"Odbicie doskonałości ludzkiego ciała w sztuce jeszcze do niedawna wywoływało mój podziw, było dla mnie artystycznym drogowskazem. I nagle coś się zmieniło. W świecie, w którym wyrzucono na śmietnik dawne kanony piękna, moje starania o ich zachowanie wydały mi się bez sensu".
Barbara Falender

Rzeźba "Stojący pomiędzy", która powstała w 2001 wraz z gipsowymi szkicami i ich odlewami, przedstawia postać nagiego mężczyzny pomiędzy dwoma filarami. Nawiązuje to do dramatu zburzenia nowojorskiego World Trade Center w 2001. Do "Stojącego pomiędzy" pozował syn autorki. Falender jednocześnie upamiętnia więc ciało swojego dziecka, co w tym kontekście niesie w sobie potężny ładunek emocjonalny, a przede wszystkim refleksję o przemijaniu.

Portretowanie swojego dziecka zbliża Barbarę Falender do Aliny Szapocznikow, odlewającej ciało nagiego syna Piotra w 1972. Choć nie znały się osobiście, istnieje silny związek duchowy pomiędzy nimi. Na antenie radiowej Dwójki w 2013 autorka "Stojącego pomiędzy" powiedziała, że "Louise Bourgeois mogłaby Szapocznikow buty czyścić". Jednocześnie podkreślała, że artystyczne drogi obu rzeźbiarek były zupełnie inne.

Dorobek Barbary Falender, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek współczesnej polskiej rzeźby, oscyluje wokół ludzkiego ciała. Jej twórczość zawiera w sobie zmysłowość i spontaniczną dynamikę wnętrza, która wyrażać może zarówno radość, jak i ból istnienia oraz przemijanie. Charakterystyczną cechą dzieł jest wykorzystywanie - nieraz w obrębie jednej pracy - różnorodnych materiałów, do których należą przede wszystkim marmur, stal, brąz i porcelana. Kompozycje, często przepełnione wątkami erotycznymi, były wyrazem rewolucji obyczajowej i seksualnej lat 60. i 70., która zmieniła i wyzwoliła kulturę nowoczesną.

Wirtuozeria Falender w operowaniu klasycznym językiem sztuki splata się nierozłącznie z oryginalną na gruncie rodzimym tradycją aktu męskiego, powiązanego z wielką rzeźbą i Michałem Aniołem. W 1976 artystka wyjechała do włoskiej Carrary, słynnej na całym świecie z pokładów białego marmuru. Tam powstały pierwsze marmurowe wersje "Poduszek erotycznych" oraz dzieła łączące materiały. Brąz i stal zaczęły pojawiać się nieco później. Użycie danego surowca zawsze wiązało się z jego właściwościami strukturalnymi. Autorka wykorzystywała różnice fakturowe i właściwości tworzywa.

W dziejach polskiej sztuki akty męskie Barbary Falender są unikalne i przełomowe, nie tylko ze względu na odkrycie erotyzmu i estetyki postaci mężczyzny, lecz także przede wszystkim dlatego, iż wydobyły wielość wcieleń męskości. Artystka tym samym poruszyła modernistyczną problematykę płci. Gatunek ten cechuje się w tym przypadku pewną przewrotnością. Choć w tradycji alegorie to przede wszystkim wizerunki kobiet, autorka rzeźbi nagie męskie ciało, aby nadać mu sens przenośny.

Rzeźby, rysunki, fotografie Barbary Falender inspirują do stworzenia nowych kategorii analizy polskiej historii sztuki. Erotyczne dzieła w latach 70. cenzurowano, stanowiły bowiem awangardę obyczajową, choć w kontekście neoawangardy artystycznej ich język wydawał się wręcz akademicki. Sięganie po tradycyjne materiały w zderzeniu z skandalizującą lub przewrotną tematyką było częścią konsekwentnie realizowanego, indywidualnego programu autorki.


Uprawia rzeźbę, rysunek i fotografię. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1966-70), na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, uzyskując dyplom w 1972 roku. Artystka pracuje w kamieniu, brązie, epoksydzie oraz w porcelanie. W 1976 roku otrzymała stypendium rządu włoskiego za realizację rzeźb w marmurze, w Carrarze. Zdobyła I nagrodę na Salonie Zimowym w Radomiu w 1980 roku i nagrodę na III Sympozjum Rzeźby Fanano, w 1985 roku. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych sympozjach rzeźbiarskich m.in.: w Villany (1979); w Digne les Bains (1991), w Guilin Yuzi Paradise, Chiny (2000). Realizowała scenografię i kostiumy do sztuk: Dla Fedry Per Olafa Enquista, TV Telewizji oraz Yourcenar, Teatr Rozrywki, Chorzów (1997).

