Sztuka Menkesa oscyluje gdzieś na granicy pomiędzy nowoczesną, kubizującą stylistyką a zakorzenionym w tradycji modelem ikonograficznym. To charakterystyczne dla kilku kolorystów z kręgu Szkoły Paryskiej rozdwojenie w prezentowanym obrazie "W pracowni" znajduje szczególny wyraz. Zamaszysty, haptyczny, pozornie nonszalancki sposób kładzenia farby i jej rozmigotana faktura kontrastują ze spokojną, harmonijną kompozycją. Jej ogólny układ przywodzi na myśl słynny obraz Rembrandta "Artysta w pracowni" z 1629 roku (z Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie) czy nieco wcześniejsze płótno Gerarda Dou pod tym samym tytułem (kolekcja prywatna). Wszystkie trzy obrazy ukazują rzadki w europejskiej tradycji ikonograficznej motyw malarza patrzącego z dystansu na swój obraz. Podczas gdy sceny ukazujące artystę przy pracy występują w sztuce Północy i Południa od XV do XX wieku, motyw artysty medytującego nad obrazem pojawia się zastanawiająco rzadko. Praca Menkesa wykazuje analogie z zespołem kilku płócien powstałych w okresie amerykańskim. Artysta często przedstawiał na nich sceny dziejące się w malarskim atelier. Kompozycje zaludniają rozebrane modelki, muzycy i artyści. W pomieszczeniach poniewierają się malarskie rekwizyty. Atmosferę twórczego nieporządku i intymności dopełnia bogata kolorystyka. "W pracowni" zdradza typową dla Menkesa skłonność do budowania intymnego, wyciszonego nastroju, organicznie powiązaną z jego stylem.

Studiował w Szkole Przemysłowej we Lwowie, następnie w krakowskiej ASP. Uczył się także w pracowni Alexandra Archipenki w Berlinie. W 1923 wyjechał do Paryża, gdzie wszedł w krąg malarzy École de Paris. Wystawiał na paryskich Salonach: Jesiennym, Niezależnych, Tuileries. Związany był z życiem artystycznym w Polsce. Należał do ugrupowania Nowa Generacja, był członkiem Zrzeszenia Artystów Plastyków Zwornik. Malował pejzaże, kompozycje figuralne, akty, portrety, martwe natury, sceny z życia Żydów. Poza malarstwem olejnym, tworzył również gwasze, akwarele i rysunki.

16
Zygmunt Józef (Sigmund, Sigmond) MENKES (1896 Lwów -1986 Riverdale)

W pracowni

olej/płótno, 60 x 72 cm
sygnowany p.d.: `Menkes`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Sztuka Menkesa oscyluje gdzieś na granicy pomiędzy nowoczesną, kubizującą stylistyką a zakorzenionym w tradycji modelem ikonograficznym. To charakterystyczne dla kilku kolorystów z kręgu Szkoły Paryskiej rozdwojenie w prezentowanym obrazie "W pracowni" znajduje szczególny wyraz. Zamaszysty, haptyczny, pozornie nonszalancki sposób kładzenia farby i jej rozmigotana faktura kontrastują ze spokojną, harmonijną kompozycją. Jej ogólny układ przywodzi na myśl słynny obraz Rembrandta "Artysta w pracowni" z 1629 roku (z Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie) czy nieco wcześniejsze płótno Gerarda Dou pod tym samym tytułem (kolekcja prywatna). Wszystkie trzy obrazy ukazują rzadki w europejskiej tradycji ikonograficznej motyw malarza patrzącego z dystansu na swój obraz. Podczas gdy sceny ukazujące artystę przy pracy występują w sztuce Północy i Południa od XV do XX wieku, motyw artysty medytującego nad obrazem pojawia się zastanawiająco rzadko. Praca Menkesa wykazuje analogie z zespołem kilku płócien powstałych w okresie amerykańskim. Artysta często przedstawiał na nich sceny dziejące się w malarskim atelier. Kompozycje zaludniają rozebrane modelki, muzycy i artyści. W pomieszczeniach poniewierają się malarskie rekwizyty. Atmosferę twórczego nieporządku i intymności dopełnia bogata kolorystyka. "W pracowni" zdradza typową dla Menkesa skłonność do budowania intymnego, wyciszonego nastroju, organicznie powiązaną z jego stylem.

Studiował w Szkole Przemysłowej we Lwowie, następnie w krakowskiej ASP. Uczył się także w pracowni Alexandra Archipenki w Berlinie. W 1923 wyjechał do Paryża, gdzie wszedł w krąg malarzy École de Paris. Wystawiał na paryskich Salonach: Jesiennym, Niezależnych, Tuileries. Związany był z życiem artystycznym w Polsce. Należał do ugrupowania Nowa Generacja, był członkiem Zrzeszenia Artystów Plastyków Zwornik. Malował pejzaże, kompozycje figuralne, akty, portrety, martwe natury, sceny z życia Żydów. Poza malarstwem olejnym, tworzył również gwasze, akwarele i rysunki.