Twórczość Andrzeja Strumiłły była w dużej mierze kształtowana przez jego wieloletnie zainteresowanie kulturą i duchowością Azji. Artysta odbył liczne podróże po Wschodzie, docierając m.in. do Indii, Chin i krajów Bliskiego Wschodu, na co pozwoliła mu współpraca z Polską Izbą Handlową przy projektach pawilonów wystawienniczych. 
Wyprawy te nie miały charakteru jedynie poznawczego – stanowiły istotny element jego osobistego i artystycznego doświadczenia. Przywoził z nich rysunki, fotografie oraz przedmioty kultury materialnej, które z czasem stały się trwałą częścią jego wizualnego języka.
Strumiłłę fascynowały azjatyckie systemy myślenia o świecie, w szczególności tradycje buddyjskie oraz ich kanony estetyczne. Studiował kaligrafię Dalekiego Wschodu i malarstwo tuszem, przejmując z nich lapidarność formy, symboliczność oraz koncentrację na znaku. W jego pracach pojawiają się motywy zaczerpnięte z ikonografii Wschodu, jednak nie w formie dosłownych cytatów – są one przetworzone i wpisane w autorską refleksję nad kondycją człowieka i strukturą rzeczywistości.