PODATKI i OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

13
Barbara FALENDER (ur. 1947, Wrocław)

Stojąc pomiędzy, 2001 r.

brąz, 60 x 41,5 x 10 cm
sygnowany wyciskiem autorskim: 'FALENDER'

WYSTAWIANY:
- Barbara Falender. Rzeźba, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Orońsko, 10.11.2007-31.01.2008

LITERATURA:
- Barbara Falender: rzeźba, katalog wystawy, [red.] Małgorzata Jurkiewicz, Orońsko 2007, s. nlb. - oryginał gipsowy

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

"Odbicie doskonałości ludzkiego ciała w sztuce jeszcze do niedawna wywoływało mój podziw, było dla mnie artystycznym drogowskazem. I nagle coś się zmieniło. W świecie, w którym wyrzucono na śmietnik dawne kanony piękna, moje starania o ich zachowanie wydały mi się bez sensu".
Barbara Falender

Rzeźba "Stojący pomiędzy", która powstała w 2001 wraz z gipsowymi szkicami i ich odlewami, przedstawia postać nagiego mężczyzny pomiędzy dwoma filarami. Nawiązuje to do dramatu zburzenia nowojorskiego World Trade Center w 2001. Do "Stojącego pomiędzy" pozował syn autorki. Falender jednocześnie upamiętnia więc ciało swojego dziecka, co w tym kontekście niesie w sobie potężny ładunek emocjonalny, a przede wszystkim refleksję o przemijaniu.

Portretowanie swojego dziecka zbliża Barbarę Falender do Aliny Szapocznikow, odlewającej ciało nagiego syna Piotra w 1972. Choć nie znały się osobiście, istnieje silny związek duchowy pomiędzy nimi. Na antenie radiowej Dwójki w 2013 autorka "Stojącego pomiędzy" powiedziała, że "Louise Bourgeois mogłaby Szapocznikow buty czyścić". Jednocześnie podkreślała, że artystyczne drogi obu rzeźbiarek były zupełnie inne.

Dorobek Barbary Falender, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek współczesnej polskiej rzeźby, oscyluje wokół ludzkiego ciała. Jej twórczość zawiera w sobie zmysłowość i spontaniczną dynamikę wnętrza, która wyrażać może zarówno radość, jak i ból istnienia oraz przemijanie. Charakterystyczną cechą dzieł jest wykorzystywanie - nieraz w obrębie jednej pracy - różnorodnych materiałów, do których należą przede wszystkim marmur, stal, brąz i porcelana. Kompozycje, często przepełnione wątkami erotycznymi, były wyrazem rewolucji obyczajowej i seksualnej lat 60. i 70., która zmieniła i wyzwoliła kulturę nowoczesną.

Wirtuozeria Falender w operowaniu klasycznym językiem sztuki splata się nierozłącznie z oryginalną na gruncie rodzimym tradycją aktu męskiego, powiązanego z wielką rzeźbą i Michałem Aniołem. W 1976 artystka wyjechała do włoskiej Carrary, słynnej na całym świecie z pokładów białego marmuru. Tam powstały pierwsze marmurowe wersje "Poduszek erotycznych" oraz dzieła łączące materiały. Brąz i stal zaczęły pojawiać się nieco później. Użycie danego surowca zawsze wiązało się z jego właściwościami strukturalnymi. Autorka wykorzystywała różnice fakturowe i właściwości tworzywa.

W dziejach polskiej sztuki akty męskie Barbary Falender są unikalne i przełomowe, nie tylko ze względu na odkrycie erotyzmu i estetyki postaci mężczyzny, lecz także przede wszystkim dlatego, iż wydobyły wielość wcieleń męskości. Artystka tym samym poruszyła modernistyczną problematykę płci. Gatunek ten cechuje się w tym przypadku pewną przewrotnością. Choć w tradycji alegorie to przede wszystkim wizerunki kobiet, autorka rzeźbi nagie męskie ciało, aby nadać mu sens przenośny.

Rzeźby, rysunki, fotografie Barbary Falender inspirują do stworzenia nowych kategorii analizy polskiej historii sztuki. Erotyczne dzieła w latach 70. cenzurowano, stanowiły bowiem awangardę obyczajową, choć w kontekście neoawangardy artystycznej ich język wydawał się wręcz akademicki. Sięganie po tradycyjne materiały w zderzeniu z skandalizującą lub przewrotną tematyką było częścią konsekwentnie realizowanego, indywidualnego programu autorki.


Uprawia rzeźbę, rysunek i fotografię. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1966-70), na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, uzyskując dyplom w 1972 roku. Artystka pracuje w kamieniu, brązie, epoksydzie oraz w porcelanie. W 1976 roku otrzymała stypendium rządu włoskiego za realizację rzeźb w marmurze, w Carrarze. Zdobyła I nagrodę na Salonie Zimowym w Radomiu w 1980 roku i nagrodę na III Sympozjum Rzeźby Fanano, w 1985 roku. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych sympozjach rzeźbiarskich m.in.: w Villany (1979); w Digne les Bains (1991), w Guilin Yuzi Paradise, Chiny (2000). Realizowała scenografię i kostiumy do sztuk: Dla Fedry Per Olafa Enquista, TV Telewizji oraz Yourcenar, Teatr Rozrywki, Chorzów (1997).

PODATKI i OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.