Proweniencja:
Francja, kolekcja prywatna
Paryż, kolekcja instytucjonalna KPMG
Rzeźba „Tindaro” należy do najbardziej znamienitych prac Igora Mitoraja – artysty, który potrafił połączyć klasyczne ideały piękna z refleksją nad kruchością ludzkiej egzystencji. Monumentalna głowa młodego mężczyzny, odwołująca się tytułem do Tyndareosa, króla Sparty i ojca Heleny Trojańskiej, wpisuje się w charakterystyczny dla Mitoraja dialog z antykiem. Odlana z brązu twarz jest gładka, harmonijnie modelowana, a jednocześnie naznaczona śladami uszkodzeń – korozyjne „rany” i prostokątne wycięcia nadają dziełu wymiar archeologicznego artefaktu. Ten efekt celowej fragmentaryzacji przywodzi na myśl nie tylko destrukcyjne działanie czasu, lecz także metaforę niepełności ludzkiego doświadczenia. Brązowa patyna potęguje wrażenie wiekowości, a zarazem nadaje rzeźbie szlachetną, ponadczasową aurę.
Wyróżniającym elementem prezentowanej monumentalnej kompozycji jest rozbudowana forma jej tylnej części: dwa smukłe filary, połączone belkowaniem, rozpierają rzeźbę od środka. Artysta umieścił na nich reliefy w postaci zabandażowanego popiersia – stanowią one cytat jego innej pracy pt. „Argos”, widzianej od frontu i tyłu. Filary flankują centralnie umieszczony maszkaron o wijących się, kędzierzawych włosach i otwartych ustach – przywołujący skojarzenia z antycznymi „ustami prawdy”. Jest to w istocie motyw meduzy, również zapożyczony przez artystę z własnego dorobku. Dzięki tym wyjątkowym zabiegom „Tindaro” staje się swoistą „rzeźbą w rzeźbie” – rodzajem artystycznego auto-cytatu, w którym twórca dialoguje z samym sobą.
Oferowana kompozycja stanowi unikat, odlany tylko w jednym egzemplarzu. Jednakże Mitoraj, zainspirowany mitologiczną postacią Tyndareosa, wykonał kilka różnych jego wizerunków, które dziś zobaczyć można w prestiżowych lokalizacjach, m.in. w Piazza Armerina na Sycylii, na słynnym piazza dell'Anfiteatro w Lucce, w ogrodach Boboli we Florencji (Tindaro Screpolato) oraz w paryskiej dzielnicy La Défense. W każdej z odsłon rzeźba zachowuje monumentalny charakter, stając się dominantą przestrzeni publicznej. Dzieło Mitoraja łączy klasyczną urodę z subtelnym, ale wyraźnym napięciem między doskonałością a ułomnością. Fragmentaryczność nie jest tu efektem zniszczenia, lecz świadomym zabiegiem, który – niczym echo ruin antycznego świata – skłania do refleksji nad przemijaniem, pamięcią i trwałością sztuki.
brąz patynowany, 407 x 272 x 250 cm
unikat, sygn.: Mitoraj / 97, opisany: TYNDAREOS (greką) oraz FONDERIA D’ARTE / DEL CHIARO / PIETRASANTA / ITALY
Do obiektu dołączono certyfikat autentyczności wydany przez Atelier Mitoraj w Pietrasanta (2025)
Proweniencja:
Francja, kolekcja prywatna
Paryż, kolekcja instytucjonalna KPMG
Rzeźba „Tindaro” należy do najbardziej znamienitych prac Igora Mitoraja – artysty, który potrafił połączyć klasyczne ideały piękna z refleksją nad kruchością ludzkiej egzystencji. Monumentalna głowa młodego mężczyzny, odwołująca się tytułem do Tyndareosa, króla Sparty i ojca Heleny Trojańskiej, wpisuje się w charakterystyczny dla Mitoraja dialog z antykiem. Odlana z brązu twarz jest gładka, harmonijnie modelowana, a jednocześnie naznaczona śladami uszkodzeń – korozyjne „rany” i prostokątne wycięcia nadają dziełu wymiar archeologicznego artefaktu. Ten efekt celowej fragmentaryzacji przywodzi na myśl nie tylko destrukcyjne działanie czasu, lecz także metaforę niepełności ludzkiego doświadczenia. Brązowa patyna potęguje wrażenie wiekowości, a zarazem nadaje rzeźbie szlachetną, ponadczasową aurę.
Wyróżniającym elementem prezentowanej monumentalnej kompozycji jest rozbudowana forma jej tylnej części: dwa smukłe filary, połączone belkowaniem, rozpierają rzeźbę od środka. Artysta umieścił na nich reliefy w postaci zabandażowanego popiersia – stanowią one cytat jego innej pracy pt. „Argos”, widzianej od frontu i tyłu. Filary flankują centralnie umieszczony maszkaron o wijących się, kędzierzawych włosach i otwartych ustach – przywołujący skojarzenia z antycznymi „ustami prawdy”. Jest to w istocie motyw meduzy, również zapożyczony przez artystę z własnego dorobku. Dzięki tym wyjątkowym zabiegom „Tindaro” staje się swoistą „rzeźbą w rzeźbie” – rodzajem artystycznego auto-cytatu, w którym twórca dialoguje z samym sobą.
Oferowana kompozycja stanowi unikat, odlany tylko w jednym egzemplarzu. Jednakże Mitoraj, zainspirowany mitologiczną postacią Tyndareosa, wykonał kilka różnych jego wizerunków, które dziś zobaczyć można w prestiżowych lokalizacjach, m.in. w Piazza Armerina na Sycylii, na słynnym piazza dell'Anfiteatro w Lucce, w ogrodach Boboli we Florencji (Tindaro Screpolato) oraz w paryskiej dzielnicy La Défense. W każdej z odsłon rzeźba zachowuje monumentalny charakter, stając się dominantą przestrzeni publicznej. Dzieło Mitoraja łączy klasyczną urodę z subtelnym, ale wyraźnym napięciem między doskonałością a ułomnością. Fragmentaryczność nie jest tu efektem zniszczenia, lecz świadomym zabiegiem, który – niczym echo ruin antycznego świata – skłania do refleksji nad przemijaniem, pamięcią i trwałością sztuki.