SZAFKA KREDENSOWA orzechowa, dwuczęściowa, o prostych bokach i froncie, wsparta na niskich kulistych nogach. Podstawa szersza i głębsza, z dwiema szufladami u góry, o licach tworzących szeroki, bogato profilowany gzyms.
Wewnątrz obu części pojedyncze półki.
Materiał: konstrukcja – orzech, dąb, świerk;
okucia – stal, mosiądz;
Wymiary: 185,3 x 124,5 x 54,7 cm;
Czas i miejsce powstania: XVI/XVII w., Francja;
Stan zachowania: dobry, kompletny, z wgnieceniami i zarysowaniami, śladami żerowania owadów i erozji drewna oraz napraw (uzupełnienie prawego tylnego słupka korpusu podstawy w dolnej partii; dna szuflad od wewnętrznej strony zakryte świerkowymi nakładkami; skrajne prowadnice boczne szuflad nowe; dolny profil gzymsu wieńczącego nastawę na prawym boku uzupełniony od strony pleców); spękania z uschnięciami płyciny prawego skrzydła drzwiczek przy prawym ramiaku.
Szafka należy do grupy mebli zwanych armoire à deux corps (fr.) wytwarzanych w XVI i XVII w. Jej oryginalna dekoracja, niemal pozbawiona snycerki, ograniczona została do profilowań tworzących światłocieniowe powierzchnie jak: gzymsy, ramy skrzydeł drzwiczek i boków oraz kanelowane lizeny. Jedynym rzeźbiarskim akcentem są akantowe woluty nad podporami, będące tradycyjnym motywem w innych dwuczęściowych armoire.
konstrukcja – orzech, dąb, świerk;
okucia – stal, mosiądz; 185,3 x 124,5 x 54,7 cm
SZAFKA KREDENSOWA orzechowa, dwuczęściowa, o prostych bokach i froncie, wsparta na niskich kulistych nogach. Podstawa szersza i głębsza, z dwiema szufladami u góry, o licach tworzących szeroki, bogato profilowany gzyms.
Wewnątrz obu części pojedyncze półki.
Materiał: konstrukcja – orzech, dąb, świerk;
okucia – stal, mosiądz;
Wymiary: 185,3 x 124,5 x 54,7 cm;
Czas i miejsce powstania: XVI/XVII w., Francja;
Stan zachowania: dobry, kompletny, z wgnieceniami i zarysowaniami, śladami żerowania owadów i erozji drewna oraz napraw (uzupełnienie prawego tylnego słupka korpusu podstawy w dolnej partii; dna szuflad od wewnętrznej strony zakryte świerkowymi nakładkami; skrajne prowadnice boczne szuflad nowe; dolny profil gzymsu wieńczącego nastawę na prawym boku uzupełniony od strony pleców); spękania z uschnięciami płyciny prawego skrzydła drzwiczek przy prawym ramiaku.
Szafka należy do grupy mebli zwanych armoire à deux corps (fr.) wytwarzanych w XVI i XVII w. Jej oryginalna dekoracja, niemal pozbawiona snycerki, ograniczona została do profilowań tworzących światłocieniowe powierzchnie jak: gzymsy, ramy skrzydeł drzwiczek i boków oraz kanelowane lizeny. Jedynym rzeźbiarskim akcentem są akantowe woluty nad podporami, będące tradycyjnym motywem w innych dwuczęściowych armoire.