OPINIE:
- opinia Elżbiety Charazińskiej z dn. 24 listopada 1991 roku (potwierdzona 7 listopada 2016 roku)

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska

LITERATURA:
- porównaj: Władysław Podkowiński, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie, oprac. Elżbieta Charazińska, Warszawa 1990, nr kat. I/27 (Wieś, ok. 1890)

Wraz z kolegą, malarzem Józefem Pankiewiczem, Podkowiński wyjechał wiosną 1889 do Paryża. Artyści wprowadzili się do dawnej pracowni Józefa Chełmońskiego, a ich twórczość mogła się przeobrazić ku nowym formom reprezentacji natury dzięki zetknięciu się ze sztuką francuskiego impresjonizmu. Artyści zwiedzili w Paryżu monograficzną wystawę Claude’a Moneta, co wielokrotnie przypominali historycy sztuki, przypisując Podkowińskiemu i Pankiewiczowi miano „polskich impresjonistów”. Mimo że lekcję impresjonizmu odebrali u „źródeł”, to recepcja tego kierunku miała w ich twórczości charakter epizodyczny i niedoktrynalny. Malarze stworzyli po powrocie do Polski serie „wibrystycznych” pejzaży z Chrzęsnego i Mokrej Wsi (Podkowiński) oraz spod Kazimierza nad Wisłą (Pankiewicz). Doświadczenie „nowej sztuki” pchnęło ich jednak wkrótce ku sztuce symbolicznej. Rzeczony „wibryzm” czytelny jest w partii pejzażu, na horyzoncie kompozycji „Wieś II”, co pozwoliło monografistce artysty, Elżbiecie Charazińskiej wyraźnie łączyć go z paryskimi doświadczeniami malarza. W opinii do prezentowanej kompozycji czytamy: „Od strony zastosowanej techniki malarskiej obraz jest przejściem od akademickiej metody gładkiego fini, ku własnej – operowania suchym pędzlem, tworzącym specyficzną, gruzełkowatą fakturę” (opinia Elżbiety Charazińskiej z 24 listopada 1991 roku). „Wieś II” ma swój odpowiednik w obrazie z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu („Wieś”, ok. 1890). Prezentowane dzieło ma inny format, zostało zakomponowane na płaszczyźnie zbliżonej stosunkiem krawędzi do kwadratu. Inna jest także kolorystyka: w przypadku „Wsi II” kontrastowa i żywsza.

Podkowiński przedstawił fragment wiejskiej ulicy w diagonalnym ujęciu. Pierwszy plan jest pusty i otwiera perspektywę wzroku na chałupy oddzielone od drogi płotem. Najbliżej widza sytuowane są opracowane syntetycznie dzieci, których postaci kurtynowo umieścił artysta w przestrzeni kompozycji. Scena dąży perspektywicznie ku prawej górnej części z łąkowym pejzażem i kurtyną lasu. Na początku lat 90. XIX stulecia malarz odwiedzał znajome majątki w Chrzęsnem i Mokrej Wsi, skąd pochodzą jego najlepsze pejzaże. Równolegle odwiedzał letniskowe miejscowości w pobliżu Mińska Mazowieckiego i Mrozów, np. Radachówkę położoną nad rzeką Świder oraz niepodległą Siennicę, której pejzaż stał się tematem jego obrazu przechowywanego obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie. „Wieś II”, w której czytelny jest eksperyment formalny związany z doświadczeniem impresjonizmu, zachowuje nadal rys naturalistycznej obserwacji wyniesiony z kręgu warszawskiego realizmu.

Uczył się w Warszawskiej Klasie Rysunkowej (1883-85), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, m.in. w pracowni batalisty B. P. Willewaldego (w latach 1885-86). W 1889 roku wyjechał wraz z Józefem Pankiewiczem do Paryża, gdzie wielki wpływ na jego malarstwo wywarły doświadczenia impresjonizmu. W późniejszym okresie tworzył również kompozycje symboliczne. Po powrocie mieszkał na stałe w Warszawie. Malował portrety, pejzaże i sceny rodzajowe. Wykonywał też ilustracje do powieści i czasopism, m.in. do "Tygodnika Ilustrowanego". Jest najważniejszym obok Józefa Pankiewicza polskim impresjonistą, a jego twórczość miała ogromny wpływ na polskie malarstwo pejzażowe, zwłaszcza kompozycje i kolorystykę obrazów.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

36
Władysław Ansgary PODKOWIŃSKI (1866 - 1895)

Wieś II, około 1890-91

olej/płótno (dublowane), 40 x 44 cm

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

OPINIE:
- opinia Elżbiety Charazińskiej z dn. 24 listopada 1991 roku (potwierdzona 7 listopada 2016 roku)

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska

LITERATURA:
- porównaj: Władysław Podkowiński, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie, oprac. Elżbieta Charazińska, Warszawa 1990, nr kat. I/27 (Wieś, ok. 1890)

Wraz z kolegą, malarzem Józefem Pankiewiczem, Podkowiński wyjechał wiosną 1889 do Paryża. Artyści wprowadzili się do dawnej pracowni Józefa Chełmońskiego, a ich twórczość mogła się przeobrazić ku nowym formom reprezentacji natury dzięki zetknięciu się ze sztuką francuskiego impresjonizmu. Artyści zwiedzili w Paryżu monograficzną wystawę Claude’a Moneta, co wielokrotnie przypominali historycy sztuki, przypisując Podkowińskiemu i Pankiewiczowi miano „polskich impresjonistów”. Mimo że lekcję impresjonizmu odebrali u „źródeł”, to recepcja tego kierunku miała w ich twórczości charakter epizodyczny i niedoktrynalny. Malarze stworzyli po powrocie do Polski serie „wibrystycznych” pejzaży z Chrzęsnego i Mokrej Wsi (Podkowiński) oraz spod Kazimierza nad Wisłą (Pankiewicz). Doświadczenie „nowej sztuki” pchnęło ich jednak wkrótce ku sztuce symbolicznej. Rzeczony „wibryzm” czytelny jest w partii pejzażu, na horyzoncie kompozycji „Wieś II”, co pozwoliło monografistce artysty, Elżbiecie Charazińskiej wyraźnie łączyć go z paryskimi doświadczeniami malarza. W opinii do prezentowanej kompozycji czytamy: „Od strony zastosowanej techniki malarskiej obraz jest przejściem od akademickiej metody gładkiego fini, ku własnej – operowania suchym pędzlem, tworzącym specyficzną, gruzełkowatą fakturę” (opinia Elżbiety Charazińskiej z 24 listopada 1991 roku). „Wieś II” ma swój odpowiednik w obrazie z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu („Wieś”, ok. 1890). Prezentowane dzieło ma inny format, zostało zakomponowane na płaszczyźnie zbliżonej stosunkiem krawędzi do kwadratu. Inna jest także kolorystyka: w przypadku „Wsi II” kontrastowa i żywsza.

Podkowiński przedstawił fragment wiejskiej ulicy w diagonalnym ujęciu. Pierwszy plan jest pusty i otwiera perspektywę wzroku na chałupy oddzielone od drogi płotem. Najbliżej widza sytuowane są opracowane syntetycznie dzieci, których postaci kurtynowo umieścił artysta w przestrzeni kompozycji. Scena dąży perspektywicznie ku prawej górnej części z łąkowym pejzażem i kurtyną lasu. Na początku lat 90. XIX stulecia malarz odwiedzał znajome majątki w Chrzęsnem i Mokrej Wsi, skąd pochodzą jego najlepsze pejzaże. Równolegle odwiedzał letniskowe miejscowości w pobliżu Mińska Mazowieckiego i Mrozów, np. Radachówkę położoną nad rzeką Świder oraz niepodległą Siennicę, której pejzaż stał się tematem jego obrazu przechowywanego obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie. „Wieś II”, w której czytelny jest eksperyment formalny związany z doświadczeniem impresjonizmu, zachowuje nadal rys naturalistycznej obserwacji wyniesiony z kręgu warszawskiego realizmu.

Uczył się w Warszawskiej Klasie Rysunkowej (1883-85), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, m.in. w pracowni batalisty B. P. Willewaldego (w latach 1885-86). W 1889 roku wyjechał wraz z Józefem Pankiewiczem do Paryża, gdzie wielki wpływ na jego malarstwo wywarły doświadczenia impresjonizmu. W późniejszym okresie tworzył również kompozycje symboliczne. Po powrocie mieszkał na stałe w Warszawie. Malował portrety, pejzaże i sceny rodzajowe. Wykonywał też ilustracje do powieści i czasopism, m.in. do "Tygodnika Ilustrowanego". Jest najważniejszym obok Józefa Pankiewicza polskim impresjonistą, a jego twórczość miała ogromny wpływ na polskie malarstwo pejzażowe, zwłaszcza kompozycje i kolorystykę obrazów.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.