POCHODZENIE:
dom aukcyjny Dorotheum, Wiedeń, wrzesień 2013
kolekcja prywatna, Poznań

W epoce Wojciecha Kossak pisano o nim: „Obok [Wyczółkowskiego] Wojciech Kossak, zastanawiający tą swoją niepożytą siłą i werwą, która nie tylko nie osłabła, lecz jeszcze spotężniała. (…) [Obraz] tak znakomity, że wprost żyje. (…) Kto mężnie przetrwał różne chorobliwości, jakie dotykały sztukę, wszystkie mniej więcej zakończone na ‘izmy’, i kto wierzyć nie przestał, że Prawda jest największą podporą Piękna, temu tak znakomity portret konia sprawić powinien prawdziwe zadowolenie artystyczne. (…) Epopeja ułanów, szwoleżerów zaczynająca się z Napoleonem (…) jest specjalnością Kossaka. Czuje się tam jak w domu, najswobodniej porusza, rozumie doskonale ludzi, ich fizjonomie, charakter, wyraz” (Warszawska wystawa Towarzystwa Sztuk Pięknych, „Świat” 1911, nr 9, s. 4.).

Sceny z życia polskiej kawalerii należą do liczebnie największej grupy dzieł Wojciecha Kossaka. Wśród nich można znaleźć bogactwo pomysłów, wariantów i redakcji. Do osobnego zbioru należą obrazy przedstawiające ułana i dziewczynę.

"Jest to niewątpliwie malarz bardzo polski przez swój temperament i rozmach, przed swą brawurę i werwę (…), przed swe umiłowanie życia, ruchu i pędu, przez swój kult konia, przed swe upodobanie do tematów rycersko-wojskowych i łowieckich".(MIECZYSŁAW WALLIS, WYSTAWA WOJCIECHA KOSSAKA, "WIADOMOŚCI LITERACKIE" 1936, nr 32)

Był synem i uczniem Juliusza Kossaka, ojcem Jerzego, także malarza oraz poetki Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej i pisarki Magdaleny Samozwaniec. Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, Akademii monachijskiej oraz w Paryżu. W latach 1895-1902 przebywał głównie w Berlinie, gdzie pracował dla cesarza Wilhelma II; malował też dla dworu Franciszka Józefa II. Wiele podróżował, m.in. do Hiszpanii i Egiptu. W późniejszych latach kilkakrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, realizował zamówienia portretowe. W 1913 roku był mianowany profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Był współautorem panoram: Racławice (1893-94), Berezyna (1895-96), Bitwa pod piramidami (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej Samosierry (1900) Był niezrównanym malarzem scen batalistycznych i historycznych. Gloryfikował w nich wojsko polskie: ułanów, szwoleżerów, legionistów. Doskonale opanował sztukę malowania koni.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

7507
Wojciech KOSSAK (Paryż 1856 - Kraków 1942)

Ułan i dziewczyna, 1942

olej/płótno, 77 x 59 cm
sygnowany i datowany l.d.: 'Wojciech Kossak 1942'
opisany na odwrociu: "To płótno jest jedną | z ostatnich prac | mojego śp. ojca | Wojciecha Kossaka | Magdalena | Kossak Starzewska | 22/12 42"

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
dom aukcyjny Dorotheum, Wiedeń, wrzesień 2013
kolekcja prywatna, Poznań

W epoce Wojciecha Kossak pisano o nim: „Obok [Wyczółkowskiego] Wojciech Kossak, zastanawiający tą swoją niepożytą siłą i werwą, która nie tylko nie osłabła, lecz jeszcze spotężniała. (…) [Obraz] tak znakomity, że wprost żyje. (…) Kto mężnie przetrwał różne chorobliwości, jakie dotykały sztukę, wszystkie mniej więcej zakończone na ‘izmy’, i kto wierzyć nie przestał, że Prawda jest największą podporą Piękna, temu tak znakomity portret konia sprawić powinien prawdziwe zadowolenie artystyczne. (…) Epopeja ułanów, szwoleżerów zaczynająca się z Napoleonem (…) jest specjalnością Kossaka. Czuje się tam jak w domu, najswobodniej porusza, rozumie doskonale ludzi, ich fizjonomie, charakter, wyraz” (Warszawska wystawa Towarzystwa Sztuk Pięknych, „Świat” 1911, nr 9, s. 4.).

Sceny z życia polskiej kawalerii należą do liczebnie największej grupy dzieł Wojciecha Kossaka. Wśród nich można znaleźć bogactwo pomysłów, wariantów i redakcji. Do osobnego zbioru należą obrazy przedstawiające ułana i dziewczynę.

"Jest to niewątpliwie malarz bardzo polski przez swój temperament i rozmach, przed swą brawurę i werwę (…), przed swe umiłowanie życia, ruchu i pędu, przez swój kult konia, przed swe upodobanie do tematów rycersko-wojskowych i łowieckich".(MIECZYSŁAW WALLIS, WYSTAWA WOJCIECHA KOSSAKA, "WIADOMOŚCI LITERACKIE" 1936, nr 32)

Był synem i uczniem Juliusza Kossaka, ojcem Jerzego, także malarza oraz poetki Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej i pisarki Magdaleny Samozwaniec. Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, Akademii monachijskiej oraz w Paryżu. W latach 1895-1902 przebywał głównie w Berlinie, gdzie pracował dla cesarza Wilhelma II; malował też dla dworu Franciszka Józefa II. Wiele podróżował, m.in. do Hiszpanii i Egiptu. W późniejszych latach kilkakrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, realizował zamówienia portretowe. W 1913 roku był mianowany profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Był współautorem panoram: Racławice (1893-94), Berezyna (1895-96), Bitwa pod piramidami (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej Samosierry (1900) Był niezrównanym malarzem scen batalistycznych i historycznych. Gloryfikował w nich wojsko polskie: ułanów, szwoleżerów, legionistów. Doskonale opanował sztukę malowania koni.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.