Projekt jest dokumentem mojego zbieractwa i fascynacji upływem czasu, starzeniem i formami, jakie jest zdolna przybierać natura. Zbierane przeze mnie od lat pestki awokado są dla mnie bardziej reliktami niż odpadkami. Ich ozdobna, złoto-miedziana struktura przypomina ornament, ich minimalistyczne kształty - współczesne dzieła sztuki, a same pestki - totemy, obiekty niewiadomego przeznaczenia, przedmioty pożądania. Obiekty, widoczne na fotografiach, nie są rozpoznawalne na pierwszy rzut oka - ta przewrotna gra z percepcją, sprowokowana przez naturę, to dla mnie jedno z najbardziej zagadkowych obserwowalnych zjawisk. Jest to też pretekst do zastanowienia, dlaczego martwe szczątki ludzkie zaliczamy do sfery sacrum, a roślinne już nie. Przedstawiona seria jest fragmentem większego atlasu pośmiertnych portretów, nieukończonego i sukcesywnie uzupełnianego.
HANNA DYRCZ (ur. 1992)
Studentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki, na specjalizacji Projektowanie książki i publikacji elektronicznych w pracowni prof. Macieja Buszewicza. Laureatka XV edycji Konkursu Artystyczna Podróż Hestii. Wykorzystuje różne media - od rysunku poprzez cyfrowe i tradycyjne techniki fotograficzne, po projektowanie graficzne czy kodowanie. Zarówno projektowe, jak i artystyczne prace wynikają bezpośrednio z zainteresowania językiem, teorią znaku, mechanizmami percepcji i psychofizjologią widzenia.
druk pigmentowy na papierze bawełnianym, 42 x 28 cm
ed. 1/3 + 1 AP, w oprawie
sygn. i opisany na odwrocie
Projekt jest dokumentem mojego zbieractwa i fascynacji upływem czasu, starzeniem i formami, jakie jest zdolna przybierać natura. Zbierane przeze mnie od lat pestki awokado są dla mnie bardziej reliktami niż odpadkami. Ich ozdobna, złoto-miedziana struktura przypomina ornament, ich minimalistyczne kształty - współczesne dzieła sztuki, a same pestki - totemy, obiekty niewiadomego przeznaczenia, przedmioty pożądania. Obiekty, widoczne na fotografiach, nie są rozpoznawalne na pierwszy rzut oka - ta przewrotna gra z percepcją, sprowokowana przez naturę, to dla mnie jedno z najbardziej zagadkowych obserwowalnych zjawisk. Jest to też pretekst do zastanowienia, dlaczego martwe szczątki ludzkie zaliczamy do sfery sacrum, a roślinne już nie. Przedstawiona seria jest fragmentem większego atlasu pośmiertnych portretów, nieukończonego i sukcesywnie uzupełnianego.
HANNA DYRCZ (ur. 1992)
Studentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki, na specjalizacji Projektowanie książki i publikacji elektronicznych w pracowni prof. Macieja Buszewicza. Laureatka XV edycji Konkursu Artystyczna Podróż Hestii. Wykorzystuje różne media - od rysunku poprzez cyfrowe i tradycyjne techniki fotograficzne, po projektowanie graficzne czy kodowanie. Zarówno projektowe, jak i artystyczne prace wynikają bezpośrednio z zainteresowania językiem, teorią znaku, mechanizmami percepcji i psychofizjologią widzenia.