Wyważona kompozycja obrazu i jego harmonijnie zestawione kolory wskazują, że artysta, bez wątpienia tworzący w osiemnastowiecznej Italii, musiał być zaznajomiony z najlepszą sztuką swoich czasów. Prezentowana "Ucieczka do Egiptu" zdradza ponadto pokrewieństwa z kilkoma konkretnymi redakcjami tego tematu, powstałymi w ważnych ośrodkach sztuki włoskiej. Wymienić należy tutaj przede wszystkim obrazy malarzy rzymskich: Giuseppe Bartolomea Chiariego i Carla Maratty oraz, niezachowaną do dziś, kompozycję wenecjanina Giovanniego Battista Tiepola - "Ucieczkę do Egiptu", znaną jedynie z miedziorytu Fabia Berardiego. Prace wszystkich czterech artystów (trzech wspomnianych malarzy i "naszego" anonima) wykorzystują zbliżony dobór motywów: ukazują świętą rodzinę osadzoną mocno na pierwszym planie, w tle znajduje się pejzaż, w górnej części widać typowe dla sztuki późnobarokowej, roześmiane aniołki. Podobne wielofigurowe kompozycje, przedstawiające ucieczkę do Egiptu, tworzyli również we wcześniejszym stuleciu, nie tylko malarze włoscy (np. Pier Francesco Cittadini zwany Milanese), ale również francuscy (Sebastien Bourdon czy Nicolas Poussin). Artysta pracujący w XVIII stuleciu korzystał, być może, nie tylko z prac sobie współczesnych, lecz także tych starszych. Mimo wspomnianych ogólnych pokrewieństw, prezentowany obraz jest kompozycją niezależną. Uwagę zwraca przede wszystkim charakterystyczne umiejscowienie Marii. Znajduje się ona niemal dokładnie w centrum obrazu. Warto odnotować, że sposób, w jaki układa się na jej głowie chusta, nie ma nic z typowej dla sztuki XVIII wieku malarskiej frywolności. Również subtelne, delikatne gesty Marii i skupiony wyraz jej twarzy wydają się wynikać bezpośrednio ze sztuki XVII stulecia. Jej postać ukształtowana jest w sposób wysoce klasycyzujący, co w znaczący sposób zdaje się zdradzać temperament artysty. Podczas gdy dwa aniołki fruwające w górnej partii kompozycji są motywem w pełni barokowym, inne elementy obrazu, jak choćby figura Marii, zwiastują już inną epokę.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.

72
nieznany, XIX w. Malarz

Ucieczka do Egiptu

olej/płótno (dublowane), 124,5 x 102 cm
obraz po zmianie werniksu w latach 90. XX wieku

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Wyważona kompozycja obrazu i jego harmonijnie zestawione kolory wskazują, że artysta, bez wątpienia tworzący w osiemnastowiecznej Italii, musiał być zaznajomiony z najlepszą sztuką swoich czasów. Prezentowana "Ucieczka do Egiptu" zdradza ponadto pokrewieństwa z kilkoma konkretnymi redakcjami tego tematu, powstałymi w ważnych ośrodkach sztuki włoskiej. Wymienić należy tutaj przede wszystkim obrazy malarzy rzymskich: Giuseppe Bartolomea Chiariego i Carla Maratty oraz, niezachowaną do dziś, kompozycję wenecjanina Giovanniego Battista Tiepola - "Ucieczkę do Egiptu", znaną jedynie z miedziorytu Fabia Berardiego. Prace wszystkich czterech artystów (trzech wspomnianych malarzy i "naszego" anonima) wykorzystują zbliżony dobór motywów: ukazują świętą rodzinę osadzoną mocno na pierwszym planie, w tle znajduje się pejzaż, w górnej części widać typowe dla sztuki późnobarokowej, roześmiane aniołki. Podobne wielofigurowe kompozycje, przedstawiające ucieczkę do Egiptu, tworzyli również we wcześniejszym stuleciu, nie tylko malarze włoscy (np. Pier Francesco Cittadini zwany Milanese), ale również francuscy (Sebastien Bourdon czy Nicolas Poussin). Artysta pracujący w XVIII stuleciu korzystał, być może, nie tylko z prac sobie współczesnych, lecz także tych starszych. Mimo wspomnianych ogólnych pokrewieństw, prezentowany obraz jest kompozycją niezależną. Uwagę zwraca przede wszystkim charakterystyczne umiejscowienie Marii. Znajduje się ona niemal dokładnie w centrum obrazu. Warto odnotować, że sposób, w jaki układa się na jej głowie chusta, nie ma nic z typowej dla sztuki XVIII wieku malarskiej frywolności. Również subtelne, delikatne gesty Marii i skupiony wyraz jej twarzy wydają się wynikać bezpośrednio ze sztuki XVII stulecia. Jej postać ukształtowana jest w sposób wysoce klasycyzujący, co w znaczący sposób zdaje się zdradzać temperament artysty. Podczas gdy dwa aniołki fruwające w górnej partii kompozycji są motywem w pełni barokowym, inne elementy obrazu, jak choćby figura Marii, zwiastują już inną epokę.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.