Szczawnica, położona w malowniczej dolinie Grajcarka, u stóp Pienin. Od XIX wieku była nie tylko znanym uzdrowiskiem, ale także miejscem, które przyciągało artystów – malarzy, pisarzy i muzyków – szukających inspiracji w krajobrazie i lokalnym folklorze. Wśród twórców, którzy odwiedzali lub byli związani z tym regionem, znajduje się również Antoni Kozakiewicz. Po powrocie z Monachium w 1900 roku zamieszkał w Warszawie a w 1905 roku przeniósł się na stałe do Szczawnicy. Tutaj malował, projektował m. in. zabawki, a także wykonał dekorację do teatru amatorskiego. Uczył młodzież, a po 1918 roku starał się utworzyć szkołę ludowego rzemiosła artystycznego. Szczawnica, wraz z okolicznymi wsiami pienińskimi, była dla niego źródłem autentycznego folkloru i inspiracji do ukazywania życia codziennego mieszkańców regionu. W jego obrazach widać fascynację ludźmi gór, ich strojami, obyczajami oraz pięknem tutejszej przyrody. Artysta przyczynił się do utrwalania wizerunku górali i pienińskiego krajobrazu w sztuce polskiej. Dzięki twórcom takim jak on, Pieniny zaczęły funkcjonować w wyobraźni artystycznej Polaków jako miejsce szczególnego uroku i narodowej tożsamości.