Bibliografia:
Barbara Falender. Rzeźba. Sculpture. praca zbiorowa,
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 2007

Proweniencja:
VI Aukcja charytatywna na rzecz kwartalnika EXIT, 2003

Barbara Falender, jedna z najważniejszych polskich rzeźbiarek współczesnych, od początku lat 70. XX wieku konsekwentnie rozwija własny język artystyczny, oparty na dialogu z klasyczną tradycją i motywami mitologicznymi. Jej twórczość, choć zakorzeniona w figuratywności, stanowi próbę nowoczesnego odczytania kanonu piękna oraz miejsca ludzkiego ciała w kulturze.
Pod koniec lat 80. artystka rozpoczęła eksperymenty z nowymi, kruchymi materiałami – porcelitem i porcelaną – z których tworzyła postacie wyłaniające się spod cienkich, porwanych warstw tworzywa. W 1995 roku powstał cykl Kolumny, w którym na bazaltowych trzonach artystka umieściła porcelanowe popiersia inspirowane antycznym wzorem Wenus Medycejskiej. Falender zastąpiła jednak idealizowane oblicze bogini twarzą współczesnej kobiety, wprowadzając elementy pęknięcia, nacięć i oplotów ze sznurów. Ten gest — świadome „okaleczenie” klasycznego ideału — stał się punktem zwrotnym w jej twórczości, wyrazem sprzeciwu wobec utrwalonych wzorców piękna i sposobu przedstawiania kobiecego ciała.
Jak mówiła artystka:
„Odbicie doskonałości ludzkiego ciała w sztuce jeszcze do niedawna wywoływało mój podziw (...). I nagle coś się zmieniło. W świecie, w którym wyrzucono na śmietnik dawne kanony piękna, moje starania o ich zachowanie wydały mi się bez sensu.”
Rzeźby Barbary Falender znajdują się w najważniejszych polskich kolekcjach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie (gdzie na dziedzińcu Europeum prezentowane są monumentalne Sarkofagi) oraz w przestrzeni publicznej Warszawy — przed budynkiem Ufficio Primo stanęły jej postacie bóstw antycznych: Tyche, Hermesa, Fortuny i Merkurego. Artystka jest również autorką rzeźby Nagroda POLIN przyznawanej przez Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie.
W 2007 roku została odznaczona srebrnym medalem „Zasłużona Kulturze Gloria Artis”.