Aktorka teatralna i filmowa. Na srebrnym ekranie znana z ról w "Gehennie", "Zimowym zmierzchu" oraz "Lunatykach". Podczas swojej kariery aktorskiej należała do zespołów Teatru Narodowego w Warszawie, Teatru Miejskiego w Lublinie czy Teatru Powszechnego w Łodzi.

Od najmłodszych lat próbował swoich sił w fotografii - jego ojciec prowadziła atelier w Moskwie, a następnie w Lublinie. Już w 1929 odbyła się w jego pierwsza indywidualna wystawa. Zainteresowany malarstwem studiował w latach 1932-34 w Graphisches Institut w Wiedniu. Czołowy przedstawiciel powstałego w 1936 Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego. W twórczości fotograficznej pozostawał pod wpływem Jana Bułhaka i innych twórców z kręgu Fotoklubu Wileńskiego. W praktyce fotograficznej sięgał po techniki szlachetne, m.in. złoto-brom w fotografiach Kazimierza nad Wisłą. Wyspecjalizował się w impresjonistycznych pejzażach z okolic Lublina i w scenach rodzajowych osadzonych w tradycji malarskiej. W 1944 trafił do łagru w ZSRR, powrócił w 1946 i zamieszkał w Warszawie. Jego prace z okresu powojennego cechuje zsyntezowanie abstrakcji i surrealizmu oraz minimalizacja narracji. Jeden z głównych przedstawicieli realizmu socjalistycznego. Pod koniec życia podejmował próby z fotografią barwną. Jego twórczość istotnie wpłynęła m.in. na środowisko Kieleckiej Szkoły Krajobrazu czy na toruńską grupę Zero 61.

26
Edward HARTWIG (1909 Moskwa - 2003 Warszawa)

Tamara Pasławska

vintage print, fotografia czarno-biała, srebrowa/papier fotograficzny, 31 x 39 cm
sygnowana l.d: `Hartwig`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Aktorka teatralna i filmowa. Na srebrnym ekranie znana z ról w "Gehennie", "Zimowym zmierzchu" oraz "Lunatykach". Podczas swojej kariery aktorskiej należała do zespołów Teatru Narodowego w Warszawie, Teatru Miejskiego w Lublinie czy Teatru Powszechnego w Łodzi.

Od najmłodszych lat próbował swoich sił w fotografii - jego ojciec prowadziła atelier w Moskwie, a następnie w Lublinie. Już w 1929 odbyła się w jego pierwsza indywidualna wystawa. Zainteresowany malarstwem studiował w latach 1932-34 w Graphisches Institut w Wiedniu. Czołowy przedstawiciel powstałego w 1936 Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego. W twórczości fotograficznej pozostawał pod wpływem Jana Bułhaka i innych twórców z kręgu Fotoklubu Wileńskiego. W praktyce fotograficznej sięgał po techniki szlachetne, m.in. złoto-brom w fotografiach Kazimierza nad Wisłą. Wyspecjalizował się w impresjonistycznych pejzażach z okolic Lublina i w scenach rodzajowych osadzonych w tradycji malarskiej. W 1944 trafił do łagru w ZSRR, powrócił w 1946 i zamieszkał w Warszawie. Jego prace z okresu powojennego cechuje zsyntezowanie abstrakcji i surrealizmu oraz minimalizacja narracji. Jeden z głównych przedstawicieli realizmu socjalistycznego. Pod koniec życia podejmował próby z fotografią barwną. Jego twórczość istotnie wpłynęła m.in. na środowisko Kieleckiej Szkoły Krajobrazu czy na toruńską grupę Zero 61.