Prezentowany obraz powstał niedługo po przeprowadzce artysty do Paryża. Schreter pojawił się w stolicy świata sztuki po raz pierwszy w 1932 roku, a dwa lata później zdecydował się zamieszkać w niej na stałe. Wynajął pracownię przy avenue de Châtillon 36, niedaleko Montparnasse`u. Być może prezentowany obraz to wnętrze tego mieszkania. Wybierając temat kompozycji, artysta nawiązywał niewątpliwie do popularnej w środowisku paryskim ikonografii mieszkania-pracowni artiste bohème. W publicznych kolekcjach Paryża mógł w latach 30. oglądać obrazy postimpresjonistów ukazujące wnętrza, w których ubodzy, niedysponujący środkami na wynajmowanie dwóch oddzielnych lokali artyści spali i pracowali. Przykładem takiej pracy jest słynna "Sypialnia" Vincenta van Gogha z 1888-89 (zachowana w trzech wersjach, z których jedna przed drugą wojną światową znajdowała się zbiorach Pałacu Luksemburskiego, a dziś eksponowana jest w Musée d`Orsay). Obraz Schretera łączą z płótnem holenderskiego artysty nie tylko temat i rekwizyty, ale także nietypowa, zachwiana perspektywa. W przypadku obrazu polskiego artysty nienaturalnie zawyżony punkt widzenia jest zagraniem o tyle interesującym, że wzmaga wrażenie rozchwiania wynikające z ekspresjonistycznej faktury obrazu. Sposób kładzenia farby, z jakim mamy do czynienia na obrazie, przywodzi na myśl prace innych paryskich mistrzów, przede wszystkim Chaima Soutine`a, Roberta Liebknechta, Henryka Epsteina czy wczesne prace Zygmunta Menkesa.

Studia artystyczne odbył w okresie I wojny światowej w Berlinie pod kierunkiem L. Corintha. W 1933 osiadł w Paryżu, gdzie związał się z kręgiem Mojżesza Kislinga. Uczestniczył w paryskich Salonach, wystawiał w Amsterdamie, Brukseli i Honfleur. Indywidualne pokazy twórczości artysty odbyły się w Łodzi, Berlinie, Helsinkach, Nowym Jorku, Jerozolimie i Zurychu. Artysta malował portrety i sceny we wnętrzu zbliżone stylistycznie do ekspresjonistycznego nurtu "École de Paris". Utrwalał także rozsłonecznione pejzaże południowych rejonów Francji i Hiszpanii, martwe natury i kwiaty.

26
Zygmunt SCHRETER (SZRETER) (1886 - 1977)

We wnętrzu, 1935 r.

olej/płótno, 46 x 56 cm
sygnowany l.d.: `Z. Schreter`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Prezentowany obraz powstał niedługo po przeprowadzce artysty do Paryża. Schreter pojawił się w stolicy świata sztuki po raz pierwszy w 1932 roku, a dwa lata później zdecydował się zamieszkać w niej na stałe. Wynajął pracownię przy avenue de Châtillon 36, niedaleko Montparnasse`u. Być może prezentowany obraz to wnętrze tego mieszkania. Wybierając temat kompozycji, artysta nawiązywał niewątpliwie do popularnej w środowisku paryskim ikonografii mieszkania-pracowni artiste bohème. W publicznych kolekcjach Paryża mógł w latach 30. oglądać obrazy postimpresjonistów ukazujące wnętrza, w których ubodzy, niedysponujący środkami na wynajmowanie dwóch oddzielnych lokali artyści spali i pracowali. Przykładem takiej pracy jest słynna "Sypialnia" Vincenta van Gogha z 1888-89 (zachowana w trzech wersjach, z których jedna przed drugą wojną światową znajdowała się zbiorach Pałacu Luksemburskiego, a dziś eksponowana jest w Musée d`Orsay). Obraz Schretera łączą z płótnem holenderskiego artysty nie tylko temat i rekwizyty, ale także nietypowa, zachwiana perspektywa. W przypadku obrazu polskiego artysty nienaturalnie zawyżony punkt widzenia jest zagraniem o tyle interesującym, że wzmaga wrażenie rozchwiania wynikające z ekspresjonistycznej faktury obrazu. Sposób kładzenia farby, z jakim mamy do czynienia na obrazie, przywodzi na myśl prace innych paryskich mistrzów, przede wszystkim Chaima Soutine`a, Roberta Liebknechta, Henryka Epsteina czy wczesne prace Zygmunta Menkesa.

Studia artystyczne odbył w okresie I wojny światowej w Berlinie pod kierunkiem L. Corintha. W 1933 osiadł w Paryżu, gdzie związał się z kręgiem Mojżesza Kislinga. Uczestniczył w paryskich Salonach, wystawiał w Amsterdamie, Brukseli i Honfleur. Indywidualne pokazy twórczości artysty odbyły się w Łodzi, Berlinie, Helsinkach, Nowym Jorku, Jerozolimie i Zurychu. Artysta malował portrety i sceny we wnętrzu zbliżone stylistycznie do ekspresjonistycznego nurtu "École de Paris". Utrwalał także rozsłonecznione pejzaże południowych rejonów Francji i Hiszpanii, martwe natury i kwiaty.