Obraz wystawiany, wymieniany: Cech Artystów Plastyków Jednoróg TSP Kraków, 1929; Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa, Wystawa 43, 1930

Etnograf, muzeolog, badacz sztuki ludowej, malarz i grafik. To właśnie Seweryn wprowadził do polskiej sztuki jednego z najświetniejszych twórców ludowych – Jędrzeja Wowrę. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego – historię sztuki, literaturę oraz prawo. Równolegle był studentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W roku 1924 otrzymał stypendium, dzięki któremu odbył 2-letnie studia we Włoszech i Francji. W roku 1926 został członkiem Komisji Etnograficznej Polskiej Akademii Umiejętności, a w 1929 na stałe przeprowadził się do Krakowa i pracował jako nauczyciel rysunków w I Państwowym Gimnazjum im. B. Nowodworskiego. Równocześnie pracował w Muzeum Etnograficznym w Krakowie (od 1930 roku na stanowisku kustosza). W 1930 roku, po uzyskaniu stopnia doktora, wyjechał z Polski by prowadzić badania porównawcze w Jugosławii, Czechosłowacji i na Węgrzech. Jako artysta należał m.in. do Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”. Tworzył obrazy olejne, akwarele i drzeworyty; uczestniczył w wystawach zbiorowych w wielu miastach w Polsce. Po śmierci Seweryna Udzieli został dyrektorem Muzeum Etnograficznego w Krakowie i kierował nim do 1965 roku (z wyjątkiem lat 2 wojny światowej). W 1964 roku został honorowym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, w którym działał przez wiele lat. Do roku 1956 wystawiał swoje prace na salonach malarskich pod patronatem TPSP w krakowskim Pałacu Sztuki.
Prace artysty cechują się stonowaną, pastelową kolorystyką oraz awangardową stylistyką, czerpiącą przede wszystkim z wczesnych eksperymentów kubistów.

066
Tadeusz SEWERYN (1894-1975)

ULICZKA WŁOSKA, 1929

Akwarela, papier; 52,5 x 43 cm (w świetle p-p)
Sygnowany p.d.: T. Seweryn
Na odwrocie dwie papierowe nalepki wystawowe, wypełnione piórem: 1. Kraków / Cech Artystów Plastyków "Jednoróg" / Imię i nazwisko Tadeusz Seweryn / Tytuł dzieła Uliczka włoska / Cena Data 1929; 2. Instytut Propagandy Sztuki / Wystawa / Nr. 43 Autor Seweryn Tadeusz / Tytuł Uliczka Włoska Kraków, Urzędnicza 11. / rodzaj dziEła akw. cena 300.- Data 8.11.30

Zobacz katalog

OSTOYA

205 Aukcja. Sztuka dawna, antyki, sztuka współczesna

04.09.2021

17:00

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Obraz wystawiany, wymieniany: Cech Artystów Plastyków Jednoróg TSP Kraków, 1929; Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa, Wystawa 43, 1930

Etnograf, muzeolog, badacz sztuki ludowej, malarz i grafik. To właśnie Seweryn wprowadził do polskiej sztuki jednego z najświetniejszych twórców ludowych – Jędrzeja Wowrę. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego – historię sztuki, literaturę oraz prawo. Równolegle był studentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W roku 1924 otrzymał stypendium, dzięki któremu odbył 2-letnie studia we Włoszech i Francji. W roku 1926 został członkiem Komisji Etnograficznej Polskiej Akademii Umiejętności, a w 1929 na stałe przeprowadził się do Krakowa i pracował jako nauczyciel rysunków w I Państwowym Gimnazjum im. B. Nowodworskiego. Równocześnie pracował w Muzeum Etnograficznym w Krakowie (od 1930 roku na stanowisku kustosza). W 1930 roku, po uzyskaniu stopnia doktora, wyjechał z Polski by prowadzić badania porównawcze w Jugosławii, Czechosłowacji i na Węgrzech. Jako artysta należał m.in. do Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”. Tworzył obrazy olejne, akwarele i drzeworyty; uczestniczył w wystawach zbiorowych w wielu miastach w Polsce. Po śmierci Seweryna Udzieli został dyrektorem Muzeum Etnograficznego w Krakowie i kierował nim do 1965 roku (z wyjątkiem lat 2 wojny światowej). W 1964 roku został honorowym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, w którym działał przez wiele lat. Do roku 1956 wystawiał swoje prace na salonach malarskich pod patronatem TPSP w krakowskim Pałacu Sztuki.
Prace artysty cechują się stonowaną, pastelową kolorystyką oraz awangardową stylistyką, czerpiącą przede wszystkim z wczesnych eksperymentów kubistów.