ten sposób malowania pozwolił artyście na osiągnięcie niecodziennych, nieco pastelowych kolorów, które – w charakterystyczny dla niego sposób – kładzione są płaskimi plamami. Początki stosowania techniki temperowej wiązały się z nieszczęśliwym doświadczeniem artysty – pod koniec lat 60. z pracowni Modzelewskiego ukradziono zapas farb olejnych. Młody twórca nie mógł pozwolić sobie na kupno nowych, w związku z czym kontynuował pracę przy użyciu tańszej farby, co zaowocowało niespodziewanymi efektami.

Studiował na warszawskiej ASP - w 1980 roku obronił dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Był współzałożycielem Gruppy, z którą wystawiał w latach 1983-92. W tym też okresie w obrazach artysty znajdują odbicie wydarzenia, którymi żyła Polska. Jest uważany za jedną z głównych postaci "Ekspresji lat 80.". W latach 1986-89 tworzył obrazy figuralne, których forma (kolor, modelunek, perspektywa) odpowiadała zasadom realizmu, jednak charakterystyka postaci, a zwłaszcza sytuacji, w jakich były one przedstawiane, odznaczała się drażniącą niezwykłością. Artysta uzyskiwał ten efekt np. przez dublowanie figur (Fotograf. Fotograf, 1986), ujmowanie postaci w sytuacji niepewności, niewygody czy zagrożenia upadkiem (Trudności w poruszaniu się, 1987), zabiegi z przestrzenią (Romanica Toscana, 1987). Niekiedy surrealna atmosfera wynikała wprost z tematu czy przedstawionej sytuacji egzystencjalnej. We własnym odczuciu artysta uważa lata 90., za okres twórczości o wiele ważniejszy niż wcześniejsze dokonania. W latach 90. prowadził, wspólnie z Markiem Sobczykiem prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. W 1997 roku nastąpiła zmiana używanej przez Jarosława Modzelewskiego techniki malarskiej z olejnej na temperową. Zamiarem artysty było ożywienie płócien przez technikę tempery, która pozwala na swobodniejsze kształtowanie faktury płótna. W twórczości artysty pojawiły wkrótce nowe wątki. Na przełomie 2001 i 2002 roku w Galerii Kordegarda w Warszawie odbyła się wystawa pt. "Obraz jako wyraz obserwacji wnętrza kościelnego". Obrazy prezentowane na tej wystawie to efekt odkrycia przez Modzelewskiego nowego obszaru zainteresowań - wnętrz kościołów. Szczególne znaczenie ma zaobserwowana przez artystę prozaiczność tych wnętrz, która kontrastuje z ich duchowym i sakralnym przeznaczeniem. Specyficzna atmosfera obrazów Modzelewskiego i filmowy sposób kadrowania tematu sprawia, że krytycy chętnie porównują go do Edwarda Hoppera.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.