Edukację artystyczną rozpoczął w latach 1904-11 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo pod kierunkiem Floriana Cynka, następnie w graficznej pracowni Józefa Pankiewicza. Swe umiejętności warsztatowe doskonalił w Paryżu w latach 1908-09. Studia rozszerzał w Akademie für Graphische Künste und Buchgewerbe w Lipsku oraz w Académie Colarossi w Paryżu, gdzie w 1911 osiadł na wiele lat. Wszedł do grona założycieli Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu ukonstytuowanego w 1911 roku. W 1915 roku został członkiem Towarzystwa Polskiego Literacko-Artystycznego. Jego sztukę promował znany paryski marszand Leopold Zborowski. W 1917 roku otworzył w Paryżu własną szkołę grafiki; do opanowania technik graficznych zachęcał Władysława Skoczylasa i Franciszka Prochaskę. Motywów do zobrazowania dostarczały mu pobyty w Rouen i Chartres, w miasteczkach Normandii, Bretanii i południowej Francji, podobnie jak podróże do Włoch, Holandii i Hiszpanii. Po powrocie do Krakowa w 1924 roku podjął pracę pedagogiczną w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej. W latach 1931-32 pełnił funkcję asystenta w katedrze grafiki ASP, którą kierował Jan Wojnarski. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", z którym wystawiał w Budapeszcie (1910), Krakowie (1911) i Warszawie (1912 i 1923); brał też udział w ekspozycjach ugrupowania Formiści urządzanych w Krakowie (1917), Lwowie (1918 ) i Paryżu (1922 ). W 1925 roku został współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg". Na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 roku został uhonorowany Wielkim Srebrnym Medalem. Wiele wystawiał w Paryżu uczestnicząc w Salon d`Automne (1911-13) i Independant (1912), pokazując swą twórczość w Galerie Barbazagnes (1920) i Galerie du Musée Crillon (1921, 1922, 1924). Przyłączył się też do ekspozycji polskich artystów zamieszkałych w Paryżu, zorganizowanej w 1912 roku w Barcelonie w Galeries José Dalmau. Swą sztukę eksponował ponadto w Wiedniu, Helsinkach, Pradze, Brukseli i Buffalo. Twórczość malarska Rubczaka była nierozłącznie związana z francuskim postimpresjonizmem promowanym na polskim gruncie przez Józefa Pankiewicza.

9
Jan (Dubczak) RUBCZAK (Stanisławów 1884 - 1942 Auschwitz)

Widok na kościół św. Barbary w Krakowie

akwaforta, akwatinta/papier, 25 x 19 cm (zadruk), 51 x 31,5 (arkusz)
sygnowana ołówkiem p.d.: `Jan Rubczak`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Edukację artystyczną rozpoczął w latach 1904-11 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo pod kierunkiem Floriana Cynka, następnie w graficznej pracowni Józefa Pankiewicza. Swe umiejętności warsztatowe doskonalił w Paryżu w latach 1908-09. Studia rozszerzał w Akademie für Graphische Künste und Buchgewerbe w Lipsku oraz w Académie Colarossi w Paryżu, gdzie w 1911 osiadł na wiele lat. Wszedł do grona założycieli Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu ukonstytuowanego w 1911 roku. W 1915 roku został członkiem Towarzystwa Polskiego Literacko-Artystycznego. Jego sztukę promował znany paryski marszand Leopold Zborowski. W 1917 roku otworzył w Paryżu własną szkołę grafiki; do opanowania technik graficznych zachęcał Władysława Skoczylasa i Franciszka Prochaskę. Motywów do zobrazowania dostarczały mu pobyty w Rouen i Chartres, w miasteczkach Normandii, Bretanii i południowej Francji, podobnie jak podróże do Włoch, Holandii i Hiszpanii. Po powrocie do Krakowa w 1924 roku podjął pracę pedagogiczną w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej. W latach 1931-32 pełnił funkcję asystenta w katedrze grafiki ASP, którą kierował Jan Wojnarski. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", z którym wystawiał w Budapeszcie (1910), Krakowie (1911) i Warszawie (1912 i 1923); brał też udział w ekspozycjach ugrupowania Formiści urządzanych w Krakowie (1917), Lwowie (1918 ) i Paryżu (1922 ). W 1925 roku został współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg". Na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 roku został uhonorowany Wielkim Srebrnym Medalem. Wiele wystawiał w Paryżu uczestnicząc w Salon d`Automne (1911-13) i Independant (1912), pokazując swą twórczość w Galerie Barbazagnes (1920) i Galerie du Musée Crillon (1921, 1922, 1924). Przyłączył się też do ekspozycji polskich artystów zamieszkałych w Paryżu, zorganizowanej w 1912 roku w Barcelonie w Galeries José Dalmau. Swą sztukę eksponował ponadto w Wiedniu, Helsinkach, Pradze, Brukseli i Buffalo. Twórczość malarska Rubczaka była nierozłącznie związana z francuskim postimpresjonizmem promowanym na polskim gruncie przez Józefa Pankiewicza.