POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska

Ukończywszy studia w 1871, dzięki uzyskanemu carskiemu stypendium, Henryk Siemiradzki, młody malarz wywodzący się z Charkowa, zyskał sposobność wyjazdu do Monachium na studia w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Przez kilka miesięcy kontynuował studia artystyczne pod kierunkiem Karla Piloty’ego. W 1872 na stałe zamieszkał w Rzymie, gdzie na dobre rozpoczęła się jego międzynarodowa kariera. W repertuarze tematycznym jego malarstwa mieściły się wielkoformatowe obrazy historyczne, nastrojowe kompozycje rodzajowe – sielanki i luministyczne śródziemnomorskie pejzaże.

Henryk Siemiradzki należy do najgodniej uhonorowanych polskich artystów XIX wieku – był członkiem wielu europejskich akademii, zdobywcą medali na międzynarodowych wystawach. Odznaczany był orderami państwowymi, m.in. francuską Legią Honorową i włoskim orderem Corona d’Italia. Z krajem utrzymywał stałe i żywe kontakty – przesyłał obrazy na wystawy, a w 1879 podarował Krakowowi swój obraz „Świeczniki chrześcijaństwa”, znany także pod tytułem: „Pochodnie Nerona” (1876), dając tym samym początek zbiorom Muzeum Narodowego.

Prezentowane w katalogu studium to najpewniej praca pochodząca z lat 70. XIX stulecia, gdy to Siemiradzki był żywo zainteresowany pod względem malarskim oraz historyczno- archeologicznym tematem życia pierwszych chrześcijan. „Studium trzech postaci” zwyczajowo wiążę się z obrazem „Prześladowcy chrześcijan u wejścia do katakumb” (1874, kolekcja prywatna) i sekwencją postaci po lewej stronie kompozycji. Siemiradzki po zakończonej pracy nad „Pochodniami Nerona” opracowywał epizody z życia chrześcijan i ich spotkań w katakumbach. „Studium trzech postaci” to wczesny i subiektywny plastycznie zapis jednego z motywów badanego zagadnienia. Owa kompozycja wydaje się zatem wartościowa z uwagi na jej chronologiczną proweniencję. To ciekawy zapis funkcjonowania wczesnego warsztatu akademika, a także ważne ikonograficzne spoiwo w monumentalnym, artystycznym założeniu przedstawienia historii chrześcijaństwa.

Henryk Siemiradzki - wybitny malarz - akademik - kształcił się w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów kilkakrotnie odznaczany był medalami. W 1870 roku wyjechał do Monachium i przez rok kontynuował studia artystyczne w tamtejszej akademii pod kierunkiem Karla Piloty’ego. Od roku 1872 stale mieszkał w Rzymie. Uhonorowany członkostwem wielu europejskich Akademii, wielokrotnie nagradzany medalami na wystawach, odznaczany orderami państwowymi (m.in. francuską Legią Honorową i włoskim orderem Corona d’Italia) cieszył się Siemiradzki wielkim uznaniem i sławą. Z krajem utrzymywał stałe i żywe kontakty - przesyłał obrazy na wystawy, a w roku 1879 podarował Krakowowi swój obraz Świeczniki chrześcijaństwa, dając początek zbiorom Muzeum Narodowego. Namalował kurtyny do teatrów w Krakowie (1896) i we Lwowie (1900; dar artysty dla miasta). Tematów do swych obrazów szukał w starożytności, w historii, życiu i mitach dawnej Grecji i Rzymu.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

17
Henryk SIEMIRADZKI (1843 - 1902)

Studium trzech postaci na tle krajobrazu, około 1874

olej/płótno naklejone na tekturę, 48 x 37 cm
sygnowany p.d.: 'H. Siemiradzki'
na odwrociu opinia doc. Jana Hoplińskiego z dn. 5 maja 1941 roku

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska

Ukończywszy studia w 1871, dzięki uzyskanemu carskiemu stypendium, Henryk Siemiradzki, młody malarz wywodzący się z Charkowa, zyskał sposobność wyjazdu do Monachium na studia w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Przez kilka miesięcy kontynuował studia artystyczne pod kierunkiem Karla Piloty’ego. W 1872 na stałe zamieszkał w Rzymie, gdzie na dobre rozpoczęła się jego międzynarodowa kariera. W repertuarze tematycznym jego malarstwa mieściły się wielkoformatowe obrazy historyczne, nastrojowe kompozycje rodzajowe – sielanki i luministyczne śródziemnomorskie pejzaże.

Henryk Siemiradzki należy do najgodniej uhonorowanych polskich artystów XIX wieku – był członkiem wielu europejskich akademii, zdobywcą medali na międzynarodowych wystawach. Odznaczany był orderami państwowymi, m.in. francuską Legią Honorową i włoskim orderem Corona d’Italia. Z krajem utrzymywał stałe i żywe kontakty – przesyłał obrazy na wystawy, a w 1879 podarował Krakowowi swój obraz „Świeczniki chrześcijaństwa”, znany także pod tytułem: „Pochodnie Nerona” (1876), dając tym samym początek zbiorom Muzeum Narodowego.

Prezentowane w katalogu studium to najpewniej praca pochodząca z lat 70. XIX stulecia, gdy to Siemiradzki był żywo zainteresowany pod względem malarskim oraz historyczno- archeologicznym tematem życia pierwszych chrześcijan. „Studium trzech postaci” zwyczajowo wiążę się z obrazem „Prześladowcy chrześcijan u wejścia do katakumb” (1874, kolekcja prywatna) i sekwencją postaci po lewej stronie kompozycji. Siemiradzki po zakończonej pracy nad „Pochodniami Nerona” opracowywał epizody z życia chrześcijan i ich spotkań w katakumbach. „Studium trzech postaci” to wczesny i subiektywny plastycznie zapis jednego z motywów badanego zagadnienia. Owa kompozycja wydaje się zatem wartościowa z uwagi na jej chronologiczną proweniencję. To ciekawy zapis funkcjonowania wczesnego warsztatu akademika, a także ważne ikonograficzne spoiwo w monumentalnym, artystycznym założeniu przedstawienia historii chrześcijaństwa.

Henryk Siemiradzki - wybitny malarz - akademik - kształcił się w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów kilkakrotnie odznaczany był medalami. W 1870 roku wyjechał do Monachium i przez rok kontynuował studia artystyczne w tamtejszej akademii pod kierunkiem Karla Piloty’ego. Od roku 1872 stale mieszkał w Rzymie. Uhonorowany członkostwem wielu europejskich Akademii, wielokrotnie nagradzany medalami na wystawach, odznaczany orderami państwowymi (m.in. francuską Legią Honorową i włoskim orderem Corona d’Italia) cieszył się Siemiradzki wielkim uznaniem i sławą. Z krajem utrzymywał stałe i żywe kontakty - przesyłał obrazy na wystawy, a w roku 1879 podarował Krakowowi swój obraz Świeczniki chrześcijaństwa, dając początek zbiorom Muzeum Narodowego. Namalował kurtyny do teatrów w Krakowie (1896) i we Lwowie (1900; dar artysty dla miasta). Tematów do swych obrazów szukał w starożytności, w historii, życiu i mitach dawnej Grecji i Rzymu.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.