Obraz wystawiany i reprodukowany:
- Salon 1911-1912, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskiem, Warszawa grudzień 1911 - styczeń 1912, nr kat. 30 [Janina Bobińska-Brzezińska – Wieczór], il. s. nlb.;
- Sprawozdanie Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskim za rok 1911, Warszawa 1912, s. 29 [Bobińska-Brzezińska J.– Wieczór].
Prezentowany obraz Wieczór jest przykładem charakterystycznego stylu artystki – syntetycznego w formie, a zarazem poetyckiego w wyrazie. Kompozycja przedstawia Madonnę z Dzieciątkiem podczas ucieczki do Egiptu. Postacie ukazane są w pejzażu o dekoracyjnie potraktowanej roślinności i intensywnie nasyconej kolorystyce. Charakterystyczne dla artystki są ornamentalne wzory na płaszczu Madonny. Bobińska-Paszkowska posługiwała się uproszczoną, płaską formą, w której ważną rolę odgrywała linearność i dekoracyjność. Bliska była jej sztuka polskich formistów, a także europejskie tendencje symboliczne i stylizowane, m.in. w duchu „secesyjnego“ ornamentalizmu. Jej prace cechuje dążenie do połączenia malarstwa mistrzów renesansu ze współczesną formą.
Obraz Wieczór pozostaje świadectwem artystycznego języka Bobińskiej-Paszkowskiej – łączącego liryczną narrację z dbałością o kolor i ornamentalny detal. Jak sama artystka mówiła: malarstwo jest dla mnie przedewszystkiem muzyką! Muzyką bez dysonansów. Dążę do harmonji pogodnej, wieczystej. Współczesny jej krytyk, posługujący się inicjałami K.L. pisał: P[ani] Bobińska-Paszkowska maluje modną dziś manjerą prymitywu, a że ma wybitny zmysł dekoracyjny, tworzy dzieła pełne wdzięku. („Myśl Narodowa. Dwutygodnik poświęcony kulturze polskiej“, Warszawa, 15 I 1927 r., s. 38)
♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
olej, płótno, 71,2 x 71 cm
sygn. l.d.: Janina Bobińska Paszkowska
Za sygnaturą widoczna końcówka – ska odnosząca się do primo voto malarki - Brzezińska. Artysta po drugim ślubie zmieniła sygnaturę.
Obraz wystawiany i reprodukowany:
- Salon 1911-1912, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskiem, Warszawa grudzień 1911 - styczeń 1912, nr kat. 30 [Janina Bobińska-Brzezińska – Wieczór], il. s. nlb.;
- Sprawozdanie Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskim za rok 1911, Warszawa 1912, s. 29 [Bobińska-Brzezińska J.– Wieczór].
Prezentowany obraz Wieczór jest przykładem charakterystycznego stylu artystki – syntetycznego w formie, a zarazem poetyckiego w wyrazie. Kompozycja przedstawia Madonnę z Dzieciątkiem podczas ucieczki do Egiptu. Postacie ukazane są w pejzażu o dekoracyjnie potraktowanej roślinności i intensywnie nasyconej kolorystyce. Charakterystyczne dla artystki są ornamentalne wzory na płaszczu Madonny. Bobińska-Paszkowska posługiwała się uproszczoną, płaską formą, w której ważną rolę odgrywała linearność i dekoracyjność. Bliska była jej sztuka polskich formistów, a także europejskie tendencje symboliczne i stylizowane, m.in. w duchu „secesyjnego“ ornamentalizmu. Jej prace cechuje dążenie do połączenia malarstwa mistrzów renesansu ze współczesną formą.
Obraz Wieczór pozostaje świadectwem artystycznego języka Bobińskiej-Paszkowskiej – łączącego liryczną narrację z dbałością o kolor i ornamentalny detal. Jak sama artystka mówiła: malarstwo jest dla mnie przedewszystkiem muzyką! Muzyką bez dysonansów. Dążę do harmonji pogodnej, wieczystej. Współczesny jej krytyk, posługujący się inicjałami K.L. pisał: P[ani] Bobińska-Paszkowska maluje modną dziś manjerą prymitywu, a że ma wybitny zmysł dekoracyjny, tworzy dzieła pełne wdzięku. („Myśl Narodowa. Dwutygodnik poświęcony kulturze polskiej“, Warszawa, 15 I 1927 r., s. 38)
♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